Ναυτικός, ανάλαφρος κλασικισμός, προσεγμένη θαλασσοκεντρική κουζίνα και χαρισματικό πόστο: αυτή την εποχή για χάζι στη χειμωνιάτικη θάλασσα από το τζάμι.
Συνήθως ερχόμουν τα καλοκαίρια στον «Ιστιοπλοϊκό». Τα αραγμένα σκάφη σε ανεπαίσθητη κίνηση λειτουργούν χαλαρωτικά, με το νυχτερινό αεράκι να σε χαϊδεύει. Ξεφεύγεις. Η χειμωνιάτικη εκδοχή, πάντως, οφείλω να ομολογήσω ότι είχε τα δικά της θέλγητρα. Την ώρα που τσιμπολογούσαμε βασιλικό καβούρι με αντίδια και λεπτοκομμένο παντζάρι, με τα κυβάκια του φρέσκου τζίντζερ να βάζουν τη δροσιστική-εξωτική πινελιά τους, το ψιλόβροχο έκανε μικρές διαδρομές στο τζάμι και σε άφηνε να δεις σκούρα θάλασσα και σκούρο ουρανό σε κοντράστ με τα φώτα της ακτογραμμής.
Αυτόν τον καιρό στο εστιατόριο στην άκρη του Μικρολίμανου (αυτονομημένο από τα υπόλοιπα μαγαζιά της περιοχής), το οποίο ποντάρει στην κλασική αύρα του navy look, συντελούνται γευστικές αλλαγές, αλλά τα θαλασσινά χιτάκια παραμένουν γερά στη θέση τους: το γευστικό, ζουμερό χταπόδι (€ 11) που σοτάρεται με πράσινη ελιά και κάππαρη –μεσογειακό, λιτό μπιζουδάκι– και το καλαμάρι με πέστο βασιλικού (€ 11) που σερβίρεται πάνω σε τσιπς (στην περίπτωσή μας παραήταν αλμυρό). Η σαλάτα με παντζάρια, ξινόμηλο, καρύδια πεκάν και κρεμώδες κατσικίσιο τυρί πετυχαίνει ένα δροσερό, ανάλαφρο σύνολο, χωρίς να του λείπει ο χαρακτήρας, και το απλό ριζότο με σουπιά στο μελάνι της (€ 13) κρατάει το θαλασσινό τέμπο όμορφα, χωρίς να χρειάζεται πολλά παρελκόμενα. Για τη συνέχεια διάλεξα σφυρίδα σχάρας, με μια βραστή σαλατίτσα (μπρόκολο, κουνουπίδι, καρότο, κολοκύθι, baby corn), περιποιημένη και al dente. Έχετε και την επιλογή του ψησίματος στο αλάτι, αλλά σε αυτό το περιβάλλον με το ξύλο και το classy classic δέρμα, τα πυροφάνια και τις εικόνες των ιστιοπλοϊκών στα κάδρα, εγώ ψήνομαι για ψητό ψάρι· και η κουζίνα εδώ είναι καλά προπονημένη. Από τα γλυκά, τώρα, είμαι σίγουρη ότι το πληθωρικό σουφλέ σοκολάτας (€ 8,50) είναι το πλέον δημοφιλές, ένεκα της γενικής σοκολατολατρίας, αλλά κι η εξελληνισμένη πανακότα (€ 8,50) με παστέλι και μοσχομυριστό γλυκό κουταλιού περγαμόντο έχει τις ιδιαιτερότητές της όταν θέλεις σχετικά «γαλανόλευκο» φινίρισμα – στα προτεινόμενα.
(+) Η θαλασσινή κουζίνα, η οποία «παίζει» μεταξύ κλασικού και πιο σύγχρονου. Η θέα στα σκάφη. Το σέρβις. (-) Κάποιες νέες συνταγές –βλέπε σφυρίδα ποσέ σε σάλτσα ελιάς– δεν έχουν ακόμη πετύχει την ισορροπία τους.
