Ένα μπιστρό-μπιζουδάκι στο ισόγειο κι ένα roof top κρεμασμένο μεταξύ Ακρόπολης και Λυκαβηττού για ελληνότροπο ζεν.
Μέχρι πρόσφατα το «Polis Life» ήταν το (σχεδόν) κρυμμένο μυστικό του «Polis Grand», πλέον όμως αγκιστρώνει το βλέμμα ακόμη κι αν περπατάς από την απέναντι πλευρά της Πατησίων: οι λαχανί Toy καρέκλες (αναγνωρίσιμος Philippe Starck) είναι… χρωματική παραφωνία στο γκρίζο της Ομόνοιας – εκεί θα πιεις καφέ περιτριγυρισμένος από πόλη. Όσο για το μέσα χώρο, είναι κομψό, ενδοαστικό καταφύγιο. Καθισμένος σε δερμάτινο καναπέ με «υψηλή» πλάτη (με τον εμβόλιμο καθρέφτη να αντανακλά παιχνιδιάρικο design) επιδίδεσαι σε νόστιμο χάζι – βλέπε τάρτες και γλυκά σε παράταξη στο μπαρ. Στην πορεία θα συναντήσεις στεγνοτηγανισμένα γαριδοπιτάκια, ψαροπιτάκια, πουγκάκια θαλασσινών και τραγανά τρίγωνα γεμιστά με λιαστή ντομάτα και ανθότυρο. Και μετά τα κεφτεδάκια από καρύδι, μια έξυπνη πινελιά διαφορετικότητας, μπορεί να σε πιάσει το πατριωτικό σου με μελιτζανόπιτα με χωριάτικο φύλλο, κόκορα κρασάτο με μεστή σάλτσα, τσιπς πατάτας και μαμαδίστικο πουρέ μελιτζάνας αλλά και πολύ συμπαθητικό γιουβετσάκι. Μόνο η τάρτα με κολοκύθι και άνηθο δεν την πέτυχε την ισορροπία (είχε υπερβολικό άνηθο και αλάτι), αλλά η γενική φροντίδα… σε τυλίγει σε μοντέρνο, casual chic κουκούλι, να κρυφτείς για λίγο από το χαμό του downtown.
Αν πάλι βρεθείς εδώ μετά τις 11 το βράδυ, πάρε το ασανσέρ. Στο roof top του ξενοδοχείου αναλαμβάνει δράση χαλαρωτικό λευκό σκηνικό, αγκαζέ με θέα σε Ακρόπολη και Λυκαβηττό – ανάσα βραδινή, ίσως και λίγη ρομαντζάδα. Το μενού συμπληρώνεται με μουσακά, oriental μπιφτεκάκι και σουτζουκάκια –απλά πράγματα– και το πλάνο κάνει fade out με σπιτικό λικέρ φράουλα.
