Πριν μερικές μέρες, ανακοινώθηκε το τρίτο αστέρι στο «Noma» της Δανίας, το το επί τέσσερις φορές ανακηρυγμένο καλύτερο εστιατόριο του κόσμου. Φυσικά και δεν θα διαφωνήσω σε μια εποχή που η κρήνη-ουρητήριο του Duchamp και η κονσέρβα του Warhol θεωρούνται έργα σταθμοί που χαρακτηρίζουν την εξέλιξη της τέχνης (και της αισθητικής θα έλεγα) τον 20ο αιώνα. Κατά συνέπεια γιατί όχι και ο Retzepi για την εξαιρετική κουζίνα, που αξίζει ένα ξεχωριστό ταξίδι. Όμως....
Επειδή, με βάση το θόρυβο που γίνεται για τη νέα μεγάλη αποκάλυψη που ακούει στο όνομα Σκανδιναβική κουζίνα, ο Κόκκινος Οδηγός με αυτήν τη βράβευση την καθαγιάζει, θα παρατηρήσω τα εξής. Εάν κάποια γηραιά Σκανδιναβή δοκιμάσει τα εν λόγω πιάτα, η πιθανότητα να αναγνωρίσει κάτι από την όποια τοπική γευστική παράδοση είναι κάτω και από μηδενική. Άρα ουδεμία σχέση έχει το φαγητό του Retzepi με την εν λόγω παράδοση. Δε θα δυσκολευτώ, βέβαια, να συμφωνήσω ότι η δουλειά του εν λόγω σεφ είναι αξιόλογη ερευνητικά κρινόμενη και ως εξ αυτού δικαιούται αυτή ή κάποια άλλη διάκριση.
Παράλληλα όμως θα τονίσω ότι το κόκκινο βιβλιαράκι απευθύνεται σε εκατομμύρια κοινούς θνητούς, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να καταλάβουν γιατί η κρήνη του Duchamp ή οι επαναστατικές προσεγγίσεις του Adria άξιζαν ένα ξεχωριστό ταξίδι ή επίσκεψη, και επ’ αυτού έχω ίδιαν αντίληψη. Κατά συνέπεια, η βράβευση αυτή χωρίς διευκρίνιση για το τι αφορά μάλλον αποπροσανατολίζει το κοινό που αγαπά το πολύ καλό φαγητό, χωρίς όμως να έχει τις απαραίτητες γνώσεις που του επιτρέπουν να αναγνωρίζει και να αξιολογεί προσεγγίσεις αυτού του είδους. Άρα με τη βράβευση αυτή, η μεγάλη πλειοψηφία των φίλων της υψηλής γαστρονομίας εξαπατά και παράλληλα απογοητεύει τους περισσότερους που ξοδεύουν ένα σεβαστό ποσό για να ζήσουν την απόλυτη αυτή εμπειρία. Έχω ήδη αρκετά σχόλια από φίλους και επαγγελματίες που είχαν την περιέργεια και τόλμησαν.
