Είναι τόσο συνδεδεμένος με τη δημιουργική ψαροφαγία ο Λευτέρης Λαζάρου που δύσκολα θα περίμενε κανείς να παρουσιάσει ένα concept αμιγώς κρεατένιο, αν και έχει παίξει σποραδικά με το αντίπαλο στρατόπεδο – κάποιοι σίγουρα θα θυμούνται τον ανατρεπτικό πατσά που παρουσίασε κάποτε στο «Βαρούλκο» σε ποτήρι του Martini. Κι όμως. Στο «Bites & Wine», που μας συστήθηκε το χειμώνα ως θαλασσινό tapas/wine bar ακριβώς απέναντι από τη ναυαρχίδα του στο Μικρολίμανο και που περνάει το καλοκαίρι του στην αναδιαμορφωμένη ταράτσα με τη μαγική θέα (εκεί όπου πέρυσι βρίσκαμε το «Mary Pickford») έκανε στροφή προς το κρέας. Με το που ανεβαίνεις απλώνονται μπροστά σου τα πλεούμενα κι η φωτισμένη ακτογραμμή. Από τα αρχοντικά της Καστέλλας μέχρι την Ακρόπολη φτάνει το μάτι.
Ατμοσφαιρικά φωτισμένη, έχοντας από τη μια το μπαρ κι από την άλλη μια μικρή γεωμετρική σέρα που μοιάζει σαν γυάλινος πίνακας του Mondrian, και με jazzy μουσικές στα ηχεία, η θερινή βερσιόν του «Bites & Wine» συνδυάζει κρασιά από τον ντόπιο και διεθνή αμπελώνα, δίνοντας έμφαση στα ροζέ και στα κόκκινα, με πιάτα με βάση τα βιολογικά κρέατα των Ευβοιότοπων: το βόειο καρπάτσιο του είναι αρκούντως κρεατένιο, ήπια πικάντικο, κεντημένο με σιναπόσπορο, και μετά είναι ένα «άλλο» vitello tonnato με ανάλαφρη σος, ένα γλυκοφάγωτο κριθαράκι με κεφτεδάκια –comfort food με τα όλα του –, τα μάγουλα που έρχονται με πουρέ γλυκοπατάτας αρωματισμένο με βανίλια ή τα σπαγγέτι Cipriani με πολύ αρωματικό κιμά, που ισορροπεί ζεστά μπαχαρικά και βοτανικές νότες.
Στο φινάλε έμφανίζεται κι ένα απρόσμενο μπέργκερ που… σπάει το σερί: με μπιφτέκι σοκολάτας κλεισμένο σε bun από σου, ένα λεπτό ζελεδάκι από μάνγκο-passion fruit σε ρόλο τυριού και αντί για κέτσαπ σος φραμπουάζ είναι μια ιδέα του chef patissier του «Varoulko Seaside» Θοδωρή Μωυσίδη.
