Στο «Lykos Steak House» η κρεατοφαγία έχει ελληνικό DNA

Πειραιώτες εν τη ενώσει: ένας εστιάτορας τρίτης γενιάς­, ο Θανάσης Βασίλαινας, κι ένας δεύτερης γενιάς κρεοπώλης, ο Βαγγέλης Λύκος, βάζουν το στίγμα τους σε ένα καινούργιο, ελκυστικό κρεατο-σενάριο με έντονο ελληνικό χρώμα.

Ζεστή, φιλόξενη, με κυρίαρχο στοιχείο το ξύλο, η σάλα του «Lykos Steak House» έχει αύρα μπιστρό.

Το ψυγείο με τα σιτεμένα κρέατα –περνώντας δίπλα του, κολλάω σε μια σπαλομπριζόλα από σερραϊκή μοσχίδα και άλλη μία από αγελάδα Νάξου, που αμφότερες ξεπερνούν τις 40 ημέρες ξηρής ωρίμανσης– βρίσκεται σε πρώτο πλάνο με το που μπαίνεις και ο πάγκος της κουζίνας είναι στεφανωμένος με χειροποίητα λουκάνικα. Το πιάνεις αμέσως το μήνυμα: στο Νο 72 της οδού Αιτωλικού, στο ίδιο σημείο όπου ο «Βασίλαινας» έγραψε τα περισσότερα κεφάλαια της σχεδόν εκατονταετούς ιστορίας του, ο Θανάσης Βασίλαινας και ο Βαγγέλης Λύκος του κρεοπωλείου Ζυγός, που ακονίζει τα μαχαίρια του από το 1984 στην οδό Παλαμηδίου στα Μανιάτικα, ένωσαν εμπειρίες και παραστάσεις κι έτσι γεννήθηκε το «Lykos Steak House», ένα εστιατόριο με σύγχρονη ελληνική κουζίνα κι εύσημα χασαπικής.

Η φάβα βρίσκει εξαιρετικό ταίρι σε ένα χειροποίητο σουτζούκι.

Κάθεσαι στη γνώριμη, βαμμένη πλέον σε μια ζεστή λαδογκρί απόχρωση σάλα με τη γλυκιά αίσθηση μπιστρό, πίνεις την πρώτη γουλιά από το κρασί σου (η λίστα αναμενόμενα εστιάζει στα κόκκινα) και δεν αργούν να προσγειωθούν στο τραπέζι ένα αλλιώτικο κρεμώδες τζατζίκι χωρίς σκόρδο, που νοστιμίζει με άνηθο, λάδι, νερό κρεμμυδιού, ψιλοκομμένο αγγουράκι και ροζ πιπέρι, και μια πράσινη σαλάτα με ψητό μανούρι και ωραίο dressing, με σπιρτάδα και σωστή ποσότητα. Η φάβα Φενεού έρχεται με ένα φανταστικό χειροποίητο πικάντικο σουτζούκι –κανονική γευστική βόμβα– και πίκλες κρεμμυδιού αλλά και το αβγό πανέ, σερβιρισμένο με πυκνή μους γραβιέρας, είναι πληθωρικά νόστιμο, αν και η τελευταία είναι τόσο ισχυρή προσωπικότητα, που αφήνει το ψιλοκομμένο σύγκλινο σε δεύτερο ρόλο.

Σε περίοπτη θέση το ψυγείο με τα dry aged καλούδια.

Η συνέχεια δυνατή. Το πολύ ωραία ψημένο, κομμένο σε λεπτές φέτες και πασπαλισμένο με χοντρό αλάτι συκώτι, το οποίο δένει όμορφα με πουρέ πατάτας αρωματισμένο με λίγο λάδι τρούφας, το rib-eye από εκείνη τη σιτεμένη μοσχίδα που λέγαμε παραπάνω, το κριθαράκι με τα μάγουλα, που ποτίζει από τον κρεάτινο ζωμό και είναι μπουκιά και συχώριο, και το σκανδαλιστικό αρνίσιο χεράκι με σταμναγκάθι, ντοματίνια και δεντρολίβανο δείχνουν ότι το πάντρεμα σχάρας, φούρνου και κατσαρόλας, Βασίλαινα και Λύκου, υπόσχεται βίον ανθο-κρεατό-σπαρτον.