Στο καινούργιο μεζετζίδικο της Δραπετσώνας, που είναι κρεμασμένο πάνω από την Πύλη 1, σε ένα σκηνικό με δική του industrial ομορφιά, μετράς τα πλοία που δένουν και λύνουν κάβους στην Ακτή Βασιλειάδη.
Είχε ακόμη ζέστες όταν καθίσαμε δίπλα στα κάγκελα –πρώτο τραπέζι λιμάνι– του μπαλκονιού της «Ατραξιόν», από όπου χαζεύεις το πηγαινέλα των αυτοκινήτων και των πλοίων, αποθήκες, παράλια κτίρια και φώτα που καθρεφτίζονται στο νερό. Το όνομα επιλέχτηκε λόγω του σημείου, σε μια συνοικία της Δραπετσώνας που βαφτίστηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα «Γαλλικά» (εκεί έμεναν Γάλλοι λιμενολόγοι και τεχνικοί), κομμάτι και αυτό μιας λαϊκής περιοχής με στόρι σπαρμένο με προσφυγικές παράγκες, ρεμπέτικα κι εργατικές κατοικίες. Είναι ωραίο απάγκιο. Εχει και μια λουλουδιασμένη πρασιά με τραπέζια και γαλάζιες, ζαχαρί και ροζ καρέκλες που γεμίζουν ήδη παρέες. Ένα μεζεδοπωλείο στην άκρη του βιομηχανικού σύμπαντος...
Ο κατάλογος της «Ατραξιόν», που συγγενεύει με τον διαφορετικής λογικής πειραιώτικο «Δυόσμο» (για αυτό και μοιράζονται τα ίδια σουπλά), δεν είναι πολύ μεγάλος, αλλά βάζει ωραίες, καλοβαλμένες μεζεδο-ιδέες κάτω από την ίδια στέγη. η τελευταία στην προκειμένη είναι ξύλινη, αν και δεν μπορώ να πω παραπάνω για τον εσωτερικό χώρο που τον πέτυχα σε φάση ρεκτιφιέ. Για αρχή πήραμε χαϊνταρί, ένα «τζατζίκι» με γιαούρτι, καρότο που το έχουν σοτάρει προηγουμένως σε βούτυρο και μυρωδικά και κασέρι Μυτιλήνης σαγανάκι, που έρχεται τσιτσιριστό με χειροποίητο πιπερόμελο και μαυροσούσαμο και είναι νοστιμότατο.
Το καυτερό, έντονο σε γεύση συκώτι με μοσχαρίσια γλώσσα σε σάλτσα ντομάτας και πιπεριάς, που το λένε κουτσμάτς (συνταγή από την Αμπχαζία), είναι ένα ιδιαίτερο έδεσμα που πιθανόν να μην ταιριάζει σε όλους, αλλά για τους λάτρεις του είδους είναι... εύρημα, ενώ ωραία είναι και τα τηγανητά καβουράκια με μαλακό κέλυφος, αγκαζέ με μαγιονέζα με αγγουράκι τουρσί.
ΔΟΚΙΜΑΣΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πράσινη φάβα
Στην αρχή, όταν την είδα να προσγειώνεται στο τραπέζι, νόμιζα λόγω χρώματος ότι είναι κουκόφαβα. Αλλά είναι φάβα Φενεού, με βαθιά γεύση, και αν πρασινίζει είναι γιατί έχει και λίγο αρακά, ο οποίος της προσθέτει μια ελαφριά φυτική απόχρωση.
Κοντοσούβλι καλαμάρι
Από τη θαλασσινή πλευρά του καταλόγου, απλό, έξυπνο, ωραίο στο μάτι: καλαμαράκια που ψήνονται περασμένα εναλλάξ σε μεταλλική σουβλίτσα με κομμάτια ντομάτας και πράσινης πιπεριάς και ακριβώς δίπλα τους μια πίτα με ψιλοκομμένη ντομάτα και κρεμμύδι.
Σουβλάκι στεριανό
Ίδιας λογικής, αλλά κερδίζει σε νοστιμιά. Γενναιόδωρα κομμάτια πανσέτας, σουβλιστά και αυτά, και μια ελαφρώς πικάντικη σαλτσούλα ντομάτας. Νόστιμο, χορταστικό, με τρυφερή αίσθηση λιπαρότητας, είναι ό,τι πρέπει για την μπίρα.
