Ψαγμένοι ψαρομεζέδες και ιδιαίτερες θαλασσινές γεύσεις σε μια δροσερή βεράντα της Νέας Ερυθραίας.
Έδεσε για τα καλά στις προτιμήσεις των ψαροφάγων των βορείων προαστίων η ψαροταβέρνα «Ε/Γ Ταξιδεύοντας… στα Βόρεια», αδελφό μαγαζί της ταβέρνας «Ε/Γ Ταξιδεύοντας» κάτω στο Κερατσίνι που απέκτησε φήμη για τους αλλιώτικους ψαρομεζέδες και τα ολόφρεσκα ψάρια της.
Ήσυχη και απλή η διακόσμηση, με το λευκό να παίζει παντού, δροσερή σκεπαστή βεράντα περιτριγυρισμένη από πράσινο μ’ ένα ξύλινο ντεκ, μια τεράστια ασπρόμαυρη φωτογραφία του παλιού λιμανιού της Μυκόνου από το 1960 στη σάλα, αυθεντικά πυροφάνια για φωτιστικά και ευπρόσδεκτη ατμόσφαιρα γειτονιάς. Ο κατάλογος είναι... φιλικός προς το χρήστη και περιλαμβάνει γύρω στα είκοσι και κάτι πιάτα, μεζέδες στο τηγάνι, όστρακα, σαλάτες, ζυμαρικά, αλοιφές, αλίπαστα, ολόφρεσκα ψαρικά στη βιτρίνα –το μότο του μαγαζιού είναι «τα αμέσως πιο φρέσκα κολυμπάνε στη θάλασσα…»–, ενώ υπάρχουν και περίπου 30 ετικέτες τσίπουρου και επιλεγμένα εμφιαλωμένα κρασιά.
Ξεκινήσαμε με δύο πιάτα μάλλον ασυνήθιστα για ψαροταβέρνα: τα ψητά στρείδια αρωματισμένα με σκόρδο και λεμόνι και φρέσκο βούτυρο που τους πήγαινε πολύ και το εξαιρετικό, ζουμερό καπνιστό σκουμπρί που το καπνίζουν οι ίδιοι. Η ρεγγοσαλάτα (αλοιφή με αβγά ρέγγας, ψωμί, λεμόνι, ξίδι και ελαιόλαδο) ήταν βελούδινη πρόκληση για ατελείωτη τσιπουροποσία και οι γαυροντολμάδες στη σχάρα (φιλέτο γαύρου σκορδάτου τυλιγμένο σε αμπελόφυλλο), μικρούτσικοι σαν κασιώτικο ντολμαδάκι, θα είχαν πάρει άριστα ως ορεκτικό από τα λίγα, αν είχαν λίγο παραπάνω αλατάκι. Σε αμπελόφυλλο ήταν τυλιγμένο και το φρέσκο λαβράκι με σάλτσα από βούτυρο, μουστάρδα και λεμόνι. Απαλή η σάρκα, αλλά δίχως τη γευστική ένταση που υποσχόταν η σάλτσα, σε αντίθεση με το θαυμάσια ψημένο και πολύ νόστιμο φιλέτο σκάρου στη σχάρα –πραγματικός αφρός– με χοντροσπασμένο πιπέρι και λαδολέμονο.
Γλυκοφάγωτο ήταν το ρύζι με τις πολύ μαλακές σουπιές. Η γαριδομακαρονάδα με κόκκινη σάλτσα χρειάζεται άλλη αντιμετώπιση, αφού η πολύ μεγάλη ποσότητα ντομάτας ισοπέδωνε όλες τις άλλες γεύσεις, αλλά η φρέσκια σουπιά στο τηγάνι με λαδολέμονο, άνηθο και κρεμμυδάκι μάς αποζημίωσε με την τσαχπινιά της. το ίδιο συνέβη και με το άψογο τηγανητό συμιακό γαριδάκι, πιάτο που «υποκλινόταν» με σεβασμό στην πρώτη ύλη.
Το σέρβις έχει προσωπικό χαρακτήρα και όπως προσέξαμε έδειχνε την ίδια προθυμία και ευγένεια τόσο στις παρέες που παράγγελναν σαρδελίτσες όσο και σ’ αυτές που παράγγελναν αστακό.
Ευαγγελιστρίας 36, Ν. Ερυθραία, 2106201572
