Η φήμη του ονόματος «Δουράμπεης» μπορεί να σε φέρει στο αδελφάκι του στο Ν. Ψυχικό την πρώτη φορά, αλλά είναι το εξαιρετικό φαγητό που θα σε κάνει σταθερό θαμώνα στα τραπέζια του για ψαροφαγία επιπέδου, με πολλές προτάσεις, μέρες που είναι, και σε νηστίσιμα.
Το μεγάλο ατού του εστιατορίου είναι, όπως δηλώνει το όνομά του, η μοναδική ποικιλία –τουλάχιστον για την Αθήνα– από όστρακα και οστρακόδερμα, από τα πιο συνηθισμένα μέχρι τα πιο σπάνια: στρείδια, χτένια, χάβαρα, πορφύρες, καλόγνωμες, πίνες, καραβίδες, γαρίδες, αχινοί κ.λπ. Λιμπιστική και η εικόνα των προφανώς ολόφρεσκων ψαριών στη βιτρίνα, που μοσχοβολούν θάλασσα. Οι ψαρομεζέδες ακολουθούν την κλασική γραμμή –καραβίδα και μαρινάτη γαρίδα, αθερίνα, χταποδάκι στη σχάρα, τηγανητό καλαμαράκι, σαγανάκι με γαρίδες– και μαζί με την πολύχρωμη σαλάτα Δουράμπεης, με μαρουλοκαρδιές, ραπανάκι, ελιές πράσινες και μαύρες, ντομάτες ξεφλουδισμένες και πιπεριές, συνδέουν όμορφα το μοντέρνο εστιατόριο με τη μητρική ταβέρνα στο Μικρολίμανο. Ξεκινήσαμε με γυαλιστερές ψητές στα κάρβουνα με λεμόνι, σαρκώδεις και ζουμερές, με αιχμηρή γεύση που σου γνέφει για αλκοόλ και ευπρόσδεκτα έντονο το καπνιστό στοιχείο.
Οι γαρίδες Provencal ήρθαν ντυμένες με μια ονειρεμένη σκορδάτη σάλτσα με άνηθο και δυνατό πιπέρι και μια ευγενική κάψα που σχεδόν σε υποχρεώνει σε απολαυστικές «ψωμοβούτες». Τραγανή η πετσούλα του γαύρου που είναι ορεκτικότατος, είτε με ξίδι είτε σκέτος. Όλο χυμούς και ιώδιο η μαρινάτη καραβιδόψιχα, δηλαδή ολόφρεσκες καθαρισμένες καραβίδες με το κεφάλι τους σε μια λιτή απολαυστική μαρινάδα όπου κυριαρχεί ένα σπουδαίο ελαιόλαδο. Το κυρίως πιάτο μας ήταν ένα φαγκρί στη σχάρα. Έχει τόση εμπιστοσύνη η κουζίνα στη μαστοριά της και στην πρώτη ύλη που το ψήνει χωρίς αλάτι, με αποτέλεσμα όλη η φυσική ευγένεια της θάλασσας να φτάνει στον ουρανίσκο. Μας είπαν πως φτιάχνουν ένα μπουρδέτο με σκορπίνα «που δεν υπάρχει» ύστερα από παραγγελία, οπότε το έχουμε υπόψη για την επόμενη φορά
Στο τέλος του γεύματος, μας περίμεναν δαντελένιοι λουκουμάδες, πορτοκαλόπιτα και μια μαρέγκα-υπερπαραγωγή, με παγωτό και φράουλες (αν και τα χειροποίητα γλυκά του κουταλιού από τη Σοφία Δουράμπεη είναι απλώς αχτύπητα). Όσον αφορά το χώρο, όλα μιλούν για «τοπία του βυθού», από την οροφή με την ξύλινη κατασκευή που παραπέμπει σε καρίνα ψαροκάικου μέχρι τη μεγάλη σύνθεση στον τοίχο με γραμμική απόδοση ενός κοπαδιού ψαριών, μοτίβο που επαναλαμβάνεται και στα γυάλινα πάνελ της σάλας. Το γαλάζιο χρώμα κυριαρχεί, το φυσικό φως πλημμυρίζει κάθε γωνιά και όλα δείχνουν τη μακρά επαγγελματική εμπειρία, από το καλοκουρδισμένο σέρβις μέχρι τις γλυκές λεπτομέρειες, όπως τα βάζα με τα φρέσκα λουλούδια πάνω στα λευκά τραπεζομάντιλα. Σίγουρα ένα εστιατόριο που δικαιώνει τη φήμη του, ανεβάζοντας επίπεδο χρόνο με το χρόνο.
Αδριανείου 37, Ν. Ψυχικό, 2106710100.
