Τι μαγειρεύουν πέντε Γιαπωνέζοι και πέντε Κρητικοί σεφ με ελαιόλαδο; Μια γαστρονομική κουλτούρα ανακάλυψης, αλληλοεκτίμησης κι εξαγωγής εν είδει ανταλλαγής, όπως τη ζήσαμε πριν από λίγες ημέρες στη μεγαλόνησο.
Εχουμε υπάρξει (και ακόμη είμαστε) και άκαμπτοι, και βραδυκίνητοι, κι εσωστρεφείς, αλλά τελευταία, χάρη στις συστηματικές προσπάθειες διαφόρων ανθρώπων, τα ελληνικά προϊόντα ταξιδεύουν όλο και πιο πολύ. Με συμβατικούς και μη συμβατικούς τρόπους. Την περασμένη εβδομάδα βρέθηκα στα Χανιά για μια εκδήλωση με άξονα το ελαιόλαδο, το «Japan meets Crete», το οποίο διοργάνωσε η ομάδα επιχειρηματιών, επαγγελματιών και καλλιτεχνών Crete Delicious. «Το μάρκετινγκ δεν το εμπιστεύεται πια κανείς. Χρειάζεται ανθρώπινη επαφή. Αξίζει να προσπαθήσουμε μόνοι μας», εξήγησε ο Γιώργος Δημητριάδης της Biolea (η οποία παράγει ένα εξαιρετικό ελαιόλαδο). Δική του ήταν η πρωτοβουλία γι’ αυτήν τη συνάντηση πέντε Κρητικών σεφ με πέντε Γιαπωνέζους (πέντε στο αρχικό πλάνο, διότι στην πορεία εμφανίστηκαν άλλοι τρεις-τέσσερις), η οποία πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του συλλόγου ξενοδόχων και του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Χανίων. Η ψυχή της άλλης πλευράς ήταν η Εtsuko Yoshida, γενική διευθύντρια της εισαγωγικής εταιρείας First International Corporation, με έδρα το Hatchinohe, η οποία ερωτεύτηκε πριν από κάποια χρόνια το κρητικό ελαιόλαδο και θέλησε να το συστήσει στους συμπατριώτες της.
Κάπως έτσι εκτυλίχτηκε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πάρε δώσε πριν, μετά αλλά και κατά τη διάρκεια της παρουσίασης δέκα και βάλε πιάτων φτιαγμένων αποκλειστικά με κρητικά προϊόντα. Όταν, ας πούμε, με μια βόλτα στην τοπική αγορά ο «βασιλιάς της τεμπούρας» Koichiro Shimura γνώρισε την τσιπούρα, θεωρώντας τη σχεδόν συνονόματη (έχουν χιούμορ τελικά οι Γιαπωνέζοι), άλλαξε το μαγειρικό πλάνο του για χάρη της και τη σερβίρισε τηγανητή με μπανάνα, δίπλα σε μαγιάτικο με μανούρι. Μετά το κρητικό αρνί με αγκινάρες που απέδωσαν με τρεις τρόπους ο Γιώργος Στυλιανουδάκης και ο Γιάννης Τσιβουράκης σε ένα μοντέρνο πιάτο με βαθιά νοστιμιά, η Igarashi Miyuki συνέχισε με ένα ριζότο κινέζικου στιλ με ντομάτα, ρεβίθια και αρωματικά.
Η γιαπωνέζικη ποπ εναλλάχτηκε με κρητικούς παραδοσιακούς χορούς. Και το κρητικό ελαιόλαδο έκανε χώρο για να παρουσιαστεί ένα γιαπωνέζικο αδερφάκι του από τη Shodo-shima.
Τη βρήκα ωραία μια τέτοια προσέγγιση, ανθρώπινη και... αυτοδιαχειριζόμενη. Οι Ιάπωνες σεφ ήρθαν με δικά τους έξοδα στα Χανιά, τo «Μinoa Palace» στον Πλατανιά άνοιξε τις πόρτες του μόνο για την εκδήλωση, εθελοντικά δούλεψαν μάγειρες, σερβιτόροι, τεχνικοί, καθαριστές, φοιτητές σχολών φωτογραφίας και τουριστικών επαγγελμάτων, μουσικοί και χορευτές. Όσο για τα χρήματα που πλήρωσε το κοινό για τη συμμετοχή στο δείπνο, θα χρησιμοποιηθούν για τη διοργάνωση μιας αντίστοιχης κρητικής αποστολής στην Ιαπωνία – οι γέφυρες χτίζονται σιγά σιγά.
Photo credits: @aswestopoulos
