Μια κατσαρόλα που κοχλάζει είναι συναίσθημα, είναι ζεστασιά, είναι μνήμη... Σάλτσες και ζουμάκια λειτουργούν σαν παρηγορητική εστία και είναι ό,τι πρέπει για το χειμώνα: το δικό μας comfort food.
«Καλωσόρισμα του Αντώνη»
Και ο Αντώνης Ρούσσος επιμένει παραδοσιακά στη ζεστή σάλα της Κηφισιάς. Εκείνο το κατσίκι που σιγομαγειρεύεται με Vinsanto και φρέσκια ντομάτα, κι έρχεται με χοντρά μακαρόνια βρασμένα στη σάλτσα του, είναι πάντοτε σήμα κατατεθέν της κουζίνας, δοκιμάστε όμως και το χουνκιάρ μπεγεντί, και το πολύ ωραίο μοσχαράκι γιουβέτσι.
«Προκομένες»
Το σύγχρονο σε στιλ μαγέρικο του Θάνου Βλαχόπουλου στη Γλυφάδα την αγαπά την παράδοση^ η βιτρίνα με τα μαγειρευτά επικοινωνεί άμεσα τις διαθέσεις της κουζίνας. Λίγο αργότερα φτάνουν στο τραπέζι φασολάδα, λαχανοντολμάδες –ο σεφ τους σερβίρει με ένα «άλλο», πραγματικά ανάλαφρο αβγολέμονο–, τρυφερό χοιρινό πρασοσέλινο και κλασικό αρνί λεμονάτο κατσαρόλας.
«Μαγικές Κατσαρόλες»
Είναι πιο μοντέρνα η κουζίνα τους, αλλά το ζεστό feeling το έχει 100%. Αυτό τον καιρό στο Παλαιό Φάληρο φτιάχνουν κουνέλι σβησμένο με ρακή, αρωματισμένο με σχίνα, κεδροκούκουτσα και πουρέ καρότου, που μαζί με κοτσανάκια από σέλινο σχηματίζει δύο καρότα στο πιάτο και μοιάζει με νόστιμη ζωγραφιά. Μη χάσετε και τα τρυφερά μοσχαρίσια μάγουλα, τα οποία μαρινάρονται σε Αγιωργίτικο: η σάλτσα τους είναι σκούρα σαν σοκολάτα.
«Βλάσσης»
Είτε μεσημέρι πας είτε βράδυ, το εστιατόριο των Ιλισίων θα σε περιμένει με μια δόση θαλπωρής αλά ελληνικά, χωρίς βαρύγδουπα ονόματα κι εξεζητημένους τρόπους παρασκευής: αχνιστή κοτόσουπα αβγολέμονο, λαχανόρυζο ή σελινόριζα αλά πολίτα με τα καροτάκια της, κάποιο λαδερό, σοφρίτο με πουρέ πατάτας, εύγευστο χουνκιάρ μπεγεντί με κομματάκια γραβιέρας...
«Το Βραστό»
Το ίδιο το μοσχάρι σούπα, μαλακό, αλλά χωρίς να λιώνει, με πεντανόστιμο ζωμό, είναι πιάτο στοργικό – δεν του δίνει τυχαία το όνομά του, έχει... θεσμική διάσταση. Στο καλοστημένο μαγαζί του Χαλανδρίου με την πολυετή ιστορία το μενού ποντάρει και στη σχάρα, όμως στα πιάτα ημέρας, όπως το γιουβέτσι με κοκκινιστό μοσχάρι και μανέστρα, η κατσαρόλα βάζει συχνά πυκνά το χεράκι της.
«Αρκαδία»
Στα τραπέζια αυτού του εστιατορίου στη Μακρυγιάννη, ακριβώς απέναντι από το Μουσείο Ακρόπολης, μπλέκονται όλον το χρόνο Έλληνες και ξένοι. Το ρεπερτόριο είναι αρκετά ευρύ, αλλά η παράδοση κρατάει το κομμάτι της με κοτόσουπα με τραχανά και τριμμένη φέτα, λαχανοντολμάδες αβγολέμονο και κόκορα κρασάτο με φρέσκια ντομάτα, χοντρό μακαρόνι και μυζήθρα –τι άλλο;– Αρκαδίας.
