Δύο αριστοφανικές κωμωδίες και τέσσερις τραγωδίες που πέρασαν από το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, κάνουν φθινοπωρινή περιοδεία στην Αθήνα και τα πέριξ της Αττικής. Δυνατές σκηνοθετικές υπογραφές και λαμπερούς θιάσους θα δούμε καθόλη τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου στις έξι θεατρικές παραστάσεις που συνεχίζουν την πορεία τους μετά το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.
"Λυσιστράτη" του Αριστοφάνη
Η "Λυσιστράτη" του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος ξεκινά την πορεία της στις αθηναϊκές πιάτσες από 4 Σεπτεμβρίου 2026. Την αντιπολεμική κωμωδία του Αριστοφάνη προσεγγίζει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ Αστέριος Πελτέκης μέσα από μια σύγχρονη ματιά που μας υπενθυμίζει ότι επανεκκίνηση είναι πάντοτε δυνατή. Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου στον ομώνυμο ρόλο συναντά επί σκηνής τους Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Κρατερό Κατσούλη, Κατερίνα Παπουτσάκη, Βάιο Πράπα κ.ά.
Που θα περιοδεύσει: Λυκαβηττός (4/9), Βράχων (9/9), Παπάγου (11/9), Βεάκειο (13/9).
Οι "Βάκχες" του Ευριπίδη με τους Tiger Lillies
Οι "Βάκχες" του Ευριπίδη από τον Γιαβόρ Γκάρντεφ, κάνουν μια τελευταία στάση στον Λυκαβηττό, πριν "πετάξουν" για το εξωτερικό, με ένα εξαιρετικό ελληνοβουλγαρικό καστ πλάι στους Βρετανούς The Tiger Lillies: Λεονίντ Γιόβτσεφ, Λουκία Μιχαλοπούλου, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Μιχαήλ Ταμπακάκης, Σάμιουελ Φίνζι κ.ά. Η αισθητική του σκοτεινού καμπαρέ κυριαρχεί στη διεθνή συμπαραγωγή των Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και Εθνικού Θεάτρου της Βουλγαρίας "Ιβάν Βάζοφ" (30/8, στα αγγλικά, με ελληνικούς υπέρτιτλους).
Μουσικός Αριστοφάνης από τους Καραθάνο & Δεληβοριά
Η μοναδική κωμωδία που είδαμε φέτος στην Επίδαυρο, και μάλιστα με μουσικό χαρακτήρα, είναι το σκηνικό πανηγύρι που έστησε ο Νίκος Καραθάνος "Ειρήνη - Μια επίσκεψη στο έργο του Αριστοφάνη", σε διασκευή και τραγούδια του Φοίβου Δεληβοριά, με τον 'Άγγελο Τριανταφύλλου συνεργάτη στη σκηνοθεσία και τη μουσική. Η πολιτική κωμωδία του Αριστοφάνη απαντάει στην τρέλα του πολέμου με τρέλα, με τον κεντρικό ήρωα να γίνεται από Τρυγαίος, Τρυγαία. Παίζουν οι τρεις δημιουργοί με τους Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Θανάση Αλευρά, 'Έμιλυ Κολιανδρή, Γιάννη Κότσιφα, Πάνο Παπαδόπουλο, Ζέτα Μακρυπούλια, Βάσω Καβαλιεράτου κ.ά., και σπουδαίους μουσικούς.
Που θα περιοδεύσει: Βράχων (1-2/9), Βεάκειο (4/9), Ελευσίνα (6/9), Λυκαβηττός (7-8/9), Παπάγου (14-15/9), Νταμάρι Βριλησσίων (16/9), Αιγάλεω (17/9), Πέτρας (21/9), Ηλιούπολη (22-23/9), Κατράκειο (26/9).
"Πέρσες" του Αισχύλου
Με τους "Πέρσες" του Αισχύλου πήρε το επιδαύριο βάπτισμα ο Χρήστος Θεοδωρίδης με μια σύγχρονη, πολιτικά αιχμηρή ανάγνωση της "τραγωδίας των ηττημένων" που στέλνει ένα οικουμενικό, αντιπολεμικό μήνυμα που φτάνει από το αρχαίο Ιράν ως τη Χιροσίμα, το Σεράγεβο και τη σημερινή Παλαιστίνη. Πλάι στον Χορό-πρωταγωνιστή παίζουν οι Μαρία Ναυπλιώτου, Δημήτρης Καταλειφός, Αναστάσης Ροϊλός, Σταύρος Σβήγκος κ.ά.
Που θα περιοδεύσει: Λυκαβηττός (2/9), Πέτρας (3/9), Παπάγου (5-6/9), Αιγάλεω (7/9), Βεάκειο (8/9), Βράχων (28-29/9).
"'Άλκηστις" & "Τρωάδες" από το Εθνικό Θέατρο
Οι δύο επιδαύριες παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου βρίσκονται ήδη στο δρόμο του sold-out. Την αινιγματική "'Άλκηστη" διάβασε ο Δημήτρης Καραντζάς με σύγχρονη και πολιτικά φορτισμένη ματιά, εικαστικό ενδιαφέρον και πολύ δυνατή διανομή με τους Ηρώ Μπέζου, Γιάννη Νιάρρο, Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Θεοδώρα Τζήμου κ.ά. (Ελευσίνα 9/9), Σχολείον της Αθήνας "Ειρήνη Παπά" 12-13/9).
Με πολιτικό πρόσημο και άξονα τη γυναικεία εμπειρία του πολέμου, η Ελένη Ευθυμίου πήρε το βάπτισμα με τις "Τρωάδες", που έστειλαν ένα πολύ ηχηρό μήνυμα προσβασιμότητας σε μια ιστορική στιγμή στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, με τους Γιώργο Καραμίχο, Αργύρη Ξάφη, Εύη Σαουλίδου, Λυδία Φωτοπούλου, Βασιλική Τρουφάκου, Γιώργο Χριστοδούλου, καλλιτέχνες-μέλη της κολεκτίβας Εν Δυνάμει κ.ά. (Σχολείον της Αθήνας "Ειρήνη Παπά" 2-3, 5/9, Βράχων 22/9).
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Πέρσες
Στην πρώτη κάθοδό του στην Επίδαυρο ο Χρ. Θεοδωρίδης χτίζει μια σύγχρονη, πολιτικά αιχμηρή ανάγνωση της «τραγωδίας των ηττημένων» μετά τη Ναυμαχία της Σαλαμίνα, του παλαιότερου σωζόμενου στο σύνολό του έργου της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, με τον άνθρωπο και το συλλογικό τραύμα στο επίκεντρο. Μια βαθιά αντιπολεμική κραυγή που ανοίγει έναν διαχρονικό διάλογο: οι ηττημένοι δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά σε κάθε εποχή, σε κάθε πλευρά. Ένας πολυμελής θίασος συγκροτεί έναν Χορό-πρωταγωνιστή σε μια σκηνή σχεδόν γυμνή. Οι «Πέρσες» αποτελούν το αρχαιότερο και ταυτόχρονα την πρώτη θεατρική καταγραφή ιστορικών γεγονότων. Ο Αισχύλος, αυτόπτης μάρτυρας της ναυμαχίας, δημιουργεί ένα «σκηνικό ρεπορτάζ» πολέμου, μόλις οκτώ χρόνια μετά την καταστροφή.
Άλκηστις
Μια σύγχρονη ανάγνωση του ευριπίδειου έργου, στον πυρήνα του οποίου βρίσκεται η απόφαση της ηρωίδας να πεθάνει στη θέση του συζύγου της, πράξη που σήμερα αποκτά νέες πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις. Η θυσία της εκτυλίσσεται δημόσια, μπροστά στα μάτια των πολιτών, ως μια προδιαγεγραμμένη δολοφονία – μια πράξη που σήμερα διαβάζεται αναπόφευκτα ως γυναικοκτονία, νομιμοποιημένη από την κοινωνική και πολιτική τάξη. Η παράσταση θέτει ερωτήματα γύρω από τη θυσία, την εξουσία, τις έμφυλες σχέσεις, τα όρια της ανθρώπινης επιλογής και το κόστος της σωτηρίας. Στο μοναδικό σωζόμενο έργο της αρχαίας τραγωδίας που φέρνει επί σκηνής όχι μόνο τον Θάνατο, αλλά και την Ανάσταση, ο θεός Απόλλωνας δίνει για αντάλλαγμα της φιλοξενίας του στον Άδμητο, βασιλιά των Φερών, το προνόμιο να αποφύγει τον πρόωρο θάνατο, αρκεί να δεχτεί κάποιος άλλος να πάρει τη θέση του και να θυσιαστεί. Η σύζυγός του, Άλκηστις, προσφέρεται να πεθάνει αντί για εκείνον. Ο Ηρακλής επισκέπτεται το παλάτι χωρίς να γνωρίζει για το θάνατό της. Όταν πληροφορείται τι έχει συμβεί αποφασίζει να τη φέρει πίσω.
Ειρήνη - Μια επίσκεψη στο έργο του Αριστοφάνη
Ένα σκηνικό πανηγύρι – επίσκεψη στην αντιπολεμική αριστοφανική κωμωδία που εξελίσσεται σε γιορτή αντίστασης απέναντι στην παράνοια της εποχής μας που στρέφεται με χιούμορ, σαρκασμό και λυρισμό απέναντι στη βία. Η πολιτική κωμωδία του Αριστοφάνη που αποτυπώνει την απόγνωση των απλών ανθρώπων που συνθλίβονται από τις συμφορές του Πελοποννησιακού Πολέμου, μετατρέπεται σε μια παράσταση με γυναικείο DNA και ζωντανή μουσική, που απαντάει στην τρέλα του πολέμου με τρέλα, ενώ συνομιλεί με το αριστοφανικό σύμπαν στην ολότητά του. Η «Ειρήνη» κατέχει κομβική θέση στο συνολικό έργο του Αριστοφάνη ως άκρως συμφιλιωτική και η πιο αισιόδοξη από τις πολιτικές του κωμωδίες. Παρά τον ισχυρό δεσμό της με την εποχή που τη γέννησε, η κωμωδία παραμένει διαχρονική γιατί φωτίζει έναν μηχανισμό που επαναλαμβάνεται μέχρι σήμερα: πολέμους που παρατείνονται εις βάρος των πολλών και προς όφελος λίγων.
Βάκχες
Μια σκοτεινή σκηνική ανάγνωση της τραγωδίας από τον διακεκριμένο δημιουργό Γιάβορ Γκάρντεφ, στη μεγάλη συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με το Εθνικό Θέατρο της Βουλγαρίας και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με έναν εκλεκτό ελληνοβουλγαρικό θίασο σε σύμπραξη με το βρετανικό συγκρότημα The Tiger Lillies. Στις «Βάκχες» του Γκάρντεφ, η αιώνια διαπάλη ανάμεσα στη λαμπερή μορφή του Απόλλωνα και τη χαοτική σαγήνη του Διονύσου καταρρέει και τίθεται ένα καίριο ερώτημα σχετικά με την ανοχή της κοινωνίας στην αποσταθεροποίηση, σε μια παράσταση που κλονίζει τη βεβαιότητα της λογικής. Το έργο λειτουργεί ως αναμέτρηση με τα όρια της ευταξίας, δοκιμάζοντας την αντοχή κανόνων και θεσμών.
Τρωάδες
Μια ολοκληρωμένη εμπειρία προσβασιμότητας προσφέρει η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου για πρώτη φορά στην ιστορία του Αρχαίου Θεάτρου Επιδαύρου, επαναπροσδιορίζοντας την έννοια της συμπερίληψης, σε σύμπραξη με την κολεκτίβα «Εν Δυνάμει». Στην πρώτη της επιδαύρια κάθοδο, η Ελένη Ευθυμίου θέτει ένα καίριο ερώτημα μέσα από την βαθιά ανθρωποκεντρική, αντιπολεμική τραγωδία: «Θα μπορέσουν άραγε οι καταπιεσμένες αυτού του κόσμου να ξανακερδίσουν το δικαίωμα της επιλογής;». Στο επίκεντρο βρίσκεται ο θρήνος των γυναικών της Τροίας που οδηγούνται στην εξορία. Ένα ενσέμπλ 22 ερμηνευτριών και ερμηνευτών, με και χωρίς αναπηρία, καταθέτουν μια σκηνική αφήγηση για την απώλεια ως συλλογική μνήμη και για τη φρίκη του πολέμου μέσα από το φίλτρο του (θηλυκού) σώματος με κέντρο τη μουσικότητα.
Λυσιστράτη
Πολύ περισσότερο από μία κωμωδία για τον πόλεμο και τον έρωτα, το βαθιά πολιτικό, ανθρωποκεντρικό αριστοφανικό έργο ανεβαίνει σε μία σύγχρονη σκηνική ανάγνωση που θέλει να μας υπενθυμίσει ότι, ακόμη και μέσα στη μεγαλύτερη φθορά, η επανεκκίνηση είναι δυνατή.
