Παραστάσεις με έντονο κοινωνικό και ψυχολογικό αποτύπωμα
Μια σειρά από παραστάσεις με έντονο δραματικό και κοινωνικό αποτύπωμα συγκροτούν ένα πολυεπίπεδο αφήγημα γύρω από τη μνήμη, την ταυτότητα και τα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Η Δέσποινα Αχλαδιώτη, η "Κυρά της Ρω", του διεθνώς βραβευμένου Γιάννη Σκαραγκά ζωντανεύει, για 9η χρονιά, στη σκηνή από τη Φωτεινή Μπαξεβάνη, σε σκηνοθεσία του Σταύρου Λίτινα, μια ιστορία της, μοναξιάς, θάρρους και ανθρωπιάς, που μας θυμίζει τη δύναμη της μνήμης και της προσωπικής αξιοπρέπειας (Φιλίπ, έως 1/4).
Στην "Τελευταία απολογία του Νίκου Κοεμτζή" ο πρωταγωνιστής Μάρκος Γέττος, κουβαλά το βάρος μιας αληθινής ιστορίας, υπό τη λιτή και στοχαστική καθοδήγηση της σκηνοθεσίας του Κώστα Κιμούλη (Θέατρο Nous, έως 31/3)

Στον "Πατέρα" του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ, η σκηνοθετική προσέγγιση του Κωστή Καπελώνη αναδεικνύει τη σύγκρουση εξουσίας και φύλου, με τους ηθοποιούς να κινούνται σε ένα διαρκές ψυχολογικό τεντωμένο σχοινί (Θέατρο Καλλιρρόης, έως 30/3), ενώ στους "Αλιγάτορες" του Άντριου Κίτλεϊ , η σκηνοθεσία του Γιάννη Λασπιά.επενδύει στον ρυθμό και την ένταση των ερμηνειών των Γ. Γεννατά, Φ. Ξυλά, Π. Χαϊδεμένου, Αθ. Χατζηαθανασίου, Αν. Τσιλιμπίου για να φωτίσει τις υπόγειες κοινωνικές εντάσεις (Auditorium, έως 31/3).
Για 4η συνεχή χρονιά, παρουσιάζεται η παράσταση-θρύλος "Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο Σαλός Άγιος" του Άγγελου Ανδρεόπουλου. Ο Γιώργης Κοντοπόδης, υπό τη σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Λιακόπουλου, ανατέμνει την ψυχολογία του κορυφαίου γλύπτη. Ένα έργο για τη δημιουργία, την πίστη και τη μοναχική πορεία προς το Θείο, αφιερωμένο σε όσους επέμειναν να ονειρεύονται κόντρα στην εποχή τους (Καλλιρρόης, έως 29/3).
Ο "Άνθρωπος χωρίς όνομα" του Ονορέ Ντε Μπαλζάκ σε σκηνοθεσία Κων/νας Νικολαϊδη με τους Θανάση Κουρλαμπά, Ντορέττα Παπαδημητρίου, Φώτη Κουτρουβίδη, Ορέστη Τρίκα (Αποθήκη, έως 31/3), και στους "Δεσμώτες του πουθενά" του Τάσου Προύσαλη, με τις Μαρία Δρακοπούλου, Φλωρεντία Νταή, Εύη Νταλούκα οι ερμηνείες και η σκηνική οικονομία δημιουργούν μια αίσθηση εγκλωβισμού που διαπερνά τα έργα (Εσωθέατρο, έως 29/3).

Η "αθανασία" της Νεφέλης Μαϊστράλη αντλεί έμπνευση από υπαρκτές ιστορίες της ελληνικής κοινωνίας — την "Αγία" Αθανασία του Αιγάλεω, το σκάνδαλο του "θαυματουργού νερού" του Καματερού, αλλά και τον ίδιο τον μηχανισμό του Μεσσιανισμού. Σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη, η Έλλη Τρίγγου ενσαρκώνει την αμφιλεγόμενη μορφή "αγιότητας". Γύρω της, οι Θανάσης Βλαβιανός, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Ειρήνη Μπούνταλη, Γιώργος Νούσης και Αλέξανδρος Τούντας συνθέτουν ένα σκηνικό σύμπαν όπου η πίστη, η εξουσία και η ανάγκη για το "θαύμα" αποκτούν πρόσωπα και συγκρούονται ανοιχτά με την πραγματικότητα (Θέατρο Βασιλάκου _ Μαριάννα Τόλη, έως 31/3).
Στον "Επικίνδυνο οίκτο", τη θεατρική μεταφορά του μυθιστορήματος του Stefan Zweig, η δραματουργική ένταση υποστηρίζεται από τη σκηνοθεσία της Κερασίας Σαμαρά που ισορροπεί ανάμεσα στο συναίσθημα και την απόσταση, με τους πρωταγωνιστές, Κώστα Αρζόγλου, Χίλντα Ηλιοπούλου, Βίκυ Μαραγκάκη, Βασίλη Μήλιο, κ.ά., να αποδίδουν τα ηθικά διλήμματα του έργου (Χώρος, έως 26/3).

Αντίστοιχα, στην "Αίθουσα αναμονής", ένα έργο συλλογικής δημιουργίας των Μαίρης Βούλγαρη, Ειρήνης Καράογλου, Ελένης Μολφέτα, Μυρτώς Ναούμ, Μυρτώς Στράμπη και Δήμητρας Τάμπαση, η σκηνοθεσία της Δήμητρας Τάμπαση εστιάζει στη σιωπή και τη στατικότητα ως βασικά εκφραστικά εργαλεία (Σ.Ο.Τ.Α. - Σωματείο, έως 30/3).
Στην "Πιο δυνατή", η σκηνοθετική γραμμή των Μίνας Ανανιάδου και Νατάσας Ζαγκλή με αφετηρία το έργο του Αύγουστου Στρίντμπεργκ εστιάζουν στην ένταση της γυναικείας παρουσίας και στη δύναμη της σιωπηλής αντιπαράθεσης (Μπάγκειον, έως 31/3).
Αντίστοιχα, στην "Αγγέλα" του Γιώργου Σεβαστίκογλου, η σκηνοθεσία του Γιώργου Παύλου –που υπογράφει και τη δραματουργική επεξεργασία και τα σκηνικά– φωτίζει με ρεαλιστική ματιά την κοινωνική καταπίεση και τη γυναικεία εκμετάλλευση στην παράσταση με πρωταγωνιστές τους Καλλιόπη Ανταμπούφη, Δανάη Γεωργούλα, Βασίλη Ζαφειρόπουλου, Αλεξάνδρα Ρουβέλα (Κάμιρος, έως 29/3).

Στη "Βροχή τα βέλη" του Μηνά Βιντιάδη, η σκηνοθεσία των Στράτου Τζώρτζογλου και Μαρίας Τσαρούχα επενδύει σε έναν εξομολογητικό, άμεσο θεατρικό λόγο, με τον ίδιο τον Τζώρτζογλου να σηκώνει το βάρος του μονολόγου, που δημιουργεί ένα πυκνό συναισθηματικά περιβάλλον (Calderone, έως 30/3).
Το έργο του Άλντο Νικολάι, "Καπούτ" σε σκηνοθεσία του Γιάννη Διαμαντόπουλου, εστιάζει με χιούμορ και ευαισθησία στην καθημερινότητα και τα αδιέξοδα της τρίτης ηλικίας. Οι Χάρης Εμμανουήλ, Τζώνυ Θεοδωρίδης και Άννα Παντζέλη ζωντανεύουν μια ιστορία για τη μοναξιά, τις προσδοκίες και τη θέση των ηλικιωμένων (Αλκμήνη, έως 30/3).
Σε ένα διαχρονικό μοδιστράδικο, "Τα πέντε μαύρα φορέματα" της Μαρίας Μπουράνη ζωντανεύουν υπό τη σκηνοθεσία της Μίνας Καθέρη. Πέντε γυναίκες (Έβελυν-Τζην Κλάριτς, Χαρά Χατζηκαλυμνίου, Βένια Σάσσαλου, Σάντρα Σταμούλη, Μαρία Μπουράνη) ξεδιπλώνουν ιστορίες κεντημένες με όνειρα, αγγίγματα και σιωπές, ενώ ηρωίδες παραμυθιών γνέφουν συνωμοτικά (Αλκμήνη, έως 29/3).
Η "Αντίστροφη μέτρηση" της Αικατερίνης Παπασιδέρη και του Μίμη Καπέρδου είναι ένα ανθρώπινο έργο που ισορροπεί ανάμεσα στο μεταφυσικό και το πραγματικό. Η Κατίνα, μια γυναίκα των "ναι" και των υποχρεώσεων, ξεκινά ένα αλλόκοτο ταξίδι αυτογνωσίας με τη συνοδεία ενός αινιγματικού Αρχαγγέλου (Altera Pars, έως 1/4).

Δραματοποιημένη λογοτεχνία / Διασκευές
Ο στοχαστικός "Ηλίθιος" του Νικόλα Ανδρουλάκη, εμπνευσμένος από τον καλοκάγαθο ήρωα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, αγαπάει άνευ όρων και αρνείται να υποκύψει την πονηριά και το συμφέρον (Αγγλικανική Εκκλησία Αγίου Παύλου, έως 26/3).
Στη "Φόνισσα" του Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, από την Ομάδα "Φάος” σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Αμπαζή, ακολουθεί τη διαδρομή της Φραγκογιαννούς, με την ερμηνεία της πρωταγωνίστριας να στηρίζεται στον λόγο και τη σωματικότητα (Χώρος, έως 31/3).

Το "Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι" του Όσκαρ Ουάιλντ ενέπνευσε τον Σταύρο Κανελίδη να δημιουργήσει το "Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι #DorianGrayFilter", μια τολμηρή διασκευή που μεταφέρει τη δράση από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 έως τη σημερινή εποχή των social media, με τους ηθοποιούς να κινούνται σε ένα περιβάλλον club culture και να ενσαρκώνουν την πορεία του ήρωα μέσα στη ματαιοδοξία και την ηθική φθορά. (Αλκμήνη, έως 1/4).
Στο "Aneantir" (Εκμηδένιση) του Μισέλ Ουελμπέκ, η θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία της ομάδας Εlephas Tiliensis ακολουθεί έναν σύγχρονο ήρωα μέσα σε ένα περιβάλλον πολιτικής και προσωπικής κρίσης (Ροές, έως 29/3).
Στην "Κατσαρίδα Κ." ο Μάριος Ιορδάνου σκηνοθετεί τη Σοφία Καζαντζιάν σε ένα διαφορετικό υπαρξιακό θρίλερ, σε μία άκρως καφκική κωμωδία, σε έναν ανατρεπτικό μονόλογο όπου μία ηθοποιός περνάει μέσα από όλους τους ρόλους της ζωής και του έργου του Φραντς Κάφκα (Αργώ, έως 29/3).
Η παράσταση "Λήθη Vs Θύμηση – Δοκιμή Πόε" σε σκηνοθεσία Κατερίνας Χάσκα και ερμηνεύτριες την ίδια και τις Μίκα Στεφανάκη,Ραφαέλα Καβαζαράκη ενώνει λόγο, κίνηση, εικόνα σε υβριδικό θεατρικό σύμπαν performance εικαστικής εγκατάστασης (Αλκμήνη, έως 30/3).
"Η Ήμερη και το εικόνισμα", βασισμένη στο αριστούργημα του Ντοστογιέφσκι, μέσα από έναν οδυνηρό απολογισμό ανατέμνει τη σχέση ενός ενεχυροδανειστή με τη νεαρή σύζυγό του. Ένα ψυχολογικό δράμα για την εξουσία, τη σιωπή και τη λύτρωση που έρχεται πολύ αργά σε σκηνοθεσία Μαρίας Φραγκή, με τους Βασίλη Βλάχο, Έφη Κεραμίδα, Αιμιλιανή Σταυριανίδου, Τερέζα Καζιτόρη (Αλεξάνδρεια, έως 29/3).

Κωμωδία / Σάτιρα / Μαύρο χιούμορ
Από κλασική φάρσα μέχρι πιο σκοτεινή σάτιρα, αυτές οι παραστάσεις ισορροπούν ανάμεσα στο γέλιο και τον κοινωνικό σχολιασμό. Στον "Αμερικάνικο βούβαλο" του Ντέιβιντ Μάμετ, η σκηνοθεσία του Γιάννη Μπέζου εστιάζει στη δυναμική των τριών ανδρών (Γιώργος Νινιός, Αντώνης Κρόμπας και Σταύρος Τσουμάνης) που κινούνται στον κόσμο του μικροαπατεώνα, με τους ηθοποιούς να αποτυπώνουν τις σχέσεις εξάρτησης και σύγκρουσης (Σημείο, έως 31/3).
Ο Βασίλης Μαγουλιώτης σκηνοθετεί το καυστικό κείμενο "Η Συναρπαστική Εξέγερση του Χούλιο Τόγκα" του Suyako. Μια αυτοσαρκαστική, μουσική παράσταση για την ελευθερία, την ηθική αμηχανία και τη σύγκρουση της τέχνης με τα μεγάλα ιδρύματα με τους Δημήτρη Δρόσο, Άρη Μπαλή, Μαρία Αποστολακέα, Μελίνα Πολυζώνη, Μικέ Γλύκα (Προσκήνιο, έως 31/3).

Στον "Επικήδειο" του Ιάκωβου Καμπανέλλη, η σκηνοθεσία του Βασίλη Κατασικονούρη και η ερμηνεία του Βασίλη Βλάχου αναδεικνύουν τη σάτιρα γύρω από τον θάνατο και τη δημόσια εικόνα (Αλεξάνδρεια, έως 30/3), ενώ στις "Εύθυμες κυράδες" του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, η σκηνοθεσία της Κατερίνας Μαντέλη και το σύνολο των ηθοποιών (Μαίρη Βιδάλη, Μπάμπης Χατζηδάκης, Λυδία Αγγελοπούλου, Σταύρος Παρχαρίδης, Γιώργος Γιαννακόπουλος, κ.ά.) δίνουν ρυθμό και ζωντάνια στην κωμωδία παρεξηγήσεων (Διάχρονο, έως 1/4).
Στους "Μικρούς φαρισαίους" του Δημήτρης Ψαθάς, η σκηνοθεσία του Αντώνη Περπινιά και οι ερμηνείες (Μαρίνα Μπακοπούλου, Αντώνης Περπινιάς, Σταμάτης Παπαευαγγέλου, Ρακέλ Σαλμόνα, κ.ά.) φωτίζουν τη μικροαστική υποκρισία (Θέατρο της Ημέρας, έως 26/3), ενώ στο "Ας περιμένουν οι γυναίκες" του Σταύρου Τσιώλη, η σκηνική μεταφορά από τοον Βαγγέλη Λάσκαρη διατηρεί τον ιδιαίτερο τόνο της παρέας και της ανδρικής φιλίας, με πρωταγωνιστές τους Πέτρο Λαγούτη, Τάσο Τζιβίσκο, Νικόλα Βασιλειάδης, Νικίτα Ηλιοπούλου, Μαγδαληνή Μπεκρή και Μαρία Γράμψα. (Θέατρο Ψυρρή, έως 29/3)
Οι "Καραμέλες ούζου" του Γιάννη Γαλανόπουλου, με τον Σταύρο Νικολαΐδη και τον Βασίλη Κούκουρα, γεμίζει γέλιο εστιάζοντας σε μια ελληνική μικροκοινωνία, με τους ηθοποιούς να αποδίδουν καθημερινούς χαρακτήρες και τις μεταξύ τους σχέσεις (Από Μηχανής Θέατρο, έως 31/3).
Τέλος, στη "Φαιδρότητα" του Γιάννη Φασόη είναι μια κωμική ματιά που αναδεικνύει τις αντιφάσεις της καθημερινότητας με πρωταγωνιστές τους Σοφία Γιαννίτσιου, Παπαευαγγέλου, Στέφανος Καλτσής, Ζωή Κικινή. (Το Πάνω Σπίτι, έως 30/3)
Μουσικοθεατρικά θεάματα
Στο "Hotel Amour", το μιούζικαλ των Γεράσιμου Ευαγγελάτου και Θέμη Καραμουρατίδη, η σκηνοθεσία της Σμαράγδας Καρύδη συνθέτει ένα πολυπρόσωπο σκηνικό σύμπαν γύρω από τον έρωτα και τις ανθρώπινες σχέσεις, με ένα σύνολο ηθοποιών ( Κατερίνα Παπουτσάκη, Γιώργος Παπαγεωργίου, Χαρά Κεφαλά, Ιβάν Σβιτάιλο, κ.ά) να εναλλάσσει ιστορίες και χαρακτήρες σε ένα περιβάλλον ξενοδοχείου (Ακροπόλ, έως 30/3).
Η παράσταση "Η Ωραία Ελένη στην Κοιλάδα των Νεκρών Ερώτων", σε κείμενο Κωνσταντίνου Μπούρα και σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη, δίνει φωνή στη μυθική ηρωίδα. Η βραβευμένη Γεωργία Ζώη ενσαρκώνει μια Ελένη που διεκδικεί την αλήθεια της πέρα από τις ανδρικές αφηγήσεις. Ένας ύμνος στη γυναίκα και την ειρήνη, όπου η αξιοπρέπεια νικά τη βία του πολέμου (Μέγαρο Μουσικής, έως 31/3).

Σύγχρονο / Δυστοπία/ Διεθνές ρεπερτόριο
Το "Surriento – Ο κόσμος ξανά" του Θανάση Τριαρίδη είναι μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης με φόντο ένα δυστοπικό κόσμο. Είναι από τα πιο σύνθετα έργα του, παίζεται σε σκηνοθεσία Έφης Μεράβογλου με τους Ιωάννα Πηλιχού και Στέλιο Πετράκη (Τεχνοχώρος Εργοτάξιον, έως 31/3). Ένα ακόμα έργο του Τριαρίδη το "Να ξέρετε πως αυτό που ακούτε είναι σφύριγμα τρένου” μας οδηγεί σε ένα δυστοπικό σύμπαν που μπορεί να συνταράξει. Μιλά για τις πραγματικότητες, τις αδικίες που κάνουμε πως δεν βλέπουμε, τις γκρίζες ζώνες της κοινωνίας. Παίζουν: Γιώργος Γκιόκας, Κώστας Γκόζιας, Νίκος Μαρνάς, Λεωνίδας Μπακάλης, Νίκος Στεργιώτης (Olvio, έως 1/4).

Το "Intra Muros" του Aλεξίς Μισαλίκ, είναι ένα έργο για τον εγκλεισμό – κυριολεκτικό και ψυχικό – και για τη δύναμη της αφήγησης και της φαντασίας να δημιουργεί ρωγμές ελευθερίας, επιτρέποντας στους ανθρώπους να οραματιστούν μια άλλη ζωή, πέρα από τα "τείχη". Ο Παντελής Δεντάκης σκηνοθετεί τους Κωνσταντίνο Ασπιώτη, Νικόλα Δροσόπουλο, Μαργαρίτα Κλάγκου, Αμαλία Νίνου, Γιώργο Συμεωνίδη (Θέατρο του Νέκου Κόσμου, έως 29/3)
Στις "Καρέκλες" του Ευγένιος Ιονέσκο, η σκηνοθεσία και ερμηνεία του Πάνου Παπαδόπουλου και της Μαρίας Διακοπαναγιώτου αναδεικνύουν το παράλογο του έργου, η ψυχή των χαρακτήρων και η δική μας, ως θεατών, συναντώνται στις σκιές και στις σιωπές των καρεκλών (Θέατρο του Νέκου Κόσμου, έως 29/3).
Στο ίδιο θέατρο μια μαύρη, γκροτέσκα κωμωδία για την εξουσία, την παράνοια και τα όρια της επιστήμης είναι το έργο του Γιάννη Αποσκίτη, "Οι δημοκράτορες". Η παράσταση με πρωταγωνιστές τους Μπάμπη Αλεφάντη, Άρτεμις Βαλτζάκη, Θοδωρή Θεοδωρακόπουλο, Κωνσταντίνο Μαυρόπουλο, Αθηνά Παπαδάκη και Εύα Τζανακάκη συνδυάζει το γκροτέσκο στοιχείο με σκοτεινό σαρκασμό και πολιτική αλληγορία (Έως 31/3).
Στο "Μέσα στο μυαλό σου – Part 2", ο Δρ. Γιώργος Λάγιος, μέσα από δημιουργικές μεθόδους αλληλεπίδρασης, θέτει κρίσιμα ερωτήματα για τη ζωή και τις σχέσεις, ενώ οι θεατές παρακολουθούν ένα θεατρικό σκετς και συμμετέχουν σε ζωντανή συζήτηση με ερωτήσεις και απαντήσεις. Στη σκηνή, οι ηθοποιοί Νίνα Έππα και Μάνος Τσούτης ζωντανεύουν τις ιστορίες των χαρακτήρων (Αλίκη, έως 30/3).

Η πέμπτη παράσταση "Σκίτσο 5 | Η γλώσσα της εξέγερσης. Τι να κάνουμε: Ιστορίες για την αναμονή της Αποκάλυψης" της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, μια δημιουργία του Μιχάλη Πητίδη, αναδεικνύει μέσα από σουρεαλιστικές ιστορίες την καθημερινότητα και την πολιτική ένταση της εποχής μας. Οι ερμηνείες διαμορφώνουν μια σπονδυλωτή αφήγηση, με τους ηθοποιούς να ενσαρκώνουν πολλαπλούς ρόλους και καταστάσεις (Δίπυλον, έως 29/3).
Στο μονόπρακτο έργο "Η σκιά της μύγας" της Βαλεντίνας Παπαδημητράκη, η Σοφία Λιάκου και ο Τάσος Καρακύκλας που σκηνοθετεί και κρατά τον ρόλο του καφετζή αποτυπώνουν μια ιστορία που κινείται ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το συμβολικό, με επίκεντρο τις ανθρώπινες σχέσεις (Ρεκτιφιέ, έως 28/3).
Στην "Αναπαραγωγή" του Barry McStay προσεγγίζει ζητήματα ταυτότητας και συνέχειας, μέσα από μια σύγχρονη θεατρική γραφή. Η σκηνοθεσία είναι του Μενέλαου Καραντζά και παίζουν οι Γιώργος Κοσκορέλλος, Δημήτρης Τσιγκριμάνης, Χαρά Φιούρη (Studio Μαυρομιχάλη, έως 31/3).

Ο Γιάννος Περλέγκας και η ομάδα χορευτών και ακροβατών "κι όμΩς κινείται" συνέχισαν φέτος τη συνεργασία τους, παρουσιάζοντας με ανανεωμένη ματιά και νέους συντελεστές επί σκηνής την κωμωδία του Τόμας Μπέρνχαρντ "Η Δύναμη της συνήθειας" vol.2., μια ανελέητη, ξεκαρδιστική και ταυτόχρονα σκοτεινή ελεγεία για το τέλος του ευρωπαϊκού πολιτισμού, για την τέχνη, τη μουσική, το γελοίο της ανθρώπινης προσπάθειας και τον υπόγειο φασισμό της κοινωνίας (Ροές, έως 31/3).
"Το δέντρο που ματώνει" του Angus Cerini εκτυλίσσεται στην άκρη ενός χωριού. Μια μάνα και τα δυο κορίτσια της σκοτώνουν τον κακοποιητή σύζυγο και πατέρα και φέρνονται στο νεκρό του σώμα με πρωτοφανή αγριότητα κάθε είδους. Τι θα κάνει και πώς θα αντιδράσει ο περίγυρός τους που, τόσα χρόνια, "ήξερε", αλλά σώπαινε; Ο Αλέξιος Κοτσώρης σκηνοθετεί τις Αντιγόνη Κουλουκάκου, Πένυ Διονυσιώτη, Καλλιόπη Πετροπούλου (Αγγέλων Βήμα, έως 28/3).

Το "Andy" είναι μονόλογος των Γιάννη Διδασκάλου και Φελίς Τόπη εμπνευσμένος από αυτοβιογραφικές ιστορίες και εμπειρίες από τις κοινότητες του box και της street κουλτούρας (Φιάτ, έως 31/3).
Στο "Bull" του Μάικ Μπάρτλετ, η σκηνοθεσία του Δημήτρη Αποστολόπουλου και οι ερμηνείες των Γιάννη Εγγλέζο, Νάντιας Κατσούρα, Στρατή Χατζησταματίου, Δημήτρη Αποστολόπουλου αποτυπώνουν μια σκληρή ιστορία εργασιακού εκφοβισμού, με τους ηθοποιούς να ενσαρκώνουν τη βία και την εξουσία στον σύγχρονο εργασιακό χώρο (Από Μηχανής Θέατρο, έως 31/3).
Στον "Θάνατο à la Gourmet" του Μάνου Σφυράκη, σε έναν κόσμο όπου οι ηθικές αξίες, οι νόμοι και η οικονομία καταρρέουν, η ανάγκη γίνεται επινόηση, η επιβίωση τέχνη και το γκουρμέ… μια επικίνδυνη υπόθεση. Σκηνοθετεί ο Ορέστης Τρίκας και παίζουν: Γιώτα Βερούχη, Γιώργος Λάμπρης, Νίνα Κεφαλογιάννη, Ελευθερία Φιντίκη, Εφραίμ Φωτόπουλος.

Το "LO" του Μάριου Τσάγκαρη, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Παπακώστα, αποτελεί ένα ατμοσφαιρικό sci-fi νουάρ που ισορροπεί ανάμεσα στο μελλοντολογικό μελόδραμα και τον ονειρικό ρεαλισμό (Bios, έως 31/3).
Το "Γλυκό Νεράντζι" του Χρήστου Ναούμ ανατέμνει την ταραγμένη σχέση ενός μειονοτικού ζευγαριού. Με σκηνοθέτη τον Κωνσταντίνο Κατσούγκρη, οι Γιώργος Μπίρμπας και Παναγιώτης Σαριδάκης ενσαρκώνουν τη σύγκρουση ανάμεσα στο πάθος και τους προσωπικούς δαίμονες (Παραμυθίας, έως 30/3).
Στον "Κόκκινο ιπποπόταμο" του Γιάννη Παπάζογλου, σε σκηνοθεσία και ερμηνεία Ελπίδας Αμίτση σκιαγραφείται έρωτας στην εποχή της βαρβαρότητας και η σύνθλιψη του ατόμου απ' τους κατασταλτικούς μηχανισμούς (θέατρο ΕΝ-Α, έως 28/3).
Δείτε όλες τις παραστάσεις στον οδηγό θεάτρου του "α".
Προπώληση εισιτηρίων: more.com





