© Patroklos Skafidas
Ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ (1849-1912), ένας από τους κορυφαίους δραματουργούς του μοντερνισμού, αναδεικνύει μέσα από τα έργα του, με ένταση και ευαισθησία, το βάθος των ανθρώπινων σχέσεων και τον υπαρξιακό πόνο που τις διατρέχει. "Η πιο δυνατή” είναι ένα έργο που, παρά τη χρονική του απόσταση, παραμένει εκπληκτικά σύγχρονο και ανατριχιαστικά οικείο.
"Δύο γυναίκες που συναντιούνται σ’ ένα καφέ, η Παραμονή των Χριστουγέννων, o κόσμος του θεάτρου της Στοκχόλμης, οι κοινωνικές συμβάσεις, καθώς και η ερωτική εξίσωση που συμπεριλαμβάνει τρεις. Αυτά είναι τα βασικά σημεία πάνω στα οποία στηρίζεται το οικοδόμημα του κλασικού κειμένου, με την "Κυρία Χ" να μονολογεί σε αντιπαραβολή με τη βουβή ένταση που φέρει η "Κυρία Υ"”.
Με θεματολογία που ακουμπά την εξουσία, το φύλο, τη μοναξιά και την αέναη πάλη για επικοινωνία, το έργο του λειτουργεί ως καθρέφτης της ανθρώπινης συνείδησης και παρουσιάζεται σε περφόρμανς από τις Μίνα Ανανιάδου και η Νατάσα Ζαγκλή. Σε μια εποχή όπου η ανθρώπινη επαφή μοιάζει συχνά επιφανειακή και ο εσωτερικός κόσμος αποσιωπημένος, η παράσταση έρχεται να μας υπενθυμίσει πως τα ερωτήματα για την ταυτότητα, την αγάπη, την εξουσία και την ελευθερία παραμένουν ζωντανά — και επώδυνα επίκαιρα. Τη σκηνοθετική και δραματουργική καθοδήγηση ανέλαβε ο Μάκης Σεμερτζίδης και η παράσταση θα παίζεται (2-18/5) στο χώρος Στούντιο στα Εξάρχεια με ελεύθερη συνεισφορά, χωρίς κρατήσεις.
Περισσότερες πληροφορίες
Η πιο δυνατή
Το εμβληματικό κείμενο του Στρίντμπεργκ, μεταφέρεται σε ένα σύγχρονο πεδίο σκηνικής αναζήτησης. Η μαξιμαλιστική έκφραση συνυπάρχει με την άσκηση του γυμνού βιώματος, ενώ το σώμα λειτουργεί ως φορέας λόγου, ιστορίας και παρουσίας. Μέσα από λεπτές ισορροπίες και ποιητικές μετατοπίσεις, η παράσταση συνθέτει ένα πολυεπίπεδο τοπίο που ενώνει θραύσματα γυναικείας γραφής του 20ού αιώνα με τη ζωντανή, ερμηνευτική πράξη. Ένα έργο-διάλογος ανάμεσα σε εποχές, φωνές και μορφές, που φέρει το στίγμα του προσωπικού και του συλλογικού.
