Sumud: η ριζωμένη αντίσταση

Η παλαιστίνια Αχέντ μαζεύει τις πέτρες απ' τον γκρεμισμένο τοίχο του σπιτιού της, ριζωμένη στον τόπο των προγόνων της, ενώ απευθύνεται στους σκοπευτές της, έτοιμη να συναντήσει τον μάρτυρα σύζυγό της. Τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού αναδεικνύει ο θεατρικός μονόλογος μέσα από δέκα εικόνες για την αντίσταση. Η τραγική μορφή της Αντιγόνης του σήμερα αντηχεί δυνατά. Όπως εκείνη αρνήθηκε να υποταχθεί στον νόμο της εξουσίας και διάλεξε τον θάνατο για να υπερασπιστεί το δίκαιο των νεκρών, έτσι και η Αχέντ επιλέγει να σταθεί απέναντι στην υπεροπλία, στην εκδίωξη, στην αδικία. Η ελιά καιόμενη, κατεχόμενη, γίνεται ο τάφος και το ιερό της, το δέντρο που της επιτρέπει να πει: «εδώ ανήκω, εδώ μένω».

Ερμηνεύει: Ευγ. Λύτρα. Σκην.: D. Di Gregorio. Μουσ.: M. Fityan.