42497

3

Τη ζωή σε έναν μελλοντικό δυστοπικό κόσμο φαντάζεται στο δεύτερο θεατρικό του έργο ο ταλαντούχος δημιουργός, τονίζοντας την ανάγκη να επανεξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο συνυπάρχουμε.

42497 Ελίνα Γιουνανλή©

Το έργο του Γιώργου Καπουτζίδη εξελίσσεται σε κάποιο δυστοπικό μέλλον, όπου οι άνθρωποι ζουν σε στοές κάτω από την επιφάνεια της γης. Μόνο κάποιοι παλαιότεροι έχουν μνήμες από την προ πολλού χαμένη ζωή σε αυτή, από τις χαρές της, τις απολαύσεις, τα συναισθήματα. Τώρα, οι άνθρωποι-προϊόντα κλωνοποίησης μαθαίνουν να επιβιώνουν πειθαρχημένα, χωρίς συναισθήματα και ενσυναίσθηση, εργαζόμενοι αδιάκοπα. Κάποιοι αθέατοι εκπρόσωποι της εξουσίας επικοινωνούν μέσω ηχογραφημένων εντολών και καθορίζουν τα πάντα, από την αυτοματοποιημένη καθημερινότητα μέχρι την εύρυθμη διαχείριση του πληθυσμού, που αντιμετωπίζεται με τον τερματισμό της ζωής όσων δεν κρίνονται λειτουργικοί και απαραίτητοι για την κοινότητα. Η ζωή πάνω στη γη έχει καταστεί απαγορευτική λόγω ακραίων κλιματολογικών συνθηκών κι έτσι η έξοδος από τις στοές απαγορεύεται ή περιορίζεται σε μερικά λεπτά της ημέρας.

42497
Ελίνα Γιουνανλή©

Σε μια τέτοια κοινότητα διαδραματίζεται η ιστορία των οκτώ ηρώων του έργου, όπου αναπτύσσονται αντίρροπες δυνάμεις μεταξύ όσων έχουν ασπαστεί τη βιαιότητα του συστήματος και την αναπαράγουν πρόθυμα και κάποιων άλλων που επιμένουν να ονειρεύονται μιαν άλλη, καλύτερη πραγματικότητα που δεν έχουν ζήσει. Ο Γιώργος Καπουτζίδης μεταχειρίζεται τη φόρμα του δράματος αυτήν τη φορά και, εμπνεόμενος από ανάλογα έργα της λογοτεχνίας και του σινεμά της επιστημονικής φαντασίας, καταθέτει ένα συγκινητικό κείμενο, το οποίο λειτουργεί και ως προειδοποίηση για το πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί η ανθρωπότητα αν επικρατήσει ο άκρατος ατομισμός.

42497
Ελίνα Γιουνανλή©

Ως σκηνοθέτης στήνει επί σκηνής έναν αποπροσωποποιημένο κόσμο, ωραία δοσμένο και στην όψη του (τα σκηνικά της Μαίρης Τσαγκάρη είναι ένα σύνολο από ατομικά κουβούκλια που σχηματίζουν μια κυψέλη, ενώ οι ηθοποιοί ντύνονται από την Κική Γραμματικοπούλου με ομοιόμορφες φόρμες εργασίας), φροντίζοντας να τον διαρρήξει με υπενθυμίσεις για τα πολύτιμα μικρά και μεγάλα δώρα της ζωής. Σε αυτό συντελούν σημαντικά ο ρόλος της μεσήλικης γυναίκας, που μεταφέρει γλυκόπικρες μνήμες από τη ζωή στη γη (από τη γεύση των κερασιών μέχρι το συναίσθημα του πρώτου φιλιού), καθώς και το μοτίβο της σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ δύο ενοίκων της κοινότητας, οι οποίοι, βιώνοντας πρωτόγνωρα και απαγορευμένα συναισθήματα, θα διεκδικήσουν την ελευθερία με κάθε τίμημα.

42497
Ελίνα Γιουνανλή©

Διαρθρωμένη σε σύντομες σκηνές, η ιστορία χτίζεται κλιμακωτά και κρατάει το ενδιαφέρον, ενώ δίνει επίσης την ευκαιρία στον Καπουτζίδη να ενσωματώσει γενικότερους προβληματισμούς του (πχ για τις έμφυλες ταυτότητες), χωρίς να γίνεται διδακτικός. Από την άλλη, το έργο δεν προχωράει πολύ πέρα απ’ ό,τι δηλώνει από την πρώτη εντύπωση, ενώ η φύση της ιστορίας οδηγεί σε υποκριτικές ερμηνείες δύο ταχυτήτων: κάποιοι ηθοποιοί ερμηνεύουν μονοδιάστατα τους εγκλωβισμένους στη σκληρότητα χαρακτήρες τους (Ανθή Σαββάκη, Απόστολος Ψαρρός, Μανώλης Κλωνάρης), ενώ στον αντίποδα ξεχωρίζουν, χάρη και στη φύση των ρόλων τους, με περισσότερες συναισθηματικές διακυμάνσεις ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος, ο Μιχάλης Συριόπουλος, η Ειρήνη Βαλατσού, η Γιούλη Τσαγκαράκη και η Κατιάνα Μπαλανίκα.

Περισσότερες πληροφορίες

42497

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 110 '

Οι ήρωες του νέου θεατρικού του ταλαντούχου δημιουργού ζουν κάτω από την επιφάνεια της γης σε μια δυστοπική κοινωνία όπου κυριαρχεί η συναισθηματική αποξένωση και η αδυναμία αποδοχής και αλληλεγγύης.

Ήβη

Σαρρή 27

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Η Ελένη Ράντου συνεχίζει με το "Πάρτι της ζωής μου" τη σεζόν 2024-25

Η sold out παράσταση που χάρισε στην ταλαντούχα ηθοποιό το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στα Θεατρικά Βραβεία Κοινού του "α" συνεχίζεται ακάθεκτη και για τρίτη σεζόν τον ερχόμενο χειμώνα.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
29/02/2024

Διάλεξη για τα αρχαία θέατρα του Διονύσου και της Επιδαύρου στο Μέγαρο

Η γεωμετρική ανάπτυξη των δύο θεάτρων, που αποτελούν κορυφαία πρώιμα παραδείγματα ολοκληρωμένου κυκλικού σχεδιασμού, δίνουν την αφορμή για τη δεύτερη ομιλία του φετινού κύκλου διαλέξεων.

ΚΠΙΣΝ: Ο Ακύλλας Καραζήσης διαβάζει την "Αρχιτεκτονική της σκόρπιας ζωής" του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη

Φέτος, το θεατρικό αναλόγιο "Παραβάσεις/Αναγνώσεις" του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος επιστρέφει στον πυρήνα της σκηνικής ανάγνωσης και αντλεί έμπνευση από τον Καβαφικό στίχο "ιδανικές φωνές κι αγαπημένες".

Οι θεατρικές πρεμιέρες της εβδομάδας

Συγκεντρώσαμε για εσάς τέσσερα θεατρικά έργα που σηκώνουν αυλαία από 29 Φεβρουαρίου έως 6 Μαρτίου και ξεχωρίζουν.

Δύο ελληνικά θεατρικά έργα παρουσιάζονται στη Σόφια της Βουλγαρίας

Δύο μονόλογοι που υπογράφουν ο Άρης Ασπρούλης και η Ιόλη Ανδρεάδη, σε σκηνοθεσία της δεύτερης, παρουσιάζονται απόψε στο πλαίσιο του International Theatre Festival Monodrama 2024.

Κεφάλι; Είπες κεφάλι;: Μερικές σκέψεις για τη "Σκέψη"

Σκέψεις για την παράσταση που σκηνοθετεί ο Χάρης Φραγκούλης στο θέατρο Σφενδόνη, βασισμένος σ’ ένα κείμενο του 1902.

Οι δύο χέστηδες

Ευφρόσυνη και λεπτοδουλεμένη παράσταση, που αποτελεί ένα πολύ καλό παράδειγμα του πόσο ωραία μπορεί να λειτουργήσει ένα όχι και τόσο σπουδαίο έργο, όταν ο σκηνοθέτης πιστεύει σε αυτό.