"Αφροδίτη με τη γούνα" με τους Θανάση Κουρλαμπά και Αμαλία Νίνου στο Άνεσις

Αφροδίτη με τη γούνα Πάτροκλος Σκαφίδας©

Το κλασικό αφήγημα του Λέοπολντ φον Μαζόχ "Αφροδίτη με τη γούνα" (1836-1895), περιστρέφεται γύρω από σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης σεξουαλικότητας. Αντίπαλον δέος του Μαρκήσιου Ντε Σαντ, υπέρμαχος της γυναικείας χειραφέτησης, ο Μαζόχ, δε δίστασε να μιλήσει για τις σαρκικές επιθυμίες σε μία εποχή που παρέμεναν ανομολόγητες. Είναι άραγε απλώς ηδονιστής ή ένας παρεξηγημένος λογοτέχνης;

Αφροδίτη με τη γούνα
Πάτροκλος Σκαφίδας©

Ο Λέοπολντ Φον Ζάχερ-Μάζοχ "δάνεισε" το όνομά του στη λέξη μαζοχισμός. Συγκεκριμένα, το 1886, ο ψυχίατρος Ρίχαρντ Εμπινγκ επινόησε τον όρο "μαζοχισμός" για να περιγράψει σεξουαλικές διαστροφές. Ο Θανάσης Κουρλαμπάς γοητευμένος από το μυθιστόρημα το μεταφέρει στη σκηνή του θεάτρου Άνεσις σε θεατρική διασκευή της Νικολέτας Κοτσαηλίδου και του Σπύρου Κυριαζόπουλου (από 28/11). Ο ίδιος μάλιστα πρωταγωνιστεί μαζί με την Αμαλία Νίνου. Η εικαστική επιμέλεια είναι του Γιάννη Μετζικώφ και η πρωτότυπη μουσική του Γιάννη Οικονόμου.

Αφροδίτη με τη γούνα
Πάτροκλος Σκαφίδας©

Η υπόθεση

Στο βραβευμένο έργο του Μαζόχ, γραμμένο το 1870,  παρακολουθούμε την ερωτική σχέση του Σεβερίν (Θανάσης Κουρλαμπάς), ενός γοητευτικού γαιοκτήμονα, με την Βάντα (Αμαλία Νίνου), μια εικοσιτετράχρονη χήρα. Η εκρηκτική συνάντησή τους σε ένα απομονωμένο θέρετρο των Καρπαθίων θα γίνει το πεδίο μάχης ενός οριακού έρωτα. Ο Σεβερίν φαντασιώνεται την Βάντα στο ρόλο της πανέμορφης, ψυχρής, αυταρχικής Αφροδίτης, μιας ιδεατής γυναίκας αφιερωμένης στο κυνήγι της ηδονής. Την παρασύρει σ’ ένα παιχνίδι ψυχολογικής και φυσικής βίας, ξυπνώντας μέσα της την επιθυμία για επιβολή.

Αφροδίτη με τη γούνα
Πάτροκλος Σκαφίδας©


Σταδιακά και με δική του παρότρυνση μετατρέπεται σε πιστό υπηρέτη της εκχωρώντας της το δικαίωμα να αποφασίζει για οτιδήποτε τον αφορά, να τον κακοποιεί ψυχολογικά και να τον βασανίζει σωματικά. Η "Αφροδίτη με την Γούνα" όμως, δεν είναι μόνο μία ιστορία ηδονής και πόνου. Είναι κυρίως μία ιστορία οριακού πάθους και αγάπης. Και όπως κάθε τέτοια ιστορία και στην αληθινή ζωή, θέτει τους ήρωες της σε μία δίνη και τους αφήνει έρμαια απέναντι στην τρικυμία του αδηφάγου αλλά και έρωτα.

Αφροδίτη με τη γούνα
Πάτροκλος Σκαφίδας©

Προπώληση μέσω viva.gr
 

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Φίλιππος Σοφιανός: "Χρήσιμο είναι το θέατρο που μπαίνεις μέσα και δεν βγαίνεις ήσυχος"

Ο ταλαντούχος ηθοποιός και σκηνοθέτης με σημαντική καριέρα στο χώρο του θεάτρου του σινεμά και της τηλεόρασης επιζητά ένα χρήσιμο θέατρο που δεν στοχεύει στη διασκέδαση, αλλά στην ψυχαγωγία και με αφορμή την "Ολεάννα" του Ντέιβιντ Μάμετ που ανεβαίνει για 2η χρονιά στο θέατρο Άνεσις, μιλά στο "α" για το αριστοτεχνικά γραμμένο έργο που αγγίζει το επίκαιρο θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης και της έλλειψης επικοινωνίας.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΥΣΑ ΠΑΣΙΑΛΟΥΔΗ
27/11/2022

Ψάχνεις αφορμή να δεις τη "Μαύρη σαμπούκα" στο θέατρο Ζίνα;

Ρωτήσαμε τον Τόλη Παπαδημητρίου, συγγραφέα και σκηνοθέτη της τρελής κωμωδίας, να μας δώσει τέσσερις λόγους για να δούμε την παράσταση και να τι μας είπε.

Ο "Οίκος των Χοίρων" του Αριστείδη Αντονά στο Θέατρο Φωλιά

Ένα αλληγορικό έργο για όσα συμβαίνουν δίπλα μας κι κάνουμε πως δε βλέπουμε.

Η "Φράνσις" στο Θέατρο Παραμυθίας

Η παράσταση που δημιουργήθηκε με έμπνευση από τη ζωή της Αμερικανίδας ηθοποιού Φράνσις Φάρμερ, η οποία αποτελεί μια καταγγελία για το σύστημα και τις σχέσεις που χειραγωγούν τον άνθρωπο, έρχεται στο θέατρο Παραμυθίας.

"Μάγισσες | Μέρος 3ο: Επιδόρπιο": Μια λυρική παράσταση για την έμφυλη βία

Η παράσταση του Θανάση Δόβρη ερευνά τη θέση της γυναίκας όπως αυτή εκφράζεται διαχρονικά μέσα από κείμενα ιστορικά ή μέσα από την ελληνική παράδοση.

Μπορούν να εκφραστούν χορευτικά τα πολυπλανητικά όντα και η νοηματική γλώσσα;

Πρεμιέρα για τις χορευτικές ομάδες Synthesis 748 Dance Co και Surface Area Dance. Αυτές είναι οι παραστάσεις που παρουσιάζουν.

Η "Τρελή του Σαγιό" από τη Θεατρική Ομάδα Κωφών "Τρελά Χρώματα"

Η παράσταση πραγματοποιείται με τη ταυτόχρονη συμμετοχή κωφών και ομιλούντων ηθοποιών, με τη χρήση του σωματικού θεάτρου, της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας και της φωνητικής ερμηνείας, αναδεικνύοντας την ομορφιά της γαλλικής κουλτούρας.