Οι κριτικές του κοινού

Οι στρατιώτες

Δράμα του Τζέικομπ Μίχαελ Ράινχολντ Λεντς
Διαρκεια : 85 '

Σκηνοθ.:Π. Φλατσούσης
Ερμηνεύουν: Β. Αμπατζής, Αντ. Αντωνόπουλος, Μ. Κρητικόπουλος, Γ. Κριθάρας, Θ. Μεταξά. Σκην.: Π. Τζόβα. Κοστ.: Β. Ροζάνα. Μουσ.: Αν. Κεργκομάρ. Φωτ.: Ν. Βλασόπουλος.

Πληροφορίες Πληροφορίες για τη παράσταση

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

  • Γρηγόρης Αγγελόπουλος πριν από 22 ημέρες

    5 αστεράκΑ Εξαιρετικη παρασταση! Έξυπνη, αστεία και συγκινητκή. Καλές ερμηνείες, δεμένο το σύνολο, καταπληκτική μουσική, φευγάτη σκηνοθεσία. Ο Φλατσούσης έχει μέλλον. Δεύτερη δουλειά του που βλέπω μετά την Ιταλική νύχτα. Έχει στυλ δικο του. Και πρωτοτυπες επιλογες απαιχτων εργων. Θα τον παρακολουθω. Εχει να δωσει στο ελληνικο θεατρο.

  • Αντωνης πριν από 22 ημέρες

    0,5 αστεράκΑ ΑΘΛΙΑ παράσταση από όλες τις προσεγγίσεις… Σκηνοθετική, κινησιολογική, ενδυματολογική (η ηρωίδα ήταν ντυμένη στο σήμερα φορώντας αθλητικά και ήταν παράταιρη με το υπόλοιπο καστ), σκηνική,ερμηνευτική και κυρίως αισθητική… Μία παράσταση που δεν σέβεται τον θεατή, απευθύνεται σε νήπια και δεν αξίζει να την παρακολουθήσετε! Δεν την συστήνω ούτε στον εχθρό μου!!!

  • Ειρηνη Γρηγοριαδου πριν από 23 ημέρες

    5 αστεράκΑ Μια πρωτοτυπη παρασταση με αξιολογους ηθοποιους και φοβερη σκηνοθεσια! Πραγματικα εντυπωσιακη!

  • Χαρά Κραββαρίτου πριν από 27 ημέρες

    5 αστεράκΑ Εξαιρετική παράσταση,δοσμένη αριστοτεχνικά η μετάπτωση από την (σχεδόν) κωμωδία στο δράμα.Ευρηματική σκηνοθεσία και ταλαντούχοι ηθοποιοί κάνουν το έργο να "κυλάει" αβίαστα,παρόλα τα σοβαρά θέματα που θίγει,όπως την εκπόρνευση και τη σεξουαλική βία κατά των γυναικών,πάντα με το πρόσχημα μιας μελλοντικής κοινωνικής και οικονομικής ευημερίας! Έργο γραμμένο τόσο παλιά,τόσο πολύ σύγχρονο!



  • Λενια Αλιφερη πριν από 28 ημέρες

    5 αστεράκΑ Η παρασταση καταφερνει να ειναι συγχρονη, αν και το εργο εχει γραφει στα 1776, αποδεικνυοντας οτι δεν εχουν αλλαξει πολλα. Το bulling η εκμεταλευση και ηδιαφθορα των αστων και η αφελεια των χαμηλοτερων ταξεων, αποδιδονται μεσα απο την συγχρονη ματια του σκηνοθετη, που αφηνουν το θεατη ελευθερο, για τις δικες του ερμηνιες....

  • ΛΕΥΚΗ ΡΟΒΙΘΗ πριν από 29 ημέρες

    5 αστεράκΑ Καταπληκτική παράσταση.Οι ηθοποιοί άψογοι στους ρόλους τους και πάρα πολύ καλός ο σκηνοθέτης της παράστασης.

  • Παναγιώτης Ασημάκης πριν από 1 μήνες

    5 αστεράκΑ Πολύ καλή παράσταση! Τα είχε ολα! Ούτε κατάλαβα πώς πέραση η ώρα! Φοβερές ερμηνείς με χιούμορ και σκληρότητα. Κόπηκε το γέλιο στη σκηνή στου βιασμού μαχαίρι. Από τα πιο καλά πράγματα που είδα φέτος που είναι και περίεργη χρονιά για το θέατρο.

  • ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΑΙΚΟΥ πριν από 2 μήνες

    5 αστεράκΑ Συνήθως πριν παρακολουθήσω μια παράσταση,διαβάζω λίγα λόγια για τον συγγραφέα και την εποχή που έζησε.Το έργο οι ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ του J.M.R LENZ γράφτηκε το 1776. Το δυνατό κείμενο μαζί με την σκηνοθετική καθοδήγηση του Παντελή Φλατσούση μεταφέρουν άριστα το έργο στην σημερινή κοινωνία χωρίς να κουράζουν τον θεατή .Πολλές φορές με συνεπήρε η παράσταση, που ενώ αρχίζει σαν κωμωδία , έχει τραγική κατάληξη. Η απλότητα των σκηνικών δεν κινήθηκε εις βάρος του έργου. Οι ηθοποιοί,όλοι εξαιρετικοί, αλλά οι δύο γυναίκες του έργου , νομίζω ότι ξεχωρίζουν με το φυσικό και ανεπιτήδευτο παίξιμό τους. Ο ευρηματικός συνδυασμός προβολής σκηνών του έργου σαν σποτάκι,δημιουργούν στον θεατή την αίσθηση της παρουσίασης των ηρώων σε άλλο χώρο.Η παράσταση στο τέλος μας αφήνει μια απορία σχετικά με την πορεία της μετέπειτα ζωής της ηρωίδας Μαρί.Επιδίωξη προβληματισμού μας και λύση από εμάς, ζητά ο σκηνοθέτης .
    Αριστη παράσταση κρατά τον θεατή σε εγρήγορση μέχρι το τέλος.

  • Μαρια Σαμπαθιανακη πριν από 2 μήνες

    5 αστεράκΑ Εξαιρετικη παρασταση. Υπαρχει απίστευτη συνοχή και υποκριτική δεινότητα στην ομάδα.
    Ο σκηνοθέτης αποδομεί τη δυσλειτουργική αστική οικογένεια - που ελκεται αιωνίως απο την ταξική της αναρριχηση - με μαεστρία. Ευγε στο σκηνοθέτη - και σε όλους τους συντελεστές.

  • Γιαννης πριν από 2 μήνες

    5 αστεράκΑ Μια παράσταση διαφορετική από τις άλλες,που την ευχαριστήθηκα από την αρχή μέχρι το τέλος.Διάβασα ότι είναι ένα έργο του 1776 και απόρησα πώς μπορεί να στέκεται τόσο ωραία στο σήμερα.Προφανώς είναι θέμα δουλειάς σκηνοθέτη,ηθοποιών και ,γενικά,όλων των συντελεστών.Πολλά μπράβο!!!

  • Πετρόπουλος Γιώργος πριν από 2 μήνες

    5 αστεράκΑ Ποιοτικότατη δουλεια ολης της ομάδας,με μια καταπληκτική και μοντέρνα σκηνοθετική καθοδήγηση του Παντελή Φλατσουση. Πολύ επιτυχημένη η μεταφορά στο σήμερα,των πυκνών νοημάτων της εποχής του συγγραφέα.
    Άψογοι όλοι οι ηθοποιοί.

  • TS πριν από 2 μήνες

    5 αστεράκΑ Καταπληκτικό έργο, εξαίσια παράσταση! Ένα έργο με «θέμα», με θέμα για προβληματισμό.
    Έργο διαχρονικό ή μήπως προφητικό; Μάλλον ένα έργο της εποχής του, που τυγχάνει να είναι και η εποχή μας. Αν και γράφτηκε το 1776 αφορά τόσο το σήμερα γιατί πολύ απλά τότε «εγκαινιάστηκε» η νεωτερική εποχή μας. Τότε στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα γεννήθηκε η νεωτερική εποχή που κυοφορούταν για αιώνες και ζει μέχρι και σήμερα. Τότε που ο Δυτικός Άνθρωπος, αστός και εύπορος άρχισε να νιώθει την κυριαρχία του και την ταχεία αύξηση των απολαύσεων που μπορεί να έχει. Τότε που οι «λίγοι» που ήταν σε θέση να απολαμβάνουν τη χαρά του υλικού κόσμου άρχισαν να πληθαίνουν εκμεταλλευόμενοι και θυσιάζοντας του πολλούς. Τότε που οι «πολλοί» έβλεπαν την ευμάρεια να αυξάνεται μπρος στα μάτια τους και πίστεψαν πως και οι ίδιοι μπορούσαν να έχουν μοιράδι σε αυτή. Όμως πώς; Εκμεταλλευόμενοι τί; Θυσιάζοντας ποιόν; Μα τον ίδιο τους τον εαυτό. Όπως η νεαρή πρωταγωνίστρια που ανακαλύπτοντάς τη θηλυκότητά της, διαπιστώνει ή ωθείται να διαπιστώσει πως αυτή μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για να φτάσει στη χαρά των «λίγων». Όπως ο πατέρας της που θυσιάζει ή ωθείται να θυσιάσει την κόρη του, την αξιοπρέπειά του, την οικογενειακή του γαλήνη, νομίζοντας ότι έτσι θα βελτιώσει τη θέση του στον νέο κόσμο που μόλις γεννιέται Αυτή δεν είναι η εποχή που γεννήθηκε τότε, την περίοδο των μεγάλων επαναστάσεων (αμερικανική, γαλλική, βιομηχανική); Διαχρονικά στην ιστορία της ανθρωπότητας υπήρχαν κάποιοι «λίγοι» που εκμεταλλεύονταν τους πολλούς και την ίδια τη φύση για την δική τους ευμάρεια. Αυτό που άλλαξε από την εποχή που γράφτηκε το έργο ήταν ότι πλέον κάθε άνθρωπός, ακόμα και οι «πολλοί» αισθάνονται πως μπορούν να πιστεύουν, να ελπίζουν πως κάτι μπορούν να εκμεταλλευτούν ή κάτι έχουν να θυσιάσουν για να έχουν το μερτικό τους στην ευμάρεια που αισθάνονται πως είναι πλέον τόσο κοντά και τελικά όμως τόσο άπιαστη.
    Αυτές είναι οι σκέψεις που μου γεννήθηκαν βλέποντας τους «ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ». Τόσο η ερμηνεία της Θεανούς Μεταξά που έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο όσο και η σκηνοθετική ματιά του Παντελή Φλατσούση βοηθάνε αποφασιστικά στη μεταφορά των νοημάτων του έργου.
    Η Θεανώ Μεταξά ερμηνεύει ανεπιτήδευτα και φυσικά την νεαρή κοπέλα που αντιλαμβάνεται και ωθείται να εργαλειοποιήσει την θηλυκότητά που μόλις ανακαλύπτει.
    Ο σκηνοθέτης αξιοποιεί στο έπακρο τον ιδιαίτερο χώρο ώστε να εντάξει πλήρως τους θεατές στο έργο, να το «ζήσουν», αλλά και σύγχρονα μέσα που χτίζουν τις γέφυρές μεταξύ 1776 και 2020, δύο χρονολογίες τόσο μάκρυνες μα που στην πραγματικότητα ανήκουν στην ίδια εποχή για την ανθρωπότητα.

  • Αριστεα πριν από 2 μήνες

    5 αστεράκΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ! ΠΡΩΤΑ ΣΑΝ ΦΑΡΣΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΑΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ! ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ, ΦΟΒΕΡΟ ΕΡΓΟ, ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ!