Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης σκηνοθέτησε με μαεστρία την γαλλική φάρσα του Καστρό παίζοντας με τις αλλεπάλληλες παρεξηγήσεις.
Διαβάστε Επίσης
Ο σκηνοθέτης έστησε μια παράσταση η οποία βασίστηκε στη φυσικότητα, αλλά έπαιξε επίσης με τη σωματικότητα των ηθοποιών. Έτσι, το κωμικό αποτέλεσμα δεν προέκυψε μόνον από το κείμενο, αλλά κυρίως από τις ερμηνείες. Ο ρεαλισμός της σκηνοθετικής γραμμής φώτισε περαιτέρω την κωμωδία, αφού δεν κατέφυγε σε εντυπωσιασμούς ή χοντροκομμένα αστεία.
Ο Άκης Σακελλαρίου δίνει μια από τις πιο απολαυστικές ερμηνείες του, αφού κατορθώνει έναν υποκριτικό άθλο, υποδυόμενος 3 (ή ίσως και 4 ή και 5) διαφορετικούς ρόλους. Η άνεση και η φυσικότητα με τις οποίες αλλάζει ρόλους αποδεικνύουν την τόσο ιδιαίτερη υποκριτική στόφα αυτού του πολύ καλού ηθοποιού. Δίπλα του στέκεται επάξια η Σοφία Βογιατζάκη, η οποία με μέτρο και ρεαλισμό στο παίξιμό της, χωρίς να "υπερπαίζει", συμβάλλει καταλυτικά στο συνολικό κωμικό αποτέλεσμα της παράστασης.
> Διαβάστε την αναλυτική κριτική του "α" για την παράσταση "Η Ιδέα της Χρονιάς" εδώ.
Διαβάστε Επίσης
