Gridfox©
Άκης Σακελλαρίου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Σοφία Βογιατζάκη και η Ναταλία
Δραγούμη! Αυτή η εκρηκτική τετράδα πρωταγωνιστών συναντά το σκηνοθετικό ένστικτο του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, σε μια θεατρική πρόταση που σφύζει από ρυθμό και ενέργεια. Η θεατρική σεζόν 2026-2027 μόλις απέκτησε το πρώτο μεγάλο της φαβορί για τον τίτλο της κωμωδίας της χρονιάς. Το έργο "Η Ιδέα της Χρονιάς!" του Σεμπαστιάν Καστρό έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο Βρετάνια, συστήνοντας στους θεατρόφιλους της πόλης ένα σύγχρονο παγκόσμιο φαινόμενο.

Το μεγάλο στοίχημα εδώ είναι ασφαλώς το γέλιο, αλλά και... ο μαθηματικός συγχρονισμός. Το κείμενο του Καστρό είναι ένα σεμινάριο πάνω στο παραδοσιακό γαλλικό vaudeville, μπολιασμένο όμως με έναν απόλυτα σύγχρονο, γρήγορο και σχεδόν κινηματογραφικό ρυθμό. Η υπόθεση; Ένα αδιανόητο, παράλογο trigger. Τι κάνεις όταν βρίσκεις έναν ερασιτέχνη ηθοποιό (τον αφελή Τομά) που είναι ολόιδιος με τον γοητευτικό μεσίτη που φλερτάρει τη γυναίκα σου; Τον προσλαμβάνεις για να υποδυθεί τον αντίζηλό σου, ελπίζοντας ότι η σύντροφός σου θα τον σιχαθεί. Μόνο που η θεωρία από την πράξη απέχει ένα... χάος. Όταν στο ίδιο σαλόνι συμπίπτουν ο σωσίας, ο πραγματικός μεσίτης και μια ανυπόφορα περίεργη γειτόνισσα, οι αλυσιδωτές παρεξηγήσεις μετατρέπουν τη σκηνή σε έναν ανεξέλεγκτο μηχανισμό.

Το έργο έρχεται στην Αθήνα κουβαλώντας στις αποσκευές του δύο Βραβεία Molière και μια θριαμβευτική πορεία από τη Γαλλία και τον Καναδά μέχρι την Πολωνία και την Αργεντινή. Αυτό που γοητεύει τους μελετητές του είδους είναι η αριστοτεχνική του δομή: οι κλασικές, φρενήρεις είσοδοι και έξοδοι από τις πόρτες ανανεώνονται μέσα από έναν ευφυή, σουρεαλιστικό λόγο (σε μετάφραση Αντώνη Γαλέου), που υποστηρίζεται από τις μελωδίες του Μίνου Μάτσα και το σκηνικό περιβάλλον της Αθανασίας Σμαραγδή.
Μένει, βέβαια, να δούμε αν η νέα σεζόν θα μας επιφυλάξει κι άλλες δυνατές κωμικές εκπλήξεις στην πορεία. Το σίγουρο είναι ότι "Η Ιδέα της Χρονιάς!" μπαίνει στην κούρσα με τις καλύτερες προδιαγραφές, έτοιμη να αποδείξει ότι το πιο απολαυστικό θέατρο γεννιέται πάντα όταν η λογική πάει... περίπατο.

