Παναγιώτης Λάπρου
Η απόφαση μου να ανοίξω ένα πολυχώρο πολιτιστικών εκδηλώσεων, ένα θέατρο και συνάμα ένα "σπίτι" τεχνών, όπου θα γίνονται πρόβες, παραστάσεις αλλά και μαθήματα
από διάφορες τέχνες με κύριο στόχο την καλλιτεχνική έρευνα, το μοίρασμα ερεθισμάτων,
την ανατρεπτικότητα και την αναζήτησή νέων καλλιτεχνικών γραφών, είναι ένα όνειρο που έχω από παλιά, εδώ και δύο σχεδόν δεκαετίες.
Μετά από μια περίοδο 18 ετών όπου με το Αμάλγαμα κάναμε παραστάσεις, όπως όλες οι ομάδες χορού, αναζητώντας κάθε χρόνο ένα θέατρο να νοικιάσουμε, βρίσκοντας σε μεγάλο ποσοστό χώρους που μας έδιναν ό,τι περίσσευε από τον προγραμματισμό των παραστάσεων του θεάτρου, ό,τι περίσσευε σε μέρες, σε τεχνικό εξοπλισμό κτλ, όπου ξοδεύαμε τότε μεγάλα ποσά για την ενοικίαση αυτών των χώρων και το φαινόμενο "κάνω μια δημιουργική δουλειά προβών για 3μιση μήνες, δίνω όλο μου τον εαυτό και τα οικονομικά μου για να κάνω το πολύ 8 παραστάσεις” άρχισε να μου φαίνεται πως είχε πλέον διαστάσεις μαζοχισμού.
Όταν πρωτονοίκιασα το υπόγειο Μπανγκλαντές στη Χαλκοκονδύλη, το 2015, κάνοντας
εκεί 62 παραστάσεις με το έργο "στην άκρη του βατήρα” και αμέσως μετά 50 παραστάσεις
με το έργο "Νηπιαγωγείο” τότε αντιλήφθηκα πόσο σημαντικό είναι ένα έργο να έχει το
χρόνο του να ωριμάζει και πόσο κανείς κτίζει το κοινό του ανοίγοντας μια παράσταση σεχρόνο σεζόν! Έτσι την επόμενη χρονιά νοίκιασα το χώρο στη Μενάνδρου 47, στον 5ο όροφο, όπου σκόπευα να μείνω με το Αμάλγαμα για 3-4 χρόνια και τελικά έμεινα 9...Άρχισα από τότε να ψάχνω για θεατρικό χώρο, μα ενώ ακόμα τότε τα ακίνητα ήταν πολύ πιο φθηνά απόσήμερα, δε στάθηκα τυχερή και όλο διάφορα εμπόδια ως προς την ολοκλήρωση της
αγοραπωλησίας εμφανίζονταν (συνήθως κάποιος ενοικιαστής που δεν έφευγε ποτέ..).
Τώρα στην Ακομινάτου 63, μόλις 3-4 λεπτά περπάτημα από το μετρό του Μεταξουργείου, 5 λεπτά από το Εθνικό Θέατρο, περιτριγυρισμένη από πολλά άλλα θέατρα (το θέατρο Προσκήνιο είναι 1 λεπτό δίπλα μας), περιτριγυρισμένη από απλούς ανθρώπους που διαμένουν εκεί, που πάνε τα παιδιά τους να παίξουν στο ωραίο πάρκο μπροστά μας, λίγο πριν το όριο του δακτυλίου ευτυχώς και με άνετο πάρκινγκ, είπα μέσα μου "επιτέλους”! Αν και η διαδικασία κι αυτής της αγοραπωλησίας πήρε χρόνο, αυτή τη φορά επέμεινα και πείσμωσα.
Διαβάστε Επίσης
Το γεγονός ότι ο χώρος διαθέτει δύο διαφορετικές αίθουσες —μία στο ισόγειο, που θα στεγάζει τη θεατρική σκηνή, τις πρόβες και τα μαθήματα, και μία στο υπόγειο, αφιερωμένη επίσης σε πρόβες και εκπαίδευση— αναζωπύρωσε το όραμά μου για τη συνύπαρξη των τεχνών, της θεωρίας, της πράξης και της φιλοσοφίας.
Δεν γνωρίζω ακόμη σε ποιο βαθμό θα πραγματοποιηθούν όλα όσα ονειρεύομαι, όμως η φαντασία μου καλπάζει! Οραματίζομαι έναν ζωντανό πυρήνα όπου θα συνυπάρχουν: Avant-garde τεχνικές & Τέχνες: Χορός, θέατρο, εικαστικά, σκηνοθεσία, χορογραφία, performance art, μουσική και κινηματογράφος.
Θεωρητική Αναζήτηση: Ιστορία της τέχνης, φιλοσοφία και πολιτική θεωρία.
Συμμετοχικές Δράσεις: Τα καθιερωμένα Jam Αυτοσχεδιασμού (που αγαπήθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια στη Μενάνδρου) και instant composition παραστάσεις ανοιχτές στο κοινό, εμπνευσμένες από την κληρονομιά της Grand Union και της Judson Church των '70s.
Και κάθε τόσο κι ένα πάρτυ με το φοβερό μας dj που αφουγκράζεται τα λικνίσματα μας και μας ωθεί σε απολαυστικούς χορούς μοιράσματος χαράς! Πέραν της φαντασίας όμως, ήδη μπαίνει στα σκαριά το πρόγραμμα, που αναμένεται να αρχίσει στα μέσα Νοεμβρίου με σύγχρονο χορό από τη μοναδική Εριφύλλη Νταφέρμου, κλασικό χορό από τους ξεχωριστούς Κωστή Τσιαμάγκα και Ταξιάρχη Βασιλάκο, φωνή από τον άκρως εξειδικευμένο και καθηγητή πανεπιστημίου Βαγγέλη Αγγελάκη, performance art από τη ρηξικεύλευθη και με διεθνή καριέρα Μαίρη Ζυγούρη, "Feldenkrais από την πλέον καταρτησμένη και έμπειρη Αταλάντη Μουσούρη και άλλους που σύντομα μπαίνουν στο πρόγραμμα με πολλή θέρμη! Θα δίνω κι εγώ μαθήματα αυτοσχεδιασμού και χορογραφικής σύνθεσης, μα θα προσκληθούν κι άλλοι αυτοσχεδιαστές και χορογράφοι να διδάξουν.
Επίσης στα σκαριά είναι και η ιδέα παρακολούθησης ενός συνόλου διαφορετικών μαθημάτων από άτομα που θα θέλουν να δημιουργήσουν μετά, στο τέλος της χρονιάς τα
δικά τους έργα. Αυτά τα άτομα τα οποία θα προέρχονται από διάφορα πεδία τέχνης, θα
επιλεγούν μετά από συγκεκριμένη ακρόαση. Ο χώρος ο οποίος θα έχει χωρητικότητα 110 θέσεων, με μετακινούμενες κερκίδες, θα δίνεται βέβαια και για πρόβες και παραστάσεις άλλων σχημάτων (gorgiamalgama@yahoo.gr, 6944686991).
Για την τέχνη του χορού στις μέρες μας, πλουτίζει η ικανότητα του σώματος, πλουτίζει η κινητική αφήγηση, μα συχνά αυτοαφηγείται, μιλά πολύ μα συχνά χωρίς νοηματοδότηση. Αντιθέτως το θέατρο έχει μπει εποικοδομητικά στο χώρο του χορού και του σώματος βάζοντας όμως το κείμενο ως προτεραιότητα. Εδώ θα έλεγα πως είναι και μια ουσιαστική διαφορά που έχει η δική μου γραφή, η οποία είναι εδώ και κάποια χρόνια ολιστική, μα διατηρώντας μια δημοκρατική διαλογική σχέση μεταξύ λόγου και κίνησης.
Σήμερα η ανάγκη για μαθήματα σύνθεσης, και η ανάγκη να παίρνουμε θέση στα πράγματα μέσω των τεχνών είναι πιο επιτακτική από ποτέ! Και αυτή θα ναι και η ευχή μου: να το συνειδητοποιήσουμε και να αφήσουμε τα εργαλεία μας να μιλήσουν, χωρίς κόφτες, χωρίς φόβους, χωρίς λογοκρισίες.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
