Η "Νύχτα των Δολοφόνων": Μια αλληγορία της πολιτικής κατάστασης στην Κούβα

Το έργο που χάρισε διεθνή αναγνώριση στον Κουβανό συγγραφέα Χοσέ Τριάνα έρχεται στο Θέατρο 104.

η νύχτα των δολοφόνων © Λοΐζος Καμπούρης, Άκης Βαλεργάκης

Η "Νύχτα των Δολοφόνων" του Χοσέ Τριάνα ανεβαίνει στο Θέατρο 104 από την ομάδα α-silen[θ]io σε σκηνοθεσία Δανάης Κατσαμένη με πρωταγωνιστές τους Γιώργο Δρίβα, Βίκυ Λέκκα και Αριάδνη Μιχαηλάρη.

Η υπόθεση

Κούβα. Δεκαετία του ‘50. Λίγο προτού ξεσπάσει η Κουβανική επανάσταση. Μια οικογένεια. Μικρογραφία της κοινωνίας, η οποία βρίσκεται σε σήψη. Οι τρεις ήρωες του Χοσέ Τριάνα μέσα από ένα άγριο παιχνίδι εναλλαγής ρόλων, ρισκάρουν, οργανώνουν, δοκιμάζουν τις αντοχές και τα όρια τους με σκοπό τη σύγκρουση και το γκρέμισμα του αναχρονιστικού κατεστημένου. Είναι σωστή η επιλογή τους; 'Έχουν το δικαίωμα να προβούν σε μια τέτοια πράξη; Τη στιγμή που το "παλιό" -μάταια- προσπαθεί να επιβάλλει με κάθε τρόπο "όλα να παραμείνουν ακίνητα" έχουν ήδη αρχίσει να κυοφορούνται οι νέες ιδέες. Οι ιδέες της ανατροπής.

Η "Νύχτα των Δολοφόνων" γράφτηκε το 1964, από τον Κουβανό συγγραφέα Χοσέ Τριάνα, πέντε χρόνια μετά τη νίκη της κουβανικής επανάστασης. Ανέβηκε για πρώτη φορά στην Αβάνα το 1965, μεταφράστηκε και παίχτηκε σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο Χοσέ Τριάνα γεννήθηκε στην Καμαγουέη της Κούβας το 1931. Από το 1950 ταξιδεύει στην Ευρώπη. Τον Ιανουάριο του 1959 ο Τριάνα επιστρέφει στην εξεγερμένη Κούβα για να υποστηρίξει την επανάσταση και το 1965 βραβεύεται με το "Premio Casadelas Américas de Teatro" για το έργο "Η Νύχτα των δολοφόνων", έργο που του χαρίζει διεθνή αναγνώριση. Το έργο του Χοσέ Τριάνα είναι μια αλληγορία της πολιτικής κατάστασης στην Κούβα λίγο πριν την εκπνοή της δεκαετίας του ’50. Με το κάλεσμα για επανάσταση να αντηχεί στην ανάγκη των ηρώων- του Λάλο, της Κούκα και της Μπέμπα - να ξεπεράσουν τον φόβο τους και να ανατρέψουν το καθεστώς. Η ατμόσφαιρα καταπίεσης τους παγιδεύει σε έναν κόσμο ασφυκτικό, αδιέξοδο, ξένο και κλειστό. Τρία αδέρφια που επαναλαμβάνουν συνέχεια ένα αιματηρό συμβολικό παιχνίδι. Κανείς δεν ξέρει πότε θα ξαναρχίσει, από ποιον κι από ποια μεριά. Ποιος θα έχει το θάρρος να το φτάσει μέχρι το τέλος;

η νύχτα των δολοφόνων
© Λοΐζος Καμπούρης, Άκης Βαλεργάκης

Προπώληση μέσω Viva.gr
 

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Η νύχτα των δολοφόνων

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 90 '

Το έργο που χάρισε στο συγγραφέα διεθνή αναγνώριση συνιστά μια αλληγορία της εκρηκτικής πολιτικής κατάστασης στην Κούβα λίγο πριν το τέλος της δεκαετίας του ’50.

104

Ευμολπιδών 41, Γκάζι

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Η Ελένη Ράντου συνεχίζει με το "Πάρτι της ζωής μου" τη σεζόν 2024-25

Η sold out παράσταση που χάρισε στην ταλαντούχα ηθοποιό το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στα Θεατρικά Βραβεία Κοινού του "α" συνεχίζεται ακάθεκτη και για τρίτη σεζόν τον ερχόμενο χειμώνα.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
29/02/2024

Διάλεξη για τα αρχαία θέατρα του Διονύσου και της Επιδαύρου στο Μέγαρο

Η γεωμετρική ανάπτυξη των δύο θεάτρων, που αποτελούν κορυφαία πρώιμα παραδείγματα ολοκληρωμένου κυκλικού σχεδιασμού, δίνουν την αφορμή για τη δεύτερη ομιλία του φετινού κύκλου διαλέξεων.

ΚΠΙΣΝ: Ο Ακύλλας Καραζήσης διαβάζει την "Αρχιτεκτονική της σκόρπιας ζωής" του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη

Φέτος, το θεατρικό αναλόγιο "Παραβάσεις/Αναγνώσεις" του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος επιστρέφει στον πυρήνα της σκηνικής ανάγνωσης και αντλεί έμπνευση από τον Καβαφικό στίχο "ιδανικές φωνές κι αγαπημένες".

Οι θεατρικές πρεμιέρες της εβδομάδας

Συγκεντρώσαμε για εσάς τέσσερα θεατρικά έργα που σηκώνουν αυλαία από 29 Φεβρουαρίου έως 6 Μαρτίου και ξεχωρίζουν.

Δύο ελληνικά θεατρικά έργα παρουσιάζονται στη Σόφια της Βουλγαρίας

Δύο μονόλογοι που υπογράφουν ο Άρης Ασπρούλης και η Ιόλη Ανδρεάδη, σε σκηνοθεσία της δεύτερης, παρουσιάζονται απόψε στο πλαίσιο του International Theatre Festival Monodrama 2024.

Κεφάλι; Είπες κεφάλι;: Μερικές σκέψεις για τη "Σκέψη"

Σκέψεις για την παράσταση που σκηνοθετεί ο Χάρης Φραγκούλης στο θέατρο Σφενδόνη, βασισμένος σ’ ένα κείμενο του 1902.

Οι δύο χέστηδες

Ευφρόσυνη και λεπτοδουλεμένη παράσταση, που αποτελεί ένα πολύ καλό παράδειγμα του πόσο ωραία μπορεί να λειτουργήσει ένα όχι και τόσο σπουδαίο έργο, όταν ο σκηνοθέτης πιστεύει σε αυτό.