Ο Γκάι Ρίτσι προσαρμόζει τη συνταγή του "Mission Impossible" στα χαβαλετζίδικα, καρτουνίστικα μέτρα του, επαναλαμβάνοντας για χιλιοστή φορά τα British cool σκηνοθετικά τρικ του.
Ιδέα που δεν προσφέρει δυνατότητες σεναριακής έκπληξης όσο κι αν ο φειδωλός στα jump scares Τζέραρντ Τζόνστοουν ("Housebound") προσπαθεί να τη νοστιμίσει με υποδόριο χιούμορ.
Μια εντελώς νεωτερική αισθητική πρόταση που άλλαξε το ελληνικό σινεμά, συνδυάζοντας αναφορές στην αρχαία τραγωδία, μοντέρνες θεματικές αναζητήσεις και ένα πολυδιάστατο σχόλιο πάνω στην αδυναμία κάθε εξουσίας να αναπαραστήσει την ιστορική αλήθεια.
Ευρηματικής σύλληψης δραματικό θρίλερ με πολιτικό φόντο, το οποίο ισορροπεί πρωτότυπα ανάμεσα σε ένα "σωματικό" νατουραλισμό και μια υπαρξιακή αλληγορία.
Animation το οποίο στοχεύει αποκλειστικά στο ανήλικο κοινό, συσσωρεύοντας παιδικές φάρσες καταστροφής μέχρι το αφελές χάπι εντ του.
Ατμοσφαιρικά σκηνοθετημένη ταινία εποχής, τυπική του είδους "πορτραίτο αντισυμβατικού για την εποχή του καλλιτέχνη ο οποίος αμφισβητεί την κομφορμιστική - εδώ θρησκευτική - εξουσία".
"Μελάτο" biopic που σπαταλά χρόνο (146΄) και νότες σε μια άχρωμη, μονοδιάστατη αγιογραφία, η οποία απευθύνεται αποκλειστικά στους φαν της διάσημης ποπ σταρ.
Αργυρή Άρκτος στο φεστιβάλ Βερολίνου για μια μινιμαλιστική ιστορία τυχαίων συναντήσεων, ρεαλιστικών ανησυχιών, παιχνιδιάρικων στοχασμών και πολύτιμων σινε-λεπτομεριών πάνω στη σχέση ζωής και τέχνης.
Ο νομπελίστας Καζούο Ισιγκούρο ("Τ’ Απομεινάρια μιας Μέρας") διασκευάζει με συγκινητική σεναριακή λιτότητα τον αριστουργηματικό "Καταδικασμένο" του Ακίρα Κουροσάβα, προσφέροντας ένα ρόλο ζωής στον ανεπανάληπτο Μπιλ Νάι.
Ένα από τα καλύτερα και πιο συγκινητικά ντεμπούτα των τελευταίων ετών που σε αφήνει ανοχύρωτο.
Βραβείο σεναρίου στις Κάννες για ένα αστυνομικό θρίλερ που σε παρασύρει στους δαιδάλους μιας περίπλοκης, διαπλεκόμενης ίντριγκας, την οποία όμως ξεδιαλύνει με αυθαίρετα "βολικό" τρόπο.
Ελάχιστες υποφερτές στιγμές (δυο ερμηνείες, τρεις ατάκες…) επιβιώνουν μιας υποσχόμενης ιδέας, η οποία διεκπεραιώνεται με τηλεοπτική αισθητική και προχειρότητα.
Σεζάρ ντοκιμαντέρ για ένα μυσταγωγικό ταξίδι σ’ έναν αόρατο για τη δυτική πραγματικότητα κόσμο και στην εποχή που "άνθρωποι, ζώα και θεοί συνομιλούσαν μεταξύ τους".
Χωρίς να χάνει την παραμυθένια, άκρως διασκεδαστική παιδικότητά του, ο Γάτος Σπιρουνάτος επιστρέφει με… υπαρξιακές ανησυχίες, σκοτεινές διαθέσεις και σινεφίλ χιούμορ.
Η ιστορία του "Avatar" επαναλαμβάνεται θεαματικότερη, καθώς για ακόμα μία φορά τα εκθαμβωτικά (υποβρύχια) εφέ και η ευφάνταστη σκηνογραφία προσπαθούν να προσδώσουν ενδιαφέρον σε μια αφόρητα απλοϊκή, επαναλαμβανόμενη πλοκή.
Ακολουθώντας τον αδελφό του στο κυνήγι του (νέο)ελληνικού ονείρου, ο σκηνοθέτης των "Μαγνητικών Πεδίων" περιγράφει διεισδυτικά, διασκεδαστικά και συγκινητικά μια κοινωνική πραγματικότητα γεμάτη πολλαπλές αντιφάσεις.
Βραβεία σεναρίου και γυναικείας ερμηνείας στο φεστιβάλ Βερολίνου για την πιστή, μαχητική όσο και ευρηματικά χιουμοριστική σινε-αναβίωση μιας αληθινής ιστορίας.
Τολμηρή σύζευξη βουντού θρίλερ και δράματος ενηλικίωσης. Ατμοσφαιρική, κινηματογραφικά ευρηματική και αλληγορικά (υπερβολικά) πολυδιάστατη - από τη γυναικεία σεξουαλικότητα ως την αποικιοκρατία.
Τα 80s ως εποχή αναγέννησης για μια υπερβολικά χαμηλότονη γαλλική ιστορία χειραφέτησης με τρυφερά αισθήματα, νοσταλγία και αναιμική κινηματογραφική διάθεση.
Οπτικό δοκίμιο – τηλεοπτική σειρά το οποίο αναρωτιέται με κάθε δυνατό τρόπο πάνω στη δύναμη, τη γοητεία, τη χρησιμότητα και τα αδιέξοδα της κινηματογραφικής εικόνας, έτσι όπως αυτή αποτύπωσε την ανθρώπινη περιπέτεια του 20ου αιώνα.
Σκηνοθετικά ενδιαφέρουσα, αλλά αμήχανη εντέλει σινε-μεταφορά της πιο επίκαιρης ίσως τραγωδίας, αναποφάσιστη ανάμεσα στη θεατρικότητα, το ρεαλισμό, την παραβολή, την πιστότητα στο κείμενο και την κινηματογραφική διασκευή του.
Συγκρούσεις χαρακτήρων, κοινωνική κριτική, κωμωδία και γαστριμαργικό σχόλιο μαγειρεύονται στην κατσαρόλα μιας καλοστημένης, πλην προβλέψιμα συνταγογραφημένης δραμεντί εποχής.
Σύγχρονο χολιγουντιανό παραμύθι και η πρώτη ταινία motion capture technology. Θεαματικότατο, υμνεί τη δύναμη της φαντασίας με χολιγουντιανή απλοϊκότητα και αποτελεσματικότητα, στοχεύοντας στη συγκίνηση των ανήλικων θεατών.
Καφκική δυστοπία και αγωνιώδες ρομαντικό δράμα το οποίο, παρά το εγκεφαλικό ύφος, διατηρεί ακλόνητο σε όλη τη διάρκειά του ένα μελαγχολικό σφίξιμο στην καρδιά.