Whitney Houston: I Wanna Dance with Somebody

1,5

«Μελάτο» biopic που σπαταλά χρόνο (146΄) και νότες σε μια άχρωμη, μονοδιάστατη αγιογραφία, η οποία απευθύνεται αποκλειστικά στους φαν της διάσημης ποπ σταρ.

Whitney_Houston_I_wanna_dance_with_somebody

Στην ατέλειωτη σειρά των pop culture - και pop music - ειδώλων τα οποία βιογραφούνται το ένα μετά το άλλο στη μεγάλη οθόνη, σειρά παίρνει τώρα η Γουίτνεϊ Χιούστον. Μια από τις πιο διασημότερες τραγουδίστριες όλων των εποχών, με πάμπολλα εμπορικά ρεκόρ, διαδοχικές καλλιτεχνικές διακρίσεις (Έμι, Γκράμι…) και πωλήσεις οι οποίες ξεπερνούν τα 200 εκατομμύρια αντίτυπα δίσκων παγκοσμίως. Οι εξαιρετικές ερμηνευτικές δυνατότητές της, οι οποίες της χάρισαν το προσωνύμιο "Η Φωνή", και ο πρόωρος θάνατός της (από υπερβολική δόση ναρκωτικών) στα 49 της χρόνια την εκτόξευσαν στο χώρο του μύθου, κάνοντάς την, μαζί την ταραχώδη ιδιωτική ζωή της, ιδανική πρωταγωνίστρια ενός χολιγουντιανού δράματος based on a true story.

Ο σεναριακός μετρ του είδους και υποψήφιος για τέσσερα Όσκαρ ("Η Θεωρία των Πάντων", "Η πιο Σκοτεινή Ώρα", "Οι Δυο Πάπες") Άντονι ΜακΚάρτεν ανέλαβε την προσαρμογή της βιογραφίας της σε συναρπαστική κινηματογραφική ιστορία, παραδίδοντας όμως στην απρόσωπη Κάσι Λέμονς (των αφροαμερικανικών δραμάτων "Eve’s Bayou" και "Harriet") ένα αδιάφορα υποτονικό σινε-χρονικό, ακριβώς όπως είχε κάνει και με το "Bohemian Rhapsody". Η ματιά του πάνω στη μουσική βιομηχανία, από το προσκήνιο ως το παρασκήνιό της, είναι ανέμπνευστα περιγραφική, στα (αφρο)αμερικανικά 80s και 90s μυωπική, ενώ η δραματική διαδρομή της ηρωίδας του από κορίτσι γκόσπελ χορωδιών στο Νιου Τζέρσεϊ ως την παγκόσμια αποθέωση αποδεικνύεται ολόισια, αργόσυρτη και παντελώς προβλέψιμη. Μόνη δικαιολογία; Η εμπλοκή του ιδρύματος της Γουίτνεϊ Χιούστον στη δημιουργία της ταινίας, με την νύφη της τραγουδίστριας Πατρίσια και τον ιδρυτή της δισκογραφικής Arista και μέντορά της Κλάιβ Ντέιβις να εκτελούν χρέη παραγωγού. Τι απομένει λοιπόν από αυτό το "μελάτο" biopic που σπαταλά χρόνο (146΄) και νότες σε μια άχρωμη, μονοδιάστατη αγιογραφία, η οποία απευθύνεται αποκλειστικά στους φαν της Χιούστον; Ίσως μόνον η φιλότιμη προσπάθεια της Ναόμι Άκι ("The End of the F***ing World") να μιμηθεί, με lip-synch, την επιβλητική επί σκηνής παρουσία της χαρισματικής ποπ σταρ.

ΗΠΑ. 2022. Διάρκεια: 146΄. Διανομή: FEELGOOD

Περισσότερες πληροφορίες

Whitney Houston: I Wanna Dance with Somebody

1,5
  • Δραματική
  • 2022
  • Διάρκεια: 146 '
  • Κάσι Λέμονς

Η διαδρομή της Γουίτνι Χιούστον από κορίτσι γκόσπελ χορωδιών στο Νιου Τζέρσεϊ μέχρι την κορυφή της παγκόσμιας μουσικής σκηνής.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Ψυχοθεραπεία, σινεμά και "Μια Επικίνδυνη Μέθοδος"

Η σειρά προβολών "Κινηματογράφος και Ψυχιατρική" συστήνεται από την αρχή ως "Σινεμά Ψ" και σας προσκαλεί στη θέαση της ταινίας του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
03/02/2023

Γιατί τόσος οσκαρικός χαμός για την Αντρέα Ραϊσμπορόου;

Η εξαιρετική ηθοποιός βρέθηκε να διεκδικεί "από το πουθενά" το Όσκαρ α' γυναικείου ρόλου και παραλίγο να ξεσπάσει ένα -αστείο- σκάνδαλο.

Η αφίσα του 25ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης είναι γεμάτη καρδιά

Αποκαλύφθηκε η οπτική ταυτότητα της διοργάνωσης που ξεκινά πολύ σύντομα με πλήθος ταινιών τεκμηρίωσης.

"Off The Rails": Ένα ντοκιμαντέρ για το παρκούρ έρχεται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Το CineDoc παρουσιάζει την ιστορία δύο εφήβων της αγγλικής εργατικής τάξης οι οποίοι αψηφούν τη βαρύτητα.

"Αστερίξ και Οβελίξ: Στο Δρόμο για την Κίνα": Η επιστροφή ενός μεγάλου ευρωπαϊκού μπλοκμπάστερ

Γκιγιόμ Κανέ, Ζιλ Λελούς, Μαριόν Κοτιγιάρ, Βενσάν Κασέλ, ακόμα και τον ποδοσφαιριστή Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς συναντάμε στη διανομή της νέας γαλλικής περιπέτειας που εμπνέεται από τα αγαπημένα κόμιξ των Αλμπέρ Ουντερζό και Ρενέ Γκοσινί.

Αστερίξ και Οβελίξ: Στο Δρόμο για την Κίνα

Πρωτότυπη ιστορία που μένει πιστή στο πνεύμα των Ουντερζό και Γκοσινί, χωρίς να εκμεταλλεύεται πλήρως τον ανατολίτικο εξωτισμό. Συμπαθής ο καινούριος Οβελίξ Ζιλ Λελούς, απολαυστικός ο Καίσαρας Βενσάν Κασέλ, αναιμικός ο πρωταγωνιστής (και σκηνοθέτης) Γκιγιόμ Κανέ.

Χτύπος στην Καλύβα

Ατμοσφαιρικός και σεναριακά ευρηματικός όπως πάντα, ο δημιουργός της "Έκτης Αίσθησης" εκτροχιάζει το υποβλητικό θρίλερ του σε μια αδέξια, χοντροκομμένη παραβολή πάνω στον εγωισμό, τη θυσία και την κοινωνική "απομόνωση".