Λιγότερο από 24 ώρες στη Μαντινεία για ένα οινικό λανσάρισμα που "άναψε φωτιές" στο οροπέδιο

Υπάρχουν ταξίδια που τα θυμάσαι από τις εικόνες τους και υπάρχουν κι εκείνα που επιστρέφουν πρώτα μέσα από μια γεύση. Και εμείς έχουμε μία αντίστοιχη εκδρομή, απόλυτα οινική αλλά και γαστρονομική στη Μαντινεία που ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.

Για το ταξίδι μας άλλωστε στον τόπο του Μοσχοφίλερου που θα αποκαλύψω κάθε πτυχή του -ευθύς αμέσως- διέθετε την πιο ωραία αφορμή ώστε να βρεθούμε για πρώτη φορά μάλιστα, στους ιστορικούς αμπελώνες της Οινοποιίας Μπουτάρη. Στο μεταξύ, η μέρα ξεκίνησε με εκείνη τη χαρακτηριστική αρκαδική δροσιά που σε ξαφνιάζει ακόμη και στα μέσα Μαΐου.

Στη Μηλιά Αρκαδίας, η σχέση με το Μοσχοφίλερο δεν μοιάζει απλώς βαθιά· μοιάζει οργανική γιατί εδώ η ποικιλία δεν "καλλιεργείται" μόνο αλλά μεγαλώνει μαζί με τον τόπο της με την Boutari -όπως μας αποκάλυψε και η ομάδα- να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διαφύλαξη, στην ανάδειξη και στην εξωστρέφεια της.  

Οι αμπελώνες απλώνονταν σαν πράσινο patchwork κάτω από έναν ουρανό που άλλαζε χρώματα κάθε λίγα λεπτά και ο αέρας κουβαλούσε αρώματα από βρεγμένο χώμα, άγρια βότανα και ανθισμένες τριανταφυλλιές. Το όλο "focus" έγγεινται όμως σε ένα συγκεκριμένο αμπελοοινικό spot, στη Μηλιά της Αρκαδίας, σε υψόμετρο 650 μέτρων, λίγα μόλις χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Ο συγκεκριμένος -πάντως- αμπελώνας της Boutari αποτελεί έναν τόπο με βαθιά αμπελοοινική ταυτότητα, ιδιαίτερο μικροκλίμα και στενή σύνδεση με το Μοσχοφίλερο. Η Μαντινεία, άλλωστε είναι η γεωγραφική αφετηρία της ποικιλίας, ένας τόπος με ιστορική συνέχεια, δροσερό κλίμα και αμπελουργική παράδοση που συμβάλλουν καθοριστικά στο ιδιαίτερο χαρακτήρα της πολυδιάστατης ποικιλίας. Eκεί λοιπόν συνέβησαν τα πάντα όπου για λιγότερες από 24 ώρες βιώσαμε μία εμπειρία το κάτι άλλο.  

Είχαμε τον καλύτερο λόγο για να ταξιδέψουμε στη Μαντινεία & ιδού 

Και αυτός; To λανσάρισμα της νέας, fresh και πολλά υποσχόμενης ετικέτας της Boutari, το "Ροζέ Μοσχοφίλερο" που μας έκανε να καλωσορίσουμε ήδη το δικό μας καλοκαίρι. Ένα στρωμμένο ξύλινο τραπέζι με όλα τα απαραίτητα έδινε το "σήμα" για μία άκρως οινική-γαστρονομική μέρα φουλ της απόλαυσης.

Στο πλάι ο αμπελώνας, λίγο πιο δίπλα η φωτιά να σιγοκαίει με τους πιο νόστιμους νομαδες ή αλλιώς τους Nomade et Sauvage να έχουν πάρει την θέση τους και να κλείνουν το μάτι ότι αυτή η "εμπειρία" θα διέθετε αυτό που ουσιαστικά επιτάσσει το κρασί ως προιόν πολιτισμού: την απόλυτη σύνδεση!  

Τι καλύτερο από ένα υπαίθριο σκηνικό nomadic feast με πιάτα ελληνικής κουζίνας και sharing διάθεση μέσα στο οποίο και θα δοκιμάζαμε αυτή την νεο-εμφανιζόμενη rose ετικέτα κρασιού που ίσως και να αποτελέσει το δικό μας καλοκαιρινό statement. Aλλωστε να πούμε ότι η νέα πολυτέλεια του κρασιού αξίζει να είναι η επικοινωνία: με τον τόπο, το τραπέζι, τις ωραίες γεύσεις και τους ανθρώπους γύρω μας. Και ο στόχος επιτεύχθη με το παραπάνω. 

Και κάπως έτσι, μέσα σε αυτό το σχεδόν κινηματογραφικό σκηνικό, γνωρίσαμε τη νέα άφιξη της οικογένειας: το "Μοσχοφίλερο Ροζέ Μπουτάρη". Ένα rosé που δεν προσπαθεί να ακολουθήσει τάσεις, αλλά να μεταφράσει το ελληνικό καλοκαίρι σε ένα ποτήρι. Πρόκειται για ένα μονοποικιλιακό ροζέ (100% Μοσχοφίλερο), το οποίο κατάφερε να κάνει αίσθηση πριν καν αγγίξει τον ουρανίσκο των οινόφιλων κάθε κατεύθυνσης, αποσπώντας Χρυσό Βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό Concours Mondial de Bruxelles.

Το πρώτο πράγμα που παρατηρείς είναι το απαλό, elegant και ντελικάτο χρώμα του. Μετά έρχονται τα αρώματα: τριαντάφυλλο, γιασεμί, λευκό ροδάκινο και μια ανεπαίσθητη μελένια αίσθηση κηρήθρας. Στο στόμα είναι ανάλαφρο, δροσερό, με νεύρο και καθαρότητα, σαν εκείνα τα απογεύματα του θέρους που ξεκινούν χωρίς πρόγραμμα και καταλήγουν σε τραπέζια που δεν θέλεις να τελειώσουν ποτέ. Ένα κρασί με έντονη προσωπικότητα, ισορροπημένη οξύτητα και μακρά επίγευση που γοητεύει και κυρίως επιμένει να κάνει σύνδεση με το καλοκαιρινό lifestyle. 

Μία ετικέτα κρασιού που σχετίζεται απόλυτα με τη συνολική αίσθηση της εποχής: τα πρώτα βράδια του Ιουνίου, τις αυθόρμητες συναντήσεις μετά τη θάλασσα, τα τραπέζια με φίλους, τα ηλιοβασιλέματα στην πόλη ή στα νησιά και τη χαλαρή κομψότητα του ελληνικού καλοκαιριού. Και η αλήθεια είναι ότι από την πρώτη κιόλας γουλιά, καταλαβαίνεις πως δημιουργήθηκε για να επανασυστήσει το Μοσχοφίλερο μέσα από μια διαφορετική, πιο ανέμελη και lifestyle-forward ματιά, χωρίς να χάνει τίποτα από τον χαρακτήρα και την αρωματική ταυτότητα που κάνουν την ποικιλία τόσο ξεχωριστή και πολυφωνική.

Eπίσης να εστιάσουμε και στην προσεκτική επιλογή της πρώτης ύλης απο επιλεγμένους αμπελώνες με την οινοποίηση να έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να διατηρείται αναλλοίωτος ο καθαρόαιμος αρωματικός πλούτος και η χαρακτηριστική φρεσκάδα της ποικιλίας.  

Και ναι λοιπόν αφού το δοκιμάσαμε και έπειτα το απολαύσαμε ξανά και ολιστικά μαζί με νοστιμότατες ελληνικές γεύσεις, καταλαβάμε πως είναι από εκείνα τα rosé που δεν ζητούν ιδιαίτερες περιστάσεις. Και αυτό γιατί ταιριάζει με τα πρώτα aperitivo της σεζόν, με τραπέζια μετά τη θάλασσα, με μικρά πιάτα στη μέση αλλά και με εκείνα τα αυθόρμητα "by the glass" που ξεκινούν στο ηλιοβασίλεμα και ολοκληρώνονται το βράδυ.

Και κυρίως πίσω από το σύγχρονο προφίλ και την καλοκαιρινή διάθεση του συγκεκριμένου κρασιού, υπάρχει κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: σαφής αίσθηση τόπου και terroir, ποικιλιακή καθαρότητα και απόλυτο focus στη φινέτσα. Γιατί τελικά αυτό το κρασί μοιάζει να φτιάχτηκε ακριβώς για τέτοιες στιγμές: ανεπιτήδευτες, φωτεινές και αυθεντικά ελληνικές. 

Τελικά μήπως η ποικιλία "Μοσχοφίλερο" ζει την πιο "ώριμη" εποχή της;

Mία ποικιλία ταυτόχρονα όμως πολλές αναγνώσεις. Και αυτό γιατί αποτελεί μία από τις πιο εμβληματικές, πολυδύναμες και διεθνώς αναγνωρισμένες γηγενείς ποικιλίες του ελληνικού αμπελώνα. Με καταγωγή από την Μαντινεία στην Πελοπόννησο "υπογράφει" τα φημισμένα κρασιά Π.Ο.Π. Μαντινεία, αποτελώντας ένα από τα πιο ισχυρά και αναγνωρίσιμα εγχώρια brands. Στο μεταξύ αυτό το όψιμης ωρίμανσης, ερυθρωπό (ροζ-γκρι) σταφύλι διακρίνεται για την έντονη γενετική του παραλλακτικότητα (με κλώνους όπως το Μαυροφίλερο κ.α.), γεγονός που του επιτρέπει να λειτουργεί ως ένας αληθινός "χαμαιλέοντας" της οινοποίησης. 

Βέβαια η πολυ-δυναμικότητα του φαίνεται και από το γεγονός ότι καταφέρνει να προσφέρει  διαφορετικές εκφράσεις και έτσι αρνείται πεισματικά να μπει σε καλούπια. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που η διεθνή οινική κοινότητα στρέφει συνεχώς τους προβολείς πάνω του. Συνεπώς, μπορούμε να πούμε ότι αυτή η γκρίζα ερυθρωπή ποικιλία του οροπεδίου ζει την πιο ώριμη εποχή της. Δεν πρόκειται απλώς για ένα κρασί· είναι μια ολόκληρη παλέτα επιλογών.

Οι σύγχρονες οινοποιήσεις αναδεικνύουν τις διαφορετικές "αναγνώσεις" του: από τα κλασικά, τραγανά λευκά δεμένα με ηλεκτρική οξύτητα και νευρώδη χαρακτηρα, μέχρι τις premium εκδοχές με άγριες ζύμες και σύντομο πέρασμα από βαρέλι που του χαρίζουν λιπαρότητα και βάθος. Την ίδια στιγμή, το παιχνίδι με την παρατεταμένη εκχύλιση των φλοιών του (skin contact) γεννά συγκλονιστικά, γαστρονομικά ροζέ με αρώματα άγριας φράουλας και τανική δομή, ενώ η υψηλή του οξύτητα τροφοδοτεί μερικά από τα πιο κομψά και δημοφιλή αφρώδη της αγοράς όπως επίσης και "modern orange" κρασιά ήπιας παρέμβασης. 

Και επειδή οι wine lovers είμαστε πολλοί, ας σκεφτούμε ότι η αποκωδικοποίηση του Μοσχοφίλερου είναι μια διαδικασία που δικαιώνει κάθε οινόφιλο. Η ποικιλία αυτή αποδεικνύει ότι η παράδοση μπορεί να είναι βαθιά "πολυδιάστατη"  με το Μοσχοφίλερο να είναι τελικώς αποκαλυπτικό – και οι αποκαλύψεις έχουν πάντα αυτή τη νότα της έκπληξης που κάνει το κρασί την πιο συναρπαστική συνήθεια.

Ακολούθησε το Αθηνόραμα σε facebook & instagram