"Παγίδα": Μυστήριο σκεπάζει το θέατρο Ζίνα με την υπογραφή του Πέτρου Ζούλια

Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Γιώργος Κωνσταντίνου, Έφη Μουρίκη, Μαρία Αντουλινάκη, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος και Τάκης Παπαματθαίου πρωταγωνιστούν στο αριστοτεχνικό αστυνομικό μυστήριο του Ρομπέρ Τομά για 2η χρονιά.

Η παγίδα

Ένα επιτελείο έμπειρων και καλών ηθοποιών πρωταγωνιστεί στην "Παγίδα” του Ρομπέρ Τομά για δεύτερη συνεχή χρονιά στο θέατρο Ζίνα υπό την σκηνοθετική μπαγκέτα του Πέτρου Ζούλια: Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Γιώργος Κωνσταντίνου, Έφη Μουρίκη, Μαρία Αντουλινάκη, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος και Τάκης Παπαματθαίου.

Η παγίδα

Το κορυφαίο αστυνομικό έργο, που μετρά περισσότερα από 30.000 ανεβάσματα παγκοσμίως, θεωρείται σταθμός στην ιστορία του είδους από την πρώτη στιγμή της κυκλοφορίας του το 1960, αφού καθιέρωσε ένα νέο είδος, αυτό του κωμικού θρίλερ ("comedy thriller”). Όπως τη χαρακτήρισε ο μέγας θαυμαστής της, Άλφρεντ Χίτσκοκ, είναι ένα "πρωτότυπο μίγμα από βιτριόλι και μαρμελάδα, που κάνει το συγγραφέα της να μοιάζει γιος της Αγκάθα Κρίστι από τη μια και του Κάρλο Γκολντόνι από την άλλη”.

Η παγίδα

Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται στην αριστοτεχνική "Παγίδα” όπου ένας άνδρας δηλώνει την εξαφάνιση της συζύγου του. Λίγες ημέρες μετά βρίσκεται έκπληκτος μπροστά σε μια γυναίκα που υποστηρίζει ότι είναι η σύζυγός του, εκείνος όμως αρνείται κατηγορηματικά για την ταυτότητά της. Ο αστυνομικός επιθεωρητής που αναλαμβάνει την υπόθεση καλείται να ανακαλύψει ποιος από τους δύο ψεύδεται και ποιος λέει την αλήθεια. Κι όχι μόνο, καθώς στόχος του συγγραφέα είναι να μετατρέψει το κοινό σε απόλυτο συμμέτοχο όσων συμβαίνουν στη σκηνή.

Η παγίδα

Μια λεπτή ισορροπία συγκινήσεων, ανατροπών, χιούμορ, μυστηρίου και "θεάτρου εν θεάτρω” συνθέτουν ένα δαιμονικό σκηνικό παιχνίδι που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή από την αρχή μέχρι το τέλος, παίζοντας με το "φαίνεσθαι" και το "είναι". Ο σκηνοθέτης, Πέτρος Ζούλιας, επιχειρεί μέσα από την παράσταση να αναδείξει όλα αυτά τα στοιχεία που το κάνουν τόσο γοητευτικό και διαχρονική επιλογή συνάμα.

Η παγίδα

Ο Αντώνης Γαλέος υπογράφει τη μετάφραση, η Ευανθία Ρεμπούτσικα τη μουσική, η Μαίρη Τσαγκάρη τα σκηνικά, η Ντένη Βαχλιώτη τα κοστούμια και η Μελίνα Μάσχα τους φωτισμούς.

Η παγίδα

Προπώληση μέσω viva.gr

Περισσότερες πληροφορίες

Η παγίδα

  • Θρίλερ
  • Διάρκεια: 105 '

Μια γυναίκα χάνεται στις Άλπεις, όταν όμως επιστρέφει, ο άντρας της είναι ο μόνος που δεν την αναγνωρίζει, στη διάσημη ανατομία ενός ψυχολογικού εγκλήματος.

Ζίνα

Λεωφ. Αλεξάνδρας 74

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Το ξενοδοχείο η νύχτα που πέφτει": Έργο του Νάνου Βαλαωρίτη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Ένα έργο του Έλληνα λογοτέχνη που υπερασπίστηκε όσο λίγοι το ποιητικό κίνημα "beat", παρουσιάζεται από τη Λίνα Φούντογλου, φωτίζοντας την αγωνία, την ανυπακοή και τα υπαρξιακά αδιέξοδα του σύγχρονου ανθρώπου.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
06/02/2026

Τι κάνει... "(κρότο)" στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης;

Μια σύγχρονη σκηνική σύνθεση εμπνευσμένη από το διήγημα "Ο τρόμος" της Λιλής Ζωγράφου φωτίζει τη βία και την αδικία της καθημερινότητας έως τον αναπόφευκτο "(κρότο)".

4 παραστάσεις που αξίζει να (ξανα)δείς

Τέσσερις θεατρικές επαναλήψεις που σου ανοίγουν άλλους κόσμους και αξίζει να παρακολουθήσεις.

"Η Γυναίκα της Ζάκυθος": Ποίηση και μνήμη σε ζωντανό καφενείο

Η παράσταση "Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες" επιστρέφει στο ιστορικό καφενείο "Σωκράτης", με τη σκηνοθετική επιμέλεια της Αντιγόνης Γύρα, όπου η ποίηση του Σολωμού ζωντανεύει μέσα από φωνή, κίνηση και μουσική, σε μια εμπειρία σωματική και συναισθηματική.

Ποιος τελικά είναι ο φιλάνθρωπος; Οι Dirty Granny Tales απαντούν

Με "The Philanthropist" επιστρέφουν οι Dirty Granny Tales, μια παράσταση που δίνει χώρο στη θεατρική κίνηση, το κουκλοθέατρο και το animation.

"Nora: The Hell’s House": Ας ξεχάσουμε τη Νόρα όπως την ξέρουμε

Μάθαμε αποκλειστικά ποια είναι η νέα παράσταση των Κωνσταντίνου Κυριακού και Κατερίνας Μπιλάλη. Μια τολμηρή ανασυγγραφή του Χένρικ Ίψεν που συνομιλεί με τον "Φάουστ" του Γκαίτε στο Bios.

"Superstar" της ομάδας Griffon: Δοκιμασία αντοχής

Σε μια σκηνή-αρένα, τρία σώματα κινούνται ασταμάτητα, παλεύοντας με τη φιλοδοξία, την εξάντληση και την ανάγκη για αναγνώριση. Το "Superstar" της ομάδας χορού Griffón μετατρέπει το θέαμα σε δοκιμασία αντοχής και υπαρξιακό ερώτημα.