©rubenvuaran
Ο Ιρανός δημιουργός 'Άρμιν Χόκμι μας συστήνεται μέσα από την χορογραφική αναβίωση ενός απαγορευμένου αρχείου. Στην παράσταση χορού "Shiraz", που έρχεται στην Πειραιώς 260 και το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026 (1-2 Ιουλίου), ο Χόκμι και η ομάδα του θέτουν ερωτήματα με φαντασία και εφευρετικότητα: Πώς τιμά κανείς δέκα χρόνια συστηματικής καλλιτεχνικής δημιουργίας που διακόπηκαν αιφνίδια; Υπάρχει τρόπος να αναβιωθεί ένα φεστιβάλ μέσα από μια χορευτική παράσταση;
Το 1967, η Ιρανή αυτοκράτειρα Φαράχ Παχλαβί, σύζυγος του σάχη της Περσίας, εγκαινιάζει στα ερείπια της Περσέπολης το Φεστιβάλ Τεχνών του Shiraz, μια από τις ριζοσπαστικότερες πολιτισμικές πρωτοβουλίες του 20ού αιώνα, η οποία φιλοξένησε παραστάσεις μουσικής, θεάτρου και χορού από όλο τον κόσμο, σε μια χρυσή ισορροπία ανάμεσα στην πρωτοπορία και την παράδοση. Το 1977, το φεστιβάλ διοργανώνεται για τελευταία φορά και δύο χρόνια αργότερα η Ισλαμική Επανάσταση το απαγορεύει, σφραγίζοντας το αρχείο του.
Η γλώσσα του πολέμου παραμένει ανεξίτηλη στην παράσταση "Mothers – A Song for Wartime" της Μάρτα Γκόρνιτσκα στη Μικρή Επίδαυρο
Γεννημένος στο Μπουσέρ του Ιράν, ο Χόκμι σπούδασε και ζει ανάμεσα στη Νορβηγία και τη Γερμανία. Αποτυπώνοντας θραύσματα εκείνης της καλλιτεχνικής ουτοπίας, ο χορογράφος πλοηγείται στο αρχείο του απαγορευμένου φεστιβάλ σαν να προσπαθεί να αφουγκραστεί ένα παρελθόν που δεν πρόλαβε να ζήσει. Η αναβίωση του "Shiraz" τοποθετείται στο παρόν με τη μορφή μιας χορευτικής παράστασης που λειτουργεί ταυτόχρονα ως φόρος τιμής στο τότε, αλλά και ως ένα νεοπαγές υπόστρωμα του φαντασιακού. Μέσα σε αυτό, ο δημιουργός επιδιώκει να ανασυστήσει τις φιλοδοξίες εκείνης της γιορτής, την αγάπη του φεστιβάλ για τις ζωντανές τέχνες και την αυτονομία τους, αλλά και τις κοινές ρίζες που ξεπερνούν τον περιορισμό των γεωγραφικών συνόρων.
Στο "Shiraz" επτά χορευτές κινούνται μαζί και συνάμα μόνοι σε μια εντυπωσιακή μουσική παρτιτούρα ένας παλλόμενος, βιομηχανικός ρυθμός και ενισχυμένος από μελωδικά στοιχεία της ιρανικής μουσικής παράδοσης, τους ωθεί σε μια σχεδόν εκστατική, υπνωτική κατάσταση. Κρατώντας στο μεγαλύτερο μέρος του έργου την παλάμη κοντά στο πρόσωπό τους, οι χορευτές κλείνουν το βλέμμα τους μέσα στον ελάχιστο χώρο μιας μετακίνησης. Και ακριβώς επειδή το βήμα τους γίνεται μονάδα μέτρησης του χρόνου, χαράσσοντας ρευστές τροχιές που τους φέρνουν κοντά σε εφήμερους σχηματισμούς, το έργο κινείται νομοτελειακά στο παρόν. Με μια αταλάντευτη προσήλωση στις συνειρμικές παρορμήσεις που γεννιούνται από τις κινήσεις των χορευτών, το Shiraz φέρνει στο προσκήνιο τον χορό ως άσκηση συλλογικής μνήμης μια άσκηση αγάπης.
Ερμηνεύουν οι: Daniel Sarr, Luisa Fernanda Alfonso, Aleksandra Petrusevska, Efthimios Moschopoulos, Johanna Ryynänen, Emmi Venn.
Η μουσική είναι των EHSXN και Reza R, η σκηνογραφία ανήκει στον Felipe Osorio Guzmán, ο σχεδιασμός φωτισμών είναι του Vito Walter (σε σύλληψη Felipe Osorio Guzmán), ενώ τα κοστούμια υπογράφει η Moriah Askenaizer.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Shiraz
Ο Ιρανός δημιουργός Άρμιν Χόκμι μας συστήνεται μέσα από μια χορογραφική αναβίωση ενός απαγορευμένου αρχείου, ανάμεσα σε φόρο τιμής, φαντασιακή ανασύσταση και στοχασμό πάνω στη μνήμη της πρωτοπορίας, που ανατρέχει στο ιστορικό Φεστιβάλ Τεχνών του Shiraz στο Ιράν, ανασυνθέτοντας τα θραύσματα μιας καλλιτεχνικής ουτοπίας που διακόπηκε βίαια το 1979, στο έργο που εντάσσεται στο αφιέρωμα «Φωνές του Ιράν». Το 1967, η Ιρανή αυτοκράτειρα Φαράχ Παχλαβί, σύζυγος του σάχη της Περσίας, εγκαινιάζει στα ερείπια της Περσέπολης το Φεστιβάλ Τεχνών του Shiraz, μια από τις πιο ριζοσπαστικές πολιτισμικές πρωτοβουλίες του 20ού αιώνα, η οποία φιλοξένησε παραστάσεις μουσικής, θεάτρου και χορού από όλο τον κόσμο, σε μια χρυσή ισορροπία ανάμεσα στην πρωτοπορία και την παράδοση. Το 1977, το φεστιβάλ διοργανώνεται για τελευταία φορά και δύο χρόνια αργότερα η Ισλαμική Επανάσταση το απαγορεύει, σφραγίζοντας το αρχείο του. Πώς τιμά κανείς δέκα χρόνια συστηματικής καλλιτεχνικής δημιουργίας που διακόπηκαν αιφνίδια; Υπάρχει τρόπος να αναβιωθεί ένα φεστιβάλ μέσα από μια χορευτική παράσταση; Ο Άρμιν Χόκμι και η ομάδα του διερευνούν ακριβώς αυτά τα ερωτήματα με φαντασία και εφευρετικότητα.
