Γιάννης Κουσκούτης©
Ο καλοκουρδισμένος "Βυσσινόκηπος" του 'Άντον Τσέχοφ συνεχίζεται και μετά το Πάσχα στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, από τις 9 έως τις 24 Μαΐου. Η σύγχρονη ανάγνωση του κλασικού έργου σε διασκευή και σκηνοθεσία 'Έκτορα Λυγίζου, 41 χρόνια μετά το τελευταίο του ανέβασμα από το Εθνικό Θέατρο, κινείται με όχημα την εξαιρετική μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη και με όρους ενός ιδιότυπου "μουσικού ρεαλισμού".
Η ιλαρή και συγχρόνως σπαρακτική αυτή τραγικωμωδία μιλά με οδυνηρή ελαφρότητα για ένα ανέμελο παρόν που συμπιέζεται ασφυκτικά ανάμεσα σε ένα νοσταλγικά εξωραϊσμένο παρελθόν και σ’ ένα τραγικά αβέβαιο μέλλον.
Πρωταγωνιστούν οι Γιώργος Ζιάκας, Γιάννης Κλίνης, Σοφία Κόκκαλη, Μαρία Μοσχούρη, Αμαλία Μουτούση, Γιάννης Παπαδόπουλος, Κατερίνα Πατσιάνη, Φοίβος Συμεωνίδης.
Η Υβόννη Μαλτέζου (25/3, 27/3, 29/3, 02/4, 4/4) και η Ράνια Οικονομίδου (26/3, 28/3, 1/4, 3/4, 5/4) εμφανίζονται σε διπλή διανομή στον ρόλο της Κυρίας Φιρς.


Τα μέλη μιας "ευρύτερης οικογένειας" ξαναβρίσκονται μετά από χρόνια στο γερασμένο πια – και υποθηκευμένο – σπίτι τους. 'Όλες και όλοι γνωρίζουν μέσα τους πως είναι η τελευταία ευκαιρία να ξαναζήσουν παρέα την ανακούφιση της οικειότητας που τους ενώνει, αλλά και να αποχαιρετίσουν όλα αυτά που, ακόμα και την ώρα που τα βιώνουν, αισθάνονται πως είναι ήδη παρελθόν. Η αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να εξορκίσει τον τρόμο της Αβύσσου και του Άπειρου, τη σιωπή και το κενό, που ανά πάσα στιγμή απειλούν να τον αφανίσουν, βρίσκεται στο επίκεντρο του έργου.
Ο φαινομενικά ρεαλιστικός λόγος και –κατ’ επέκταση– κόσμος του Τσέχωφ είναι στην ουσία του ένα περίπλοκο, σχεδόν μαξιμαλιστικό λεκτικό και ηχητικό σύμπαν, όπου συνυπάρχουν σε μια ζηλευτή αρμονία κοινότοπες καθημερινές συζητήσεις, βαθυστόχαστοι συλλογισμοί, κρυφές σκέψεις, πυρετώδεις εσωτερικοί μονόλογοι, ποιήματα και τραγούδια, ακατάληπτα μουρμουρητά, καθησυχαστικά γνώριμοι αλλά και απειλητικά ανοίκειοι ήχοι του φυσικού περιβάλλοντος.


Η παράσταση συνεχίζεται κάθε Πέμ.-Σάβ. 8 μ.μ., Κυρ., Τετ. 5 μ.μ. (έως 8/4). Από 9/5 θα παίζεται κάθε Πέμ.-Σάβ. 8 μ.μ., Κυρ., Τετ. 6 μ.μ.
Με αγγλικούς υπέρτιτλους: 25, 27 & 29/3, 1 & 5/4.
Περισσότερες πληροφορίες
Ο βυσσινόκηπος
Μετά από 41 χρόνια παρουσιάζεται στο Εθνικό Θέατρο το τσεχοφικό κύκνειο άσμα – η σπαρακτική αυτή τραγικωμωδία που μιλά για την αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να εξορκίσει τον τρόμο της Αβύσσου και του Άπειρου, τη σιωπή και το κενό, που ανά πάσα στιγμή απειλούν να τον αφανίσουν. Το αριστούργημα της παγκόσμιας δραματουργίας αναφέρεται με οδυνηρή ελαφρότητα σ’ ένα ανέμελο παρόν, που συμπιέζεται ασφυκτικά ανάμεσα σε ένα νοσταλγικά εξωραϊσμένο παρελθόν και σε ένα τραγικά αβέβαιο μέλλον. Τα μέλη μιας «ευρύτερης οικογένειας» ξαναβρίσκονται μετά από χρόνια στο γερασμένο πια – και υποθηκευμένο – σπίτι τους. Όλες και όλοι γνωρίζουν μέσα τους πως είναι η τελευταία ευκαιρία να ξαναζήσουν παρέα την ανακούφιση της οικειότητας που τους ενώνει, αλλά και να αποχαιρετίσουν όλα αυτά που, ακόμα και την ώρα που τα βιώνουν, αισθάνονται πως είναι ήδη παρελθόν. Οι ιδιοκτήτες του βυσσινόκηπου, πνιγμένοι στα χρέη και στις αυταπάτες τους, αρνούνται να δεχτούν πως το κτήμα χάνεται και πως ο κόσμος γύρω, αλλάζοντας δραματικά, τους ξεπερνά. Όπως, λίγο πολύ, και όλα τα πρόσωπα του έργου, επιλέγουν να γαντζωθούν από την ξεγνοιασιά μιας αιώνιας παιδικότητας, αναβάλλοντας πεισματικά την ενηλικίωσή τους.



