Γιάννης Πουλημένος, Άρτεμις Παπαδάκη, Karol Budrewicz©
Το "Sisyphus – flesh and earth" βάζει τον θεατή μέσα στη ζωή και τον αγώνα ενός ήρωα που θα μπορούσε να είναι ο καθένας από εμάς. Η νέα σκηνοθεσία του Donald Kitt, που κάνει πρεμιέρα στην Ελλάδα από τις 5 Φεβρουαρίου στο Ρεκτιφιέ με αγγλικούς υπέρτιτλους, μεταφέρει τον αρχαίο μύθο του Σίσυφου σε μια σύγχρονη, σωματική και τελετουργική διάσταση, όπου το καθημερινό και το συμβολικό συναντώνται, δημιουργώντας μια παράσταση που αιωρείται ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα.

Με τον Φάνη Κατέχο στον μονόλογο, η παράσταση εξερευνά την έννοια του εγκλεισμού, όχι μόνο ως φυσικό περιορισμό, αλλά και ως ψυχολογικό και υπαρξιακό φαινόμενο. Οι εμπειρίες του ηθοποιού σε σωφρονιστικά ιδρύματα αποτελούν υλικό για μια παράσταση που δεν επιβάλλει ερμηνείες, αλλά προσκαλεί τον θεατή να διαμορφώσει τη δική του πρόσβαση στον ήρωα, να νιώσει τον αγώνα του και την αέναη προσπάθειά του να ξεφύγει από το αδιέξοδο.
Το έργο συνδυάζει σωματικό θέατρο με την εικαστικότητα. Η σκηνή μετατρέπεται σε χώρο όπου η ένταση της σωματικής παρουσίας και η ποιητική εικόνα εναλλάσσονται, κρατώντας τον θεατή σε συνεχή εγρήγορση.

Η παράσταση θα παρουσιαστεί για λίγες Πέμπτες στο Ρεκτιφιέ και στη συνέχεια θα ταξιδέψει σε φεστιβάλ της Ευρώπης, με αγγλικούς υπέρτιτλους ώστε να είναι προσβάσιμη στο διεθνές κοινό. Η πρωτότυπη ματιά του Kitt, η σωματική ένταση του Κατέχου, η μουσική σύνθεση του Τάσου Φωτίου και η υβριδική προσέγγιση του αρχαίου μύθου συνθέτουν ένα θέατρο που σε προκαλεί να δεις τον Σίσυφο μέσα στον καθρέφτη σου, να νιώσεις την πάλη του και να σκεφτείς τι σημαίνει αέναη προσπάθεια, περιορισμός και ελευθερία.
Περισσότερες πληροφορίες
Sisyphus – flesh and earth
Η πρώτη σκηνοθεσία του Ντόναλντ Κιτ σε ελληνικό έδαφος, επιστρέφει μετά το 13ου Handmade & Recycled Theater Festival. Αντλεί από τον αρχαίο μύθο του Σίσυφου, την έννοια του εγκλεισμού και την εκπαιδευτική δράση του διεθνούς ερμηνευτή - μέλος του θεάτρου Οντίν, σε σωφρονιστικά ιδρύματα. Το έργο, που έκανε πρεμιέρα τον Αύγουστο του 2025 στο Φεστιβάλ BRAMAT στην Πολωνία, δεν επιβάλλει ερμηνείες∙ επιτρέπει όμως στον καθένα να διαμορφώσει τη δική του πρόσβαση σε έναν ήρωα που, όπως σχολιάστηκε, «θα μπορούσε να είναι ο καθένας από εμάς». Σωματικό και τελετουργικό θέατρο συναντούν εικαστικές ποιότητες, δημιουργώντας μια εμπειρία όπου ο ρεαλιστικός χρόνος μπερδεύεται με το ονειρικό και το σύμβολο με το καθημερινό.

