Alex Kat©
Κάθε νέα δουλειά του Παντελή Φλατσούση συνομιλεί ανοιχτά με τις διαψεύσεις, τις εντάσεις και τα αδιέξοδα μιας ολόκληρης γενιάς. Δημιουργός και σκηνοθέτης της νεότερης γενιάς, συνδέει σταθερά το προσωπικό με το συλλογικό βίωμα, επιλέγοντας να καταπιάνεται επί σκηνής με θέματα που τον αφορούν και τον αγγίζουν άμεσα. Την προηγούμενη χρονιά αναμετρήθηκε για πρώτη φορά με ένα κλασικό λογοτεχνικό έργο, την "Αισθηματική αγωγή" του Γκιστάβ Φλομπέρ, ανοίγοντας έναν γόνιμο διάλογο με την Ιστορία και τις κοινωνικές συνθήκες μιας άλλης εποχής.
Το 2026 επιστρέφει με μια νέα σκηνική πρόταση, αντλώντας έμπνευση από την εμβληματική ταινία του Ματιέ Κασοβίτς "Το Μίσος" ("La Haine", 1995), - ένα έργο φορτισμένο με κοινωνική οργή, νεανική ενέργεια και ωμό ρεαλισμό, που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στο ευρωπαϊκό σινεμά.
Με αφετηρία το εμβληματικό φιλμ, η παράσταση "24 ώρες σε έναν κόσμο που δεν μας ανήκει" επιχειρεί μια σύγχρονη θεατρική διερεύνηση θεμάτων όπως οι κοινωνικές ανισότητες, η αστική περιθωριοποίηση, η βία, ο αποκλεισμός και οι πολλαπλές εκφάνσεις της αρρενωπότητας στην Ευρώπη και στον σημερινό κόσμο. Πρόκειται για διεθνή συμπαραγωγή της Spectrum ΑΜΚΕ, του Theaterhaus Jena και του Θεάτρου Τέχνης, που θα παρουσιαστεί στο Θεάτρο Τέχνης της Φρυνίχου, σε σύλληψη και σκηνοθεσία του Παντελή Φλατσούση, με πρεμιέρα στις 16 Φεβρουαρίου.
Μια σημαντική διεθνής συνεργασία, που φέρνει σε δημιουργικό διάλογο τρεις πολιτιστικούς φορείς από την Ελλάδα και τη Γερμανία, αναδεικνύοντας τον ρόλο του θεάτρου ως τόπου καλλιτεχνικής και κοινωνικής συνάντησης. Δύο σκηνοθέτες, ο Παντελής Φλατσούσης στην Ελλάδα και ο Daniele Szeredy στην Γερμανία, δημιουργούν τη δική τους εκδοχή με αφορμή το "Μίσος", ενώ θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε και τη γερμανική παράσταση, "Hass / Μίσος / Ură" σε σύλληψη και δραματουργία του Josef Bäcker, τον Μάιο στη Φρυνίχου.
Στην ελληνική παράσταση παίζουν οι Saba Hosseini, Λίζα Μικροπούλου, Κατερίνα Συναπίδου, ενώ σε βίντεο εμφανίζονται οι Thato Kämmerer, Geoffroy de Lagasnerie, Ioana Nitulescu, Assa Traoré.
Περισσότερα για το έργο
Τρεις νέες γυναίκες ηθοποιοί, μαζί με έναν πολυπολιτισμικό θίασο, επιδίδονται σε μια αναζήτηση για την τέχνη και τον κόσμο την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Λεπτό προς λεπτό εκθέτουν την πορεία της έρευνας τους και συνθέτουν ένα σκηνικό ημερολόγιο για ένα ντοκιμαντέρ που δεν έχει ακόμη γυριστεί.
Η παράσταση κινείται διαρκώς στο όριο ανάμεσα στη μυθοπλασία και την πραγματικότητα. Η ζωντανή σκηνική δράση συνυπάρχει με το βίντεο, σε μια σχέση αλληλεπίδρασης που γεννά ένα πολυφωνικό μωσαϊκό εικόνων, γλωσσών και αφηγήσεων. Οπτικό υλικό που έχει καταγραφεί σε πόλεις όπως η Αθήνα και η Ιένα λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην Ευρώπη του 1995 και στον κόσμο που διαμορφώνεται σήμερα. Παράλληλα, η παράσταση θέτει καίρια ερωτήματα γύρω από τη διάχυση της βίας και την πολιτική κατεύθυνση των κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων.
Στον πυρήνα του εγχειρήματος βρίσκεται η σταθερή καλλιτεχνική αναζήτηση του Παντελή Φλατσούση και της ομάδας του: μια σκηνική γλώσσα που γεφυρώνει το θέατρο του πραγματικού, τη μυθοπλασία και την τεχνολογία, συνομιλώντας άμεσα με τις προκλήσεις του παρόντος.
Τη σύνθεση του κειμένου υπογράφουν οι Παντελής Φλατσούσης, Παναγιώτα Κωνσταντινάκου μαζί με όλη την ομάδα. Συνεργάτιδα της Παναγιώτας Κωνσταντινάκου στη δραματουργία είναι η Νεφέλη Παπαναστασοπούλου.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Κωνσταντίνου Ζαμάνη, το video design του Φώτη Φωτόπουλου, ο φωτιστικός σχεδιασμός των Ιωάννας Αθανασίου και Τάσου Παλαιορούτα, ενώ η μουσική και ο ηχητικός σχεδιασμός φέρουν την υπογραφή του Σταύρου Γασπαράτου.
Διαβάστε Επίσης
