Alex Kat©
Κάθε δουλειά του Παντελή Φλατσούση άπτεται των ματαιώσεων μιας ολόκληρης γενιάς. Δημιουργός και σκηνοθέτης της νεότερης γενιάς, ενώνει το ατομικό με το συλλογικό βίωμα μέσα από τη δική του ματιά, μιας και πάντα ασχολείται με θέματα επί σκηνής που τον αγγίζουν και προσωπικά. Πέρυσι αναμετρήθηκε πρώτη φορά με ένα κλασικό λογοτεχνικό έργο, την "Αισθηματική αγωγή" του Γκιστάβ Φλομπέρ, ανοίγοντας ένα ζωντανό διάλογο με την Ιστορία και τις κοινωνικές συνθήκες μιας άλλης εποχής.
Το 2026 κάνει μια νέα σκηνική πρόταση που αντλεί έμπνευση από την εμβληματική ταινία του Ματιέ Κασοβίτς "Το Μίσος" ("La Haine", 1995), γεμάτη από κοινωνική αγανάκτηση, νεανική ορμή και κοφτερό ρεαλισμό, η οποία έκανε τομή στο ευρωπαϊκό σινεμά.
Με αφετηρία το κλασικό πια φιλμ, η παράσταση "24 ώρες σε έναν κόσμο που δεν μας ανήκει" επιχειρεί μια σύγχρονη θεατρική διερεύνηση θεμάτων όπως οι κοινωνικές ανισότητες, η αστική περιθωριοποίηση, η βία, ο αποκλεισμός και οι εκφάνσεις της αρρενωπότητας στην Ευρώπη και στον κόσμο του σήμερα. Πρόκειται για μια διεθνή συμπαραγωγή της Spectrum ΑΜΚΕ, του Theaterhaus Jena και του Θεάτρου Τέχνης που θα δούμε στη σκηνή της Φρυνίχου, σε σύλληψη και σκηνοθεσία του Παντελή Φλατσούση, με ημερομηνία πρεμιέρας στις 16 Φεβρουαρίου.

Περισσότερα για το έργο
Τρεις νέες γυναίκες ηθοποιοί και ένας πολυπολιτισμικός θίασος ανεβαίνουν στη σκηνή και ξεκινούν μια ανοιχτή αναζήτηση για την τέχνη και τον κόσμο στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Λεπτό προς λεπτό εκθέτουν τη διαδικασία της έρευνάς τους, συνθέτοντας ένα σκηνικό ημερολόγιο για ένα ντοκιμαντέρ που δεν έχει ακόμη γυριστεί.
Η παράσταση κινείται στο μεταίχμιο μυθοπλασίας και πραγματικότητας. Ζωντανή σκηνική δράση και βίντεο συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται, δημιουργώντας ένα πολυφωνικό μωσαϊκό εικόνων, γλωσσών και αφηγήσεων. Υλικό που έχει καταγραφεί σε πόλεις όπως η Αθήνα και η Ιένα λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην Ευρώπη του 1995 και στον κόσμο όπως διαμορφώνεται σήμερα. Παράλληλα, η παράσταση θέτει κρίσιμα ερωτήματα γύρω από τη διάχυση της βίας, την πολιτική κατεύθυνση των κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων.

Το "24 ώρες σε έναν κόσμο που δεν μας ανήκει" αποτελεί μια ουσιαστική διεθνή συμπαραγωγή που φέρνει σε δημιουργικό διάλογο τρεις πολιτιστικούς φορείς από την Ελλάδα και τη Γερμανία, αναδεικνύοντας το θέατρο ως χώρο καλλιτεχνικής, πολιτικής και κοινωνικής συνάντησης. Στον πυρήνα του εγχειρήματος βρίσκεται η σταθερή καλλιτεχνική αναζήτηση του Παντελή Φλατσούση και της ομάδας του: μια σκηνική γλώσσα που γεφυρώνει το θέατρο του πραγματικού, τη μυθοπλασία και την τεχνολογία, συνομιλώντας άμεσα με τις προκλήσεις του παρόντος.

Τη σύνθεση του κειμένου υπογράφουν οι Παντελής Φλατσούσης, Παναγιώτα Κωνσταντινάκου μαζί με όλη την ομάδα. Συνεργάτιδα της Παναγιώτας Κωνσταντινάκου στη δραματουργία είναι η Νεφέλη Παπαναστασοπούλου.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Κωνσταντίνου Ζαμάνη, το video design του Φώτη Φωτόπουλου, ο φωτιστικός σχεδιασμός των Ιωάννας Αθανασίου και Τάσου Παλαιορούτα, ενώ η μουσική και ο ηχητικός σχεδιασμός φέρουν την υπογραφή του Σταύρου Γασπαράτου.
Παίζουν οι Saba Hosseini, Λίζα Μικροπούλου, Κατερίνα Συναπίδου, ενώ σε βίντεο εμφανίζονται οι Thato Kämmerer, Geoffroy de Lagasnerie, Ioana Nitulescu, Assa Traoré.
Περισσότερες πληροφορίες
24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει
Αντλώντας έμπνευση από την εμβληματική ταινία του Ματιέ Κασοβίτς «Το Μίσος» (1995), η νέα σκηνική πρόταση του Π. Φλατσούση διερευνά θέματα όπως οι κοινωνικές ανισότητες, η αστική περιθωριοποίηση, η βία, ο αποκλεισμός και οι εκφάνσεις της αρρενωπότητας στην Ευρώπη και στον κόσμο του σήμερα. Τρεις νέες γυναίκες ηθοποιοί, μαζί με έναν πολυπολιτισμικό θίασο, επιδίδονται σε μια αναζήτηση για την τέχνη και τον κόσμο την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Λεπτό προς λεπτό εκθέτουν την πορεία της έρευνας τους και συνθέτουν ένα σκηνικό ημερολόγιο για ένα ντοκιμαντέρ που δεν έχει ακόμη γυριστεί. Πρόκειται για μια διεθνή συμπαραγωγή της Spectrum ΑΜΚΕ, του Theaterhaus Jena και του Θεάτρου Τέχνης, που φέρνει σε δημιουργικό διάλογο τρεις πολιτιστικούς φορείς από την Ελλάδα και τη Γερμανία.

