©Γιώργος Ζαφειρόπουλος
Ο Δήμος Αβδελιώδης, σκηνοθέτης, δάσκαλος ερμηνείας και μελετητής του λόγου, έχει αφιερώσει το έργο του στην ανάδειξη της ουσίας του ελληνικού πολιτισμού. Η προσέγγισή του στηρίζεται στην κατανόηση του κειμένου και στη λιτή, καθαρή έκφραση με στόχο να οδηγηθεί ο θεατής σε συγκίνηση και κάθαρση. Η σχέση του Αβδελιώδη με τον Γεώργιο Βιζυηνό είναι σχεδόν οργανική καθώς έχει αναμετρηθεί πολλές φορές με κείμενα του. Από τις 7 Μαρτίου σκηνοθετεί στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά "Το αμάρτημα της μητρός μου", με πρωταγωνιστές τους Θεμιστοκλή Καρποδίνη και Μαίρη Βιδάλη.
Το έργο αυτό συνομιλεί άμεσα με τη θεατρική και παιδαγωγική του φιλοσοφία, καθώς πραγματεύεται την ανθρώπινη ενοχή, την απόρριψη, την αγάπη και, τελικά, τη συγχώρεση. Ο Βιζυηνός, μέσα από την προσωπική του παιδική τραυματική εμπειρία, φτάνει σε μια ανθρωπιστική αλήθεια, την οποία ο Αβδελιώδης προσεγγίζει με σεβασμό.
Σύμφωνα με τους συντελεστές της παράστασης το έργο "αφορά το πώς βίωσε την απόρριψη από την μητέρα του ο ίδιος ο Βιζυηνός σε μικρή ηλικία μέσα στην εκκλησία, όταν για να σωθεί η 10χρονη ασθενής αδελφή του, ακούει την μητέρα του να παρακαλεί την Παναγία να πάρει εκείνον. Η αντίληψη του Βιζυηνού για τον λυτρωτικό ρόλο της τέχνης πηγάζει κατ’ ευθείαν από το Αρχαίο Δράμα, όπου τους δραματουργούς δεν τους ενδιέφερε ούτε η πρωτοτυπία ούτε ο εντυπωσιασμός των θεατών, αλλά η αναζήτηση των αιτιών που προκάλεσαν τον πόνο ή τον θάνατο στους ήρωές τους: δηλαδή την αλήθεια, που διώχνει την αμφιβολία και τον φόβο. Έτσι, μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του Δήμου Αβδελιώδη, "Το αμάρτημα της μητρός μου" παραμένει ζωντανό και διαχρονικό, αποδεικνύοντας τη δύναμη της τέχνης να φωτίζει τον ανθρώπινο πόνο και να οδηγεί στη συγχώρεση και την αγάπη".
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Το αμάρτημα της μητρός μου
Το αυτοβιογραφικό έργο του Γ. Βιζυηνού, το πρώτο νεοελληνικό διήγημα που προσεγγίζει με ψυχολογικούς όρους τις οικογενειακές σχέσεις, αναδεικνύεται μέσα από μία παράσταση για όλες τις ηλικίες. Ένα έργο σπάνιας ευαισθησίας και ευφυΐας για τη σημασία της αγάπης μέσα από τη συγχώρεση. Αφηγείται το πώς βίωσε την απόρριψη από τη μητέρα του ο ίδιος ο Βιζυηνός σε μικρή ηλικία μέσα στην εκκλησία, όταν για να σωθεί η 10χρονη ασθενής αδελφή του, ακούει τη μητέρα του να παρακαλεί την Παναγία να πάρει εκείνον. Ο τρόπος ερμηνείας του λόγου από τους ηθοποιούς αναδεικνύει όλη την γκάμα των αισθημάτων, των ιδεών και των εικόνων που υποβόσκουν στο κείμενο, έτσι ώστε το κοινό να μπορεί να απολαύσει κάθε στιγμή της παράστασης.
