Ποια είναι άραγε "Η Δημοκρατία με το Μάτι του Λυγκέα", που ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου Αλκμήνη για δύο μόνο Κυριακές (29/3 και 5/4); Δεκαεπτά χρόνια μετά την πρώτη της επαφή με το αθηναϊκό κοινό, η σουρεαλιστική σάτιρα της Κωνσταντίνας Γιαμπουράνη επιστρέφει, φέρνοντας μαζί της μια φρέσκια, ελπιδοφόρα ενέργεια. Αυτή τη φορά, το έργο δεν είναι απλώς μια παράσταση, αλλά ο καρπός ενός συγκινητικού ταξιδιού. Αποτελεί το επιστέγασμα ενός δωρεάν σεμιναριακού κύκλου της καλλιτεχνικής ομάδας "Μεταμόρφωση", που έδωσε σε νέους ανθρώπους από την περιοχή του Κιάτου την ευκαιρία να ανακαλύψουν τον απελευθερωτικό κόσμο του θεάτρου.
Η υπόθεση μας μεταφέρει σε έναν τόπο αναπάντεχο: ένα μοναστήρι στον εξωπλανήτη "Νέα Γη". Εκεί, μια ετερόκλητη παρέα ηρώων –ένας μάγος-γέροντας, ένας κεραυνοχτυπημένος, μια "θεία" με την ανιψιά της, μια μυστηριώδης καλόγρια και ο αόρατος Λυγκέας– στήνουν ένα σκηνικό παράλογο αλλά και αληθινό. Με όπλο το εκρηκτικό χιούμορ και τα "φαρμακερά" λογοπαίγνια, οι ήρωες υπερασπίζονται το δικαίωμα στη χαρά και την ελευθερία, κόντρα σε έναν κόσμο που μοιάζει με "ζευγάρι τσαρούχια ενός τσαρλατάνου".
Το όνομα του Λυγκέα, του Αργοναύτη με τη διαπεραστική ματιά που έβλεπε ακόμα και στα βάθη της γης, δίνει το στίγμα: η παράσταση μας καλεί να κοιτάξουμε πέρα από την επιφάνεια. Η σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Γιαμπουράνη καθοδηγεί μια ομάδα ερμηνευτών (Καλλιόπη Παπαδά, Νίκος Γιαννίκας, Γεωργία Πυργάκη, Νένα Γκέλμπουρα, Γιώργος Καρκούλας και τα παιδιά Νεκταριλένα Βιορέ, Κωνσταντίνος Βογόπουλος, Αγάπη Σοφία Μπόκου), οι οποίοι με το ταλέντο τους μετατρέπουν τη σκηνή σε ένα πεδίο αλήθειας.
Το πιο όμορφο κομμάτι αυτής της προσπάθειας είναι η ζεστασιά της κοινότητας. Μετά το τέλος της παράστασης, ακολουθεί συζήτηση με το κοινό, μετατρέποντας τη θεατρική εμπειρία σε έναν ανοιχτό διάλογο. Είναι μια πρόσκληση να στηρίξουμε τη νέα γενιά δημιουργών και να θυμηθούμε πως το θέατρο, στην πιο αγνή του μορφή, είναι μια πράξη αντίστασης στη φθορά και μια γιορτή της ίδιας της ζωής.
Σημείωμα της Βυζαντινολόγου Χριστίνας Σπανού για το έργο
"Η Δημοκρατία με τo Mάτι του Λυγκέα: ένα βαθιά καταγγελτικό έργο, μια κραυγή αγωνίας αλλά και αφύπνισης για όλα τα κακώς κείμενα της εποχής μας και της χώρας μας. Ένα "παράπονο" για το παρόν και παράλληλα ένα σάλπισμα ελπίδας για το μέλλον, επίκαιρο σήμερα όσο ποτέ. Ένα έργο, όμως, κατά βάσιν αισιόδοξο, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και την πεποίθηση ότι όλα μπορούν ν’ αλλάξουν μέσα σε μια στιγμή, φτάνει να το θελήσουμε πραγματικά. Εκεί που έχει απλωθεί το πιο βαθύ σκοτάδι και που όλα φαίνονται προαποφασισμένα και μάταια, συντελείται το "θαύμα". Εκ πρώτης όψεως, ανεξήγητο. Εάν, όμως, κοιτάξουμε βαθύτερα, θα διαπιστώσουμε ότι το "θαύμα" είναι μέσα μας. Είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Η Δύναμη ενυπάρχει στην ιδιοσυστασία του καθενός από εμάς και αρκεί μια στιγμή αυτοσυνειδητοποίησης για να ενεργοποιηθεί και να τα μετατρέψει όλα από "κόλαση" σε "παράδεισο"…." [Χριστίνα Σπανού, Βυζαντινολόγος]
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Η δημοκρατία με το μάτι του Λυγκέα
Μια αναπάντεχα σουρεαλιστική σάτιρα για τα κακώς κείμενα της εποχής μας και την έλλειψη δικαιοσύνης που οδηγεί τα πρόσωπα του έργου σε τραγελαφικές καταστάσεις. Κατά την ελληνική μυθολογία, ο Λυγκέας φημιζόταν για τη μεγάλη του οξυδέρκεια. Μυημένος στα Ελευσίνια Μυστήρια, ανήκε στο επίλεκτο πλήρωμα της Αργούς, στο οποίο συμμετείχαν ημίθεοι και ήρωες. Η παράσταση τοποθετείται σε ένα μοναστήρι στον εξωπλανήτη Νέα Γη: Οι ήρωες, ένας γέροντας-μάγος, ένας κεραυνοχτυπημένος, μία «θεία» και η ανιψιά της Χαρά, μία μυστηριώδης καλόγρια και ο αόρατος Λυγκέας υπερασπίζονται το δικαίωμα στη χαρά της ζωής και στην ελευθερία που μας κλέβουν κάθε μέρα.
