Ανδρέας Σιμόπουλος©
Sold out έγινε το "Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα" από τις πρώτες ημέρες της προπώλησης! Πρόκειται για μια νέα ανάγνωση ενός εμβληματικού έργου της δεκαετίας του 1990, που σηματοδοτεί την επανένωση του Δημήτρη Παπαϊωάννου και του Γιώργου Κουμεντάκη. Μια performance-installation φορτισμένη συναισθηματικά και πολιτικά, που επιστρέφει στο τραύμα της επιδημίας του AIDS και στη συλλογική απώλεια μιας ολόκληρης γενιάς και θα παιχτεί 24, 25, 27, 28, 29, 30 Ιανουαρίου στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της ΕΛΣ.
Τριάντα ένα χρόνια μετά την πρώτη του παρουσίαση, το έργο επανέρχεται ως μια ώριμη καλλιτεχνική κατάθεση, όπου το σωματικό θέατρο, η εικαστική εγκατάσταση και η συμφωνική μουσική συνυπάρχουν σε μια τελετουργική εμπειρία μνήμης και κάθαρσης. Η μουσική του Γιώργου Κουμεντάκη, υπό τη διεύθυνση του διεθνώς αναγνωρισμένου Θεόδωρου Κουρεντζή, αποκτά νέα δυναμική, ενώ η σκηνοθετική και εικαστική σύνθεση του Δημήτρη Παπαϊωάννου αναδεικνύει τη διαχρονική δύναμη του έργου.
Παράλληλα, Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ ανοίγει τη χρονιά με το έργο "Μπεν και Ίμο" του Μαρκ Ρέιβενχιλ, ενός από τους πιο τολμηρούς και αιχμηρούς συγγραφείς του σύγχρονου βρετανικού θεάτρου (στις 22, 23, 24, 25, 29, 30, 31 Ιανουαρίου και 1, 5, 6, 7, 8, 12, 13, 14 Φεβρουαρίου). Η παράσταση φωτίζει την πραγματική σχέση ανάμεσα στον συνθέτη Μπέντζαμιν Μπρίττεν και τη συνθέτρια Ίμοτζεν Χολστ, αποκαλύπτοντας μια δημιουργική συνύπαρξη γεμάτη ένταση, αφοσίωση, αλλά και προσωπικές συγκρούσεις. Μέσα από έναν λόγο άμεσο και βαθιά ανθρώπινο, το έργο εξερευνά ερωτήματα γύρω από τη φύση της καλλιτεχνικής δημιουργίας, τη φιλία, τη μοναξιά και τις κοινωνικές πιέσεις της εποχής.
"Ένας καλλιτέχνης που τιμάται και μνημονεύεται και μια άλλη της οποίας η ζωή και το έργο έχουν σχεδόν ξεχαστεί. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας επανήλθα στην έρευνά μου και ξαναέχτισα το υλικό του Μπεν και Ίμο από το μηδέν για να δημιουργήσω ένα νέο έργο για το θέατρο. Σε αυτούς τους δύο πολύπλοκους και παθιασμένους χαρακτήρες και στην αφοσίωσή τους στην τέχνη τους βρήκα μεγάλη παρηγοριά κατά τη διάρκεια της απομόνωσής μου στην καραντίνα. Η ιστορία τους, νομίζω, συνεχίζει να θέτει καίρια ερωτήματα για το πώς φτιάχνουμε τέχνη σήμερα", σημειώνει ο Μαρκ Ρέιβενχιλ.
Η σκηνοθετική και μεταφραστική ματιά του Γιώργου Σκεύα προσεγγίζει το έργο με ψυχολογικό ρεαλισμό και ποιητική ευαισθησία, ενώ η πρωτότυπη μουσική της Σήμης Τσιλαλή λειτουργεί ως οργανικό δραματουργικό στοιχείο, ενισχύοντας τη συναισθηματική ένταση. Ο Άρης Μπαλής και η Αγγελική Παπαθεμελή έχουν αναλάβει να αποδώσουν τη λεπτή ισορροπία δύναμης και ευαλωτότητας των δύο ηρώων, με τη συμμετοχή της Παιδικής Χορωδίας της ΕΛΣ να προσδίδει μια επιπλέον διάσταση μνήμης και αθωότητας. Το "Μπεν και Ίμο" αποτελεί μια σύγχρονη, ουσιαστική πρόταση που συνδέει το θέατρο με τη μουσική δωματίου και τον στοχασμό πάνω στη δημιουργία σήμερα. Με αγγλικούς υπέρτιτλους.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα
Η παράσταση-τομή για την αναγνώριση της επιδημίας του AIDS στην Ελλάδα, η οποία σημάδεψε την καλλιτεχνική δημιουργία της δεκαετίας του 1990, σηματοδοτεί την επανένωση των δύο εμβληματικών συνοδοιπόρων της θρυλικής Ομάδας Εδάφους, του Δημήτρη Παπαϊωάννου και του Γιώργου Κουμεντάκη, σε μια νέα ανάγνωση από τον διεθνή μαέστρο Θεόδωρο Κουρεντζή, με τη συμμετοχή ερμηνευτών, σολίστ μουσικών της Ορχήστρας της ΕΛΣ, του χορωδιακού συνόλου ΜΕΙΖΟΝ Ensemble και υψιφώνου. Το 1995, στο Παλαιό Εργοστάσιο της ΔΕΗ στο Νέο Φάληρο, η Ομάδα Εδάφους έκανε μια ρωγμή στον χρόνο με την παρουσίαση της παράστασης-εγκατάστασης «Ενός λεπτού σιγή», σε σύλληψη, σκηνοθεσία, χορογραφία του Δημήτρη Παπαϊωάννου και μουσική για το πρώτο κεφάλαιο του Γιώργου Κουμεντάκη και για το δεύτερο του Μάνου Χατζιδάκι. Με το τραύμα να παραμένει διαρκές από τον θάνατο αγαπημένων φίλων από AIDS και με τον «φόβο να στοιχειώνει την ερωτική ζωή μιας ολόκληρης γενιάς», ο Δημήτρης Παπαϊωάννου ζήτησε από τον Γιώργο Κουμεντάκη να συνθέσει μια «καταιγίδα θανάτου» – ένα ρέκβιεμ για εκείνους που χάθηκαν από το AIDS που έμελλε να γίνει ένα από τα εμβληματικά συμφωνικά έργα της πρώτης δημιουργικής περιόδου του.
Μπεν και Ίμο
Η αληθινή ιστορία της ταραχώδους σχέσης των σπουδαίων μουσικών Μπέντζαμιν Μπρίτεν και Ίμοτζεν Χολστ ζωντανεύει μέσα από μια παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του τολμηρού και πολυσχιδούς Βρετανού συγγραφέα Μαρκ Ρέιβενχιλ που σημάδεψε τη δεκαετία του ‘90. Το έργο διαδραματίζεται το 1952 λίγο πριν τη στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ πλησιάζει. Για να τιμηθεί το γεγονός, ο Μπέντζαμιν Μπρίτεν έχει εννέα μήνες για να συνθέσει μια νέα όπερα, την «Γκλοριάνα», με θέμα την προκάτοχό της, Ελισάβετ Α΄. Μέσα σε αυτό το αγχωτικό πλαίσιο, εισβάλλει στη ζωή του ένας ενθουσιώδης και γεμάτος ενέργεια άνθρωπος: η Ίμοτζεν Χολστ – κόρη του συνθέτη Γκούσταβ Χολστ και επίσης καταξιωμένη συνθέτρια και δασκάλα μουσικής. Αυτό που αρχίζει ως μια σχέση απλής επαγγελματικής υποστήριξης, μέσα από συγκρούσεις και διαφωνίες, μετατρέπεται σε έναν ισχυρό φιλικό και συνεργατικό δεσμό που όχι μόνο οδηγεί την όπερα Γκλοριάνα στην πρεμιέρα της, αλλά διαρκεί για το υπόλοιπο της ζωής τους.
