Σαν σήμερα, 16 Ιανουαρίου 1998, η αυλαία έπεσε οριστικά για τον Δημήτρη Χορν. Μετά από γενναία μάχη με τον καρκίνο και έχοντας ζήσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του στη σιωπή που επέβαλε η νόσος Αλτσχάιμερ, ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με την πνευματικότητα και το ήθος πέρασε στην αιωνιότητα.
Τι ήταν όμως αυτό που έκανε τον Δημήτρη Χορν τόσο σημαντικό και τον τιμάμε μέχρι σήμερα ; Δεν ήταν μόνο η απαράμιλλο ταλέντο του αλλά η ίδια η προσωπικότητα του. Πνευματώδης, εξαιρετικά μορφωμένος και γενναιόδωρος, κατάφερε να κρατήσει την ποιότητα της ψυχής του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, υπηρετώντας την τέχνη με πάθος, φινέτσα και ευγένεια.
Σήμερα, η μνήμη του ζει μέσα από το θέατρο που φέρει το όνομά του, τα βραβεία που τιμούν την προσφορά του και την αξεπέραστη κληρονομιά του στο ελληνικό θέατρο και κινηματογράφο, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στις καρδιές όσων τον θαύμαζαν.
Το Θέατρο "Δημήτρης Χορν" και ο Χρυσός Σταυρός
Η κληρονομιά του παραμένει ζωντανή στην οδό Αμερικής. Το παλιό θέατρο "Διονύσια" μετονομάστηκε σε Θέατρο Δημήτρης Χορν, ένας χώρος υψηλής αισθητικής που έχει φιλοξενήσει τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής σκηνής όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ο Κώστας Χατζηχρήστος, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας και η Τζένη Καρέζη.
Εκεί χτυπά η καρδιά των πιο ταλαντούχων νέων δημιουργών. Το Βραβείο "Δημήτρης Χορν", θεσμοθετημένο από τον Σταμάτη Φασουλή το 2001, συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, προσφορά του αδερφού του, Γιάννη Χορν. Ο χρυσός σταυρός που φορούσε ο Δημήτρης Χορν μεταβιβάζεται κάθε χρόνο από τον έναν βραβευθέντα στον επόμενο, δημιουργώντας μια αλυσίδα ταλέντου που ξεκινά από τον Δημήτρη Ήμελλο, πρώτο νικητή του βραβείου, και φτάνει στους πιο ελπιδοφόρους ηθοποιούς του σήμερα.
Μεταξύ των ηθοποιών που έχουν τιμηθεί περιλαμβάνονται οι: Αργύρης Ξάφης, Χρήστος Λούλης, Κώστας Βασαρδάνης, Νίκος Καρδώνης, Κώστας Γάκης, Γιάννος Περλέγκας, Θανάσης Αλευράς, Μάκης Παπαδημητρίου, Μιχάλης Οικονόμου, Θάνος Τοκάκης, Δημήτρης Λάλος, Χάρης Φραγκούλης, Γιώργος Χρυσοστόμου, Μιχάλης Σαράντης, Αργύρης Πανταζάρας, Κωνσταντίνος Μπιμπής, Γιάννης Νιάρρος, Μιχάλης Συριόπουλος, Γιωργής Τσουρής, Αναστάσης Ροϊλός, Φώτης Στρατηγός, Δημήτρης Καπουράνης.
Διαβάστε Επίσης
"Ηθοποιός σημαίνει φως..."
Ο Δημήτρης Χορν ήταν πράγματι αυτό το φως. Ήταν η προσωποποίηση της γοητείας Τιμήθηκε από την Πολιτεία με τον Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου Α’, αλλά η μεγαλύτερη βράβευσή του ήταν η θέση στις καρδιές όσων τον θαύμασαν.
Η μοίρα του Χορν φάνηκε να είναι προδιαγεγραμμένη από την κούνια. Γιος του θεατρικού συγγραφέα Παντελή Χορν, έκανε το ανεπίσημο ντεμπούτο του ως βρέφος στην αγκαλιά της νονάς του, της θρυλικής Κυβέλης, στο έργο "Γειτόνισσες". Στα 4 του χρόνια εμφανίζεται στη "Νόρα" του Ίψεν και στα 14 δίπλα στη Μαρίκα Κοτοπούλη. Το 1937, απαγγέλλοντας τους "Μοιραίους" του Βάρναλη, εξασφαλίζει τη θέση του στη Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου (νυν εθνικό), απ’ όπου αποφοιτά το 1940.
Μια επαγγελματική πορεία που έμελλε να αλλάξει το ελληνικό θέατρο, από τη "Νυχτερίδα" του Στράους μέχρι τον τελευταίο του ρόλο ως "Αρχιμάστορας Σόλνες" το 1983. Κατερίνα, Μαίρη Αρώνη, Βάσω Μανωλίδου, Μαρίκα Κοτοπούλη και Μελίνα Μερκούρη ήταν μερικά από τα κορυφαία ονόματα τα οποία συνεργάστηκε.
Το 1953, η συνεργασία του με την Έλλη Λαμπέτη γράφει μια από τις πιο αστραφτερές σελίδες της ελληνικής υποκριτικής τέχνης, μέσα από έργα όπως "Ο βροχοποιός", "Νυφικό Κρεβάτι" και "Το παιχνίδι της Μοναξιάς", και ένα θυελλώδη έρωτα που κράτησε επτά χρόνια.
Στον κινηματογράφο, ο Δημήτρης Χορν πρωταγωνίστησε σε μόλις δέκα ταινίες, αφήνοντας όμως ανεπανάληπτες ερμηνείες σε έργα όπως η "Κάλπικη Λίρα" (1954), το "Μια ζωή την έχουμε" (1955) και "Το κορίτσι με τα μαύρα" (1956). Παράλληλα, η φωνή του ακούστηκε και στο ραδιόφωνο, με ξεχωριστή σουρεαλιστική ειρωνεία, σε εκπομπές όπως "Ο Ταχυδρόμος έφτασε".
Υπηρέτησε τον ελληνικό πολιτισμό και μέσα από διοικητικές θέσεις, όπως η προεδρία της ΕΙΡΤ (1974-1975), ενώ το 1980 ίδρυσε με τη σύζυγό του Άννα Γουλανδρή το Ίδρυμα Γουλανδρή – Χορν, προωθώντας τη μελέτη και διάδοση του ελληνικού πολιτισμού.
Ο Δημήτρης Χορν δεν άφησε ανεκμετάλλευτο ούτε το μουσικό του ταλέντο. Η φωνή του στόλισε αξέχαστα κομμάτια, όπως τα "Ας είν’ καλά το γινάτι σου" και "Πες μου μια λέξη" των Μάνου Χατζιδάκι και Αλέκου Σακελλάριου, καθώς και τις "Οι θαλασσιές οι χάντρες" των Μίμης Πλέσσα και Κώστας Πρετεντέρη. Και φυσικά το εμβληματικό "Ηθοποιός σημαίνει φως" από την "Οδό Ονείρων".
Η φράση "ηθοποιός σημαίνει φως", ήταν περισσότερο από μότο, ήταν η ίδια η ζωή και η τέχνη του. Ο Δημήτρης Χορν δεν ήταν απλώς ηθοποιός, ήταν μια λαμπρή φιγούρα, που έκανε τη ζωή και τη σκηνή πιο φωτεινές, γοητευτικές και αιώνιες.
Διαβάστε Επίσης
