Η Αργυρώ Χιώτη, μία από τις πιο καινοτόμες και αναγνωρισμένες σκηνοθέτριες της νεότερης γενιάς, αναλαμβάνοντας την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου εισήγαγε μια οραματική φιλοσοφία για το θέατρο του σήμερα και του αύριο. Σε δήλωσή της που συνοψίζει το νέο προγραμματικό της στίγμα, η Χιώτη επισημαίνει: "Κι αν τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του κόσμου μου, θα πω: Ας διευρύνουμε τα όριά μας". Η φράση αυτή, εμπνευσμένη από τον Ludwig Wittgenstein, είναι ο κεντρικός πυρήνας μιας συνολικής θεώρησης που διατρέχει κάθε πλευρά του φετινού προγράμματος: η γλώσσα ως δίκτυο, ως όχημα, ως κέντρο δημιουργίας. Μια από τις ιδιαίτερες δράσεις που εγκαινίασε φέτος είναι η δράση "Προθάλαμος Δ’: Διεπιστημονικοί – Διακαλλιτεχνικοί Διάλογοι" με κέντρο τη "Γλώσσα του μήνα", σε σχεδιασμό και επιμέλεια Νατάσας Τριανταφύλλη.
Ο Προθάλαμος Δ’ 3 υποδέχεται στην Κεντρική Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ τον Δρ. Γεώργιο Ντάγγα, καθηγητή Ιατρικής και Χειρουργικής στο Mount Sinai Hospital της Νέας Υόρκης, και τη διεθνώς καταξιωμένη σοπράνο Μυρτώ Παπαθανασίου, σε μια μοναδική σκηνική συνομιλία για την καρδιά. Στο πιάνο συνοδεύει ο Δημήτρης Θεοχάρης. Η δράση συνδέει την επίδραση της ιατρικής επιστήμης στη ζωή μας με την επίδραση της μουσικής στο συναίσθημα, διερευνώντας πώς επιστήμη και τέχνη αγωνιούν, ελπίζουν και συγκλίνουν στον κοινό στόχο του ανθρώπου.
Η καλλιτεχνική πρόταση συνδέει σκηνικά τις ιστορικές και σύγχρονες γνώσεις για τη φυσιολογία και τη λειτουργία της καρδιάς με διάσημες άριες, όπως το "Ah! mio cor!” από την Alcina του Handel και το "Nel cuor più non mi sento” από την La Molinara του Paisiello, εξετάζοντας τη σχέση συναισθήματος και καρδιακής λειτουργίας. Άλλες επιλογές περιλαμβάνουν το "Per pietà, bell'idol mio” του Bellini και το "Lasciami! Lascia ch’io respiri” του Tosti σε στίχους του D’Annunzio.
Η διάλεξη-παράσταση ξεκινά με ιστορική αναδρομή της ιατρικής επιστήμης και προχωρά στις πιο καινοτόμες θεραπευτικές πρακτικές, ενώ οι ηρωίδες της όπερας, τραγουδώντας, αφηγούνται τις χαρές, τους φόβους και την αγωνία της καρδιάς. Το αποτέλεσμα είναι μια σκηνική πρόταση που συνδυάζει επιστήμη, μουσική και σκηνική αφήγηση, προσκαλώντας το κοινό σε έναν δημιουργικό διάλογο για την καρδιά που αγαπά, υποφέρει και αναζητά ζωή. Αναλυτικές πληφορορίες από εδώ.
Διαβάστε Επίσης
