Ελίνα Γιουνανλή©
Με αφορμή τις πρώτες φωτογραφίες που δόθηκαν στη δημοσιότητα, το νέο έργο της Νεφέλης Μαϊστράλη, "αθανασία", προδιαγράφεται ως μια από τις πιο αιχμηρές και συζητημένες θεατρικές προτάσεις της χρονιάς. Η παράσταση ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη στο Νέο Θέατρο "Κατερίνα Βασιλάκου-Μαριάννα Τόλη", από τις 9 Φεβρουαρίου και ήδη από τα πρώτα οπτικά δείγματα ξεκαθαρίζει ότι πρόκειται για έναν κόσμο σκοτεινό, τελετουργικό και πολιτικό.
Η "αθανασία" αντλεί έμπνευση από υπαρκτές ιστορίες της ελληνικής κοινωνίας — την "Αγία" Αθανασία του Αιγάλεω, το σκάνδαλο του "θαυματουργού νερού" του Καματερού, αλλά και τον ίδιο τον μηχανισμό του Μεσσιανισμού. Η ηρωίδα του έργου, μια νεαρή γυναίκα που ισχυρίζεται ότι έχει επιλεγεί από τον Θεό, χτίζει σταδιακά μια παραθρησκευτική αυτοκρατορία, μετατρέποντας την πίστη σε προϊόν και την ελπίδα σε εμπόρευμα.
Η Έλλη Τρίγγου ενσαρκώνει την αμφιλεγόμενη μορφή "αγιότητας". Γύρω της, οι Θανάσης Βλαβιανός, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Ειρήνη Μπούνταλη, Γιώργος Νούσης και Αλέξανδρος Τούντας συνθέτουν ένα σκηνικό σύμπαν έντασης, όπου η πίστη, η εξουσία και η ανάγκη για το "θαύμα" αποκτούν πρόσωπα και συγκρούονται ανοιχτά με την πραγματικότητα.
Η παράσταση συνομιλεί με τη θρησκευτική τελετουργία, τα social media και τη σύγχρονη πολιτική επικαιρότητα. Με σαρκασμό αλλά και συγκίνηση, το έργο φωτίζει την ανθρώπινη ανάγκη να πιστέψει, ανατέμνοντας τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάζεται η "αγιοσύνη" στην εποχή του θεάματος. Η "αθανασία" δεν υπόσχεται θαύματα· θέτει ερωτήματα. Και αυτά, όπως φαίνεται, θα μας ακολουθήσουν πολύ μετά το τέλος της παράστασης.
"Αντλώντας στοιχεία από την θρησκευτική πρακτική, τα social media και τη σύγχρονη πολιτική επικαιρότητα, η παράσταση ανατέμνει με σαρκασμό και συγκίνηση την ανάγκη του ανθρώπου να πιστέψει" λένε οι συντελεστές της παράστασης. "Η "αθανασία" γίνεται σύμβολο μιας Ελλάδας που αναζητά θαύματα ανάμεσα στις οθόνες και στα σκοτάδια της, αποκαλύπτοντας τον μηχανισμό κατασκευής της αγιοσύνης στην εποχή του θεάματος.
Μια μελέτη για το πού μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη απελπισία και πώς λειτουργεί η
χειραγώγηση της κοινής γνώμης, μέσω της ψευδαίσθησης. Τί γίνεται όταν η πίστη εμπορευματοποιείται; Τί γίνεται όταν η αθανασία καθίσταται προϊόν; Πόσο επικερδής μπορεί να αποβεί η εκμετάλλευση της ανθρώπινης ψυχής; Πώς λειτουργεί η εξαπάτηση μιας πλειοψηφίας που ψάχνει εναγωνίως από κάπου να κρατηθεί, για να σώσει την ψυχή της; Ένα έργο τολμηρό, προκλητικό και βαθιά ανθρώπινο που διαπραγματεύεται τα όρια μεταξύ πίστης και εξαπάτησης, αγιοσύνης και θεατρινισμού, πραγματικότητας και μύθου".
Τα σκηνικά - κοστούμια υπογράφει η Γεωργία Μπούρδα. Video art: Αποστόλης Κουτσιανικούλης. Οι εικαστικές συνθέσεις είναι του Γιώργου Μπούνια και η μουσική σύνθεση της Ερατώς Κρεμμύδα. Την κίνηση υπογράφει η Σεσίλ Μικρούτσικου και τον σχεδιασμό φωτισμών ο Σάκης Μπιρμπίλης. Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα αμέσως μετά την ολοκλήρωση των παραστάσεων της παραγωγής "Σπυριδούλες" .
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
αθανασία
Το έργο, το οποίο συνεχίζει για δεύτερη χρονιά, εμπνέεται από τη ζωή της πολυσυζητημένης «Αγίας» Αθανασίας του Αιγάλεω, το πολύκροτο σκάνδαλο του «Θαυματουργού νερού» του Γ. Καματερού που «γιατρεύει» τον καρκίνο, καθώς και τη λειτουργία του μεσσιανισμού ως κοινωνικού φαινομένου. Σ’ ένα σκηνικό σύμπαν όπου η πίστη, η εξουσία και η ανάγκη για το “θαύμα” συγκρούονται μετωπικά με την πραγματικότητα, το έργο παρακολουθεί τη διαδρομή μιας νεαρής γυναίκας που ισχυρίζεται ότι έχει επιλεγεί από τον Θεό, για να μεταφέρει στους πιστούς το μήνυμά Του. Βασίζει όλη της τη θεωρία σε μια ιδιαιτερότητα του δέρματός της, που διατηρεί όσα χαράζονται πάνω του. Αμφισβητείται απ’ τον περίγυρό της αλλά σύντομα, βρίσκει τον τρόπο να κερδίσει τις εντυπώσεις και να παγιωθεί ως «η ενδιάμεση» του Θεού. Ιδρύει τη δημοφιλή παραθρησκευτική οργάνωση «Χείρα Θεού» και καταφέρνει να γίνει μια θρησκευτική persona με μεγάλη πολιτική και κοινωνική επιρροή που κερδίζει συνεχώς έδαφος και χρήματα, εξαλείφοντας όποιον σταθεί εμπόδιο στο «θεάρεστο» έργο της. Η «αθανασία» γίνεται σύμβολο μιας Ελλάδας που αναζητά θαύματα ανάμεσα στις οθόνες και στα σκοτάδια της, αποκαλύπτοντας τον μηχανισμό κατασκευής της αγιοσύνης στην εποχή του θεάματος.
