Η επιστροφή της Κατερίνας Ευαγγελάτου στο Αμφι-Θέατρο είναι ένα καλλιτεχνικό γεγονός, είναι μια πράξη συμβολική, που συνοψίζει μια διαδρομή συνέπειας, ευθύνης και ουσιαστικού διαλόγου με το θέατρο. Ένας κύκλος που κλείνει και ανοίγει ξανά, με την ίδια πίστη στον λόγο, στην αισθητική και στη ζωντανή σχέση του θεάτρου με την εποχή του.
Η θητεία της στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου ως Καλλιτεχνική Διευθύντρια υπήρξε μια ωραία και καθοριστική πορεία. Με καθαρές επιλογές, άνοιγμα στο διεθνές βλέμμα και βαθύ σεβασμό στη θεατρική παράδοση, συνέβαλε ουσιαστικά στην ανανέωση του θεσμού, αφήνοντας ένα αποτύπωμα σοβαρότητας, τόλμης και καλλιτεχνικής συνοχής. Αυτή η εμπειρία λειτουργεί σήμερα ως πολύτιμο εφόδιο για την επιστροφή της σε έναν χώρο που γνωρίζει όσο λίγοι. Αυτήν την περίοδο, η Ευαγγελάτου βρίσκεται στην Κίνα, όπου προσκεκλημένη του Εθνικού Θεάτρου της Σανγκάης σκηνοθετεί τη Λυσιστράτη του Αριστοφάνη με θίασο αποκλειστικά Κινέζων ηθοποιών και σχεδιάζει τα επόμενα καλλιτεχνικά βήματα.
Η Κατερίνα Ευαγγελάτου αξιολογεί την ιστορία του Αμφι-Θεάτρου ως ζωντανή παρακαταθήκη. Τιμά το όραμα των γονιών της του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου και της Λήδας Τασοπούλου, συνεχίζοντας μια παράδοση που βασίστηκε πάντα στην ποιότητα, στη μελέτη και στο ρίσκο. Η ανάληψη της καλλιτεχνικής διεύθυνσης με την υποστήριξη του πολιτιστικού οργανισμού "Λυκόφως" του Γιώργου Λυκιαρδόπουλου σηματοδοτεί μια συνέχεια ουσίας, με ανοιχτό βλέμμα και σύγχρονη σκέψη.
Με τον "Μάκβεθ" του Σαίξπηρ θα γίνει το άνοιγμα της θεατρικής σεζόν 2026-2027 (Νοέμβριο), σε δική της σκηνοθεσία και πρωταγωνιστές τους Γιώργο Γάλλο και Καρυοφυλλια Καραμπέτη. Η επιλογή ως εναρκτήριας παράστασης έρχεται να επιβεβαιώσει αυτή τη στάση. Ένα έργο σκοτεινό και ανθρώπινο, που συνομιλεί με τις αγωνίες του σήμερα, όπως ακριβώς έκανε πάντοτε το Αμφι-Θέατρο: ένα θέατρο ιδεών και υψηλών απαιτήσεων. Σε μια χρονιά-ορόσημο, όπου συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την ίδρυσή του, το ιστορικό θέατρο συνεχίζει όχι από νοσταλγία, αλλά από ανάγκη. Χαιρόμαστε πολύ που το Αμφι-Θέατρο συνεχίζει. Με μνήμη, γνώση και ουσία. Και αυτό κάνει τη συνέχεια όχι μόνο αναγκαία, αλλά και ωραία.
Διαβάστε Επίσης
