"Ο Γιάννης το βούδι": Η αθέατη ιστορία ενός παιδιού ζωντανεύει στο Ίδρυμα 'Μιχάλης Κακογιάννης'

Η τρυφερή και συνάμα σκληρή ιστορία που έφερε στο φως η νέα δραματουργός Ευαγγελία Γατσωτή, το συνταρακτικό έργο "Ο Γιάννης το βούδι", ζωντανεύει για δεύτερη χρονιά, στον ειδικά διαμορφωμένο υπόγειο χώρο του Ιδρύματος 'Μιχάλης Κακογιάννης', σε σκηνοθεσία του Παναγιώτη Λιαρόπουλου. Επιστρέφει από την Δευτέρα 26 Ιανουαρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Η παράσταση, που είχε συγκινήσει το αθηναϊκό κοινό πέρυσι, ανεβάζει στη σκηνή ένα σύγχρονο ελληνικό έργο που προέκυψε από πραγματικές συνεντεύξεις, οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση για μια πρωτότυπη δραματουργία. Στόχος της είναι να επαναπροσδιορίσει την πρόσληψη της αθέατης τοπικής μικροϊστορίας με όχημα τη μυθοπλασία.

Η υπόθεση

Η ιστορία ακολουθεί έναν λαογράφο και μια νεαρή γυναίκα που, ένα ζεστό μεσημέρι, αγκυροβολούν στο λιμάνι ενός νησιού με rooms to let, με σκοπό να συλλέξουν υλικό από τη λαϊκή παράδοση. Καθώς παίρνουν συνεντεύξεις από τους ντόπιους, ανακαλύπτουν ότι η εικόνα του καλοσυνάτου χωρικού που είχαν στο μυαλό τους ανατρέπεται.

Οι αφηγήσεις τους οδηγούν σε μια σπείρα γεγονότων που προέρχονται από έναν κόσμο θαμμένο λίγο πιο κάτω από την επιφάνεια, από τον κόσμο της σιωπής και της συνενοχής, που θα τους στροβιλίσει μέχρι το τελικό σημείο της κάθαρσης. Η παράσταση επιχειρεί να φέρει στο φως την ιστορία ενός παιδιού που η συλλογική μνήμη είχε επιχειρήσει να σβήσει.

Το έργο έρχεται να μας θυμίσει, μέσα από τη ματιά νέων καλλιτεχνών, ότι τα αγκάθια της "μικρής" μας κοινωνίας είναι βαθιά ριζωμένα. 'Όσο κι αν θεωρούμε ότι καταλαβαίνουμε μια ιστορία πριν βρεθούμε στη θεατρική πλατεία, η εμπειρία της παράστασης "Ο Γιάννης το βούδι" είναι συγκλονιστική: παρακολουθούμε μια πραγματικότητα όπου ένας άνθρωπος οδηγήθηκε στην αυτοκτονία, μη μπορώντας να αντέξει το βάρος των όσων λέγονταν γι’ αυτόν και την ανελευθερία να είναι ο εαυτός του ή να βρίσκεται στο πλευρό αυτού που αγαπά.

Η σκηνοθεσία παίζει με τη χρονική εναλλαγή, θολώνοντας τα όρια ανάμεσα στο "τότε" και το "σήμερα". Το ουσιαστικό ενδιαφέρον με το οποίο η νεαρή συγγραφέας χειρίζεται την ιστορία του Γιάννη -ίσως παίζει σημαντικό ρόλο ότι μεγάλωσε και η ίδια σε μια μικρή κοινωνία- είναι εμποτισμένο μέσα στο κείμενο και η διαχείρισή του από τον σκηνοθέτη και τους τέσσερις ηθοποιούς το υπηρετεί ευλαβικά. Φίλιππος Κοντογιώργης, Θανάσης Λυσανδρόπουλος, Σταύρια Νικολάου και Γρηγόρης Πανταζής εναλλάσσονται σε όλους τους ρόλους, δημιουργώντας την αίσθηση ότι βιώνουν όλα τα γεγονότα σε μια αυλή αγροτικού σπιτιού. Στη μουσική επί σκηνής βρίσκεται ο Hydrama, προσδίδοντας στο έργο μια ατμόσφαιρα ζωντανή και συγκινητική.

Η αφαιρετική διάθεση και η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο ποιητικό και στο ρεαλιστικό επιτρέπει στην αφηγηματική προσέγγιση να ανθίσει, δίνοντας χώρο στη φαντασία του θεατή να δημιουργήσει τις δικές του εικόνες. Το έργο "Ο Γιάννης το Βούδι" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άπαρσις, μαζί με άλλα τρία σύγχρονα νεοελληνικά έργα.