Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά τιμά τον Δημήτρη Δημητριάδη, τον επιδραστικότερο εν ζωή σύγχρονο 'Έλληνα θεατρικό συγγραφέα, με αφορμή το έργο του "Μνήμη | Λήθη" που παίζεται αυτές τις μέρες στο Φουαγιέ του, σε σκηνοθεσία της ανερχόμενης Αλίκης Στενού. Πιο συγκεκριμένα, την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου, μετά το τέλος της παράστασης, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Νίκος Διαμαντής προσκαλεί τον παγκοσμίου φήμης δημιουργό σε ένα ζωντανό ντιμπέιτ ενώπιων του κοινού με τίτλο "Θέατρο σήμερα" (7 μ.μ.).
Η Αλίκη Στενού, μετά το Piccolo Teatro di Milano όπου το χειμώνα του 2025 συνεργάστηκε ως σκηνοθέτρια σε καλλιτεχνική φιλοξενία μέσω του Εθνικού Θεάτρου, παρουσιάζει το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά έως και τις 11 Ιανουαρίου 2026.
Περισσότερα για το έργο "Μνήμη | Λήθη"
"…Αν έχω κάτι να θυμάμαι, αυτό δεν είναι κάτι που το λέει εύκολα κανείς, έπειτ’ απ’ όλα όσα έχουν γίνει […] αλλά μόνον αυτό μπορεί να μείνει τελευταίο, να μείνει για να ειπωθεί τελευταίο, αυτό που τόσο δύσκολα το λέει κανείς...".
Η παράσταση διερευνά τη σχέση του Ανθρώπου με τον Χρόνο και τα όρια της ύπαρξής του. Στο ενδιάμεσο λόγου, κίνησης και ζωντανής μουσικής (τσέλο και κρουστά), δημιουργείται ένας μεταιχμιακός χώρος όπου όλα εν δυνάμει αρχίζουν ή τελειώνουν. Ακούμε τη φωνή εκείνου που μιλάει σαν να μιλάει για πρώτη ή ίσως τελευταία φορά, μέσα από ό,τι φέρει η μνήμη και ό,τι σβήνει η λήθη.
Από τη μία, ο άνθρωπος που ζει μέσα από την επαναφορά στιγμών, μέσα από το ατέρμονο ξανά της μνήμης, επιλέγει να θυμάται μονάχα ένα: την αγάπη. "'Επειτ’ απ’ όλα… μένει μόνο αυτή". Από την άλλη, στη λήθη, σ' ένα ακατοίκητο τοπίο χωρίς χρονολογία ούτε όνομα, έχουν όλα ξεχαστεί. Το σώμα όμως, που είναι το πρώτο και το τελευταίο, τα θυμάται όλα. "Το σώμα μου. Είναι όλη η ιστορία. Πόλεμοι. Εποχές. Αναταραχές. Δεν χρειάζεται να θυμάμαι. Επειδή έχω σώμα, ξεχνώ".
H Μνήμη και η Λήθη, φαινομενικά αντίθετες αλλά βαθιά αλληλένδετες, αντιμάχονται αλλά και συγκλίνουν μέσα από την εκστατική κίνηση ή την ακινησία, το θόρυβο ή τη σιωπή, για να φωτίσουν τελικά τη σχέση του Ανθρώπου με τον έρωτα, την εξουσία, την πίστη, τον πόλεμο, τη ζωή και τον θάνατο – μέσα στην αέναη ροή του χρόνου.
Η παράσταση "Μνήμη | Λήθη" είναι η δεύτερη συνεργασία της ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Αλίκης Στενού με τον συγγραφέα Δημήτρη Δημητριάδη μετά τη μεγάλη επιτυχία του "Πεθαίνω σαν Χώρα" που ανέβηκε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη τη σεζόν 2022-23 (Bios, ΠΛΥΦΑ, Metropolitan Urban Theatre).
Διαβάστε Επίσης
Τη σκηνοθεσία, την κίνηση και τον σκηνικό χώρο υπογράφει η Αλίκη Στενού, τη μουσική οι Χαρά Γκρέκα (τσέλο) και Νίκος Τουλιάτος (κρουστά) την οποία ερμηνεύουν ζωντανά επί σκηνής, τα κοστούμια η Μαίρη Λημνιού και τους φωτισμούς ο Θωμάς Οικονομάκος.
Παίζουν οι: Αντωνία Μαθιουλάκη, Αθηνά Μαρία Παυλή, Αλίκη Στενού.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Η "Μνήμη | Λήθη" ξεκίνησε στην Ισπανία το καλοκαίρι του 2024, όπου επιλέχθηκε από το Can Bonamic Creation Centre στο πλαίσιο καλλιτεχνικής φιλοξενίας με την υποστήριξη της Δημιουργικής Ευρώπης (Creative Europe) και του Goethe Institut.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Μνήμη | Λήθη
Στο ενδιάμεσο λόγου, κίνησης και ζωντανής μουσικής από τον δεξιοτέχνη των κρουστών Νίκο Τουλιάτο, το έργο διερευνά τη σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο και τα όρια της ύπαρξής του. Από τη μία, ο άνθρωπος που ζει μέσα από την επαναφορά στιγμών, μέσα από το ατέρμονο ξανά της μνήμης, επιλέγει να θυμάται μονάχα ένα: την αγάπη. Από την άλλη, στη λήθη, σ' ένα ακατοίκητο τοπίο χωρίς χρονολογία ούτε όνομα, έχουν όλα ξεχαστεί. Το σώμα όμως, που είναι το πρώτο και το τελευταίο, τα θυμάται όλα. “Το σώμα μου. Είναι όλη η ιστορία. Πόλεμοι. Εποχές. Αναταραχές. Δεν χρειάζεται να θυμάμαι. Επειδή έχω σώμα, ξεχνώ.” H Μνήμη και η Λήθη, φαινομενικά αντίθετες αλλά βαθιά αλληλένδετες, αντιμάχονται αλλά και συγκλίνουν μέσα από την εκστατική κίνηση ή την ακινησία, το θόρυβο ή τη σιωπή, για να φωτίσουν τελικά τη σχέση του Ανθρώπου με τον έρωτα, την εξουσία, την πίστη, τον πόλεμο, τη ζωή και τον θάνατο – μέσα στην αέναη ροή του χρόνου.
