Η Αγνή Παπαδέλη-Ρωσσέτου κάνει την αναπνοή χορό

Τι συνέβη "Τη μέρα που ανέβηκα το βουνό μέχρι πάνω" περιγράφει η τελευταία χορογραφική δουλειά της Αγνής Παπαδέλη Ρωσσέτου, που επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στον χώρο Μ54 (9-12/10) μετά την παρουσίασή του στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. 'Ένας τίτλος που αρθρώνεται με παιδικότητα και υπαινίσσεται τις συνέπειες που το επίτευγμα του να ανέβει κανείς το βουνό μέχρι πάνω, επιφέρει στο σώμα, τις καταστάσεις από τις οποίες το σώμα περνάει για να τα καταφέρει μέχρι πάνω. Συγχρόνως σε ένα επίπεδο φαντασιακό, το ανάγλυφο του βουνού, προσομοιάζει σ’ αυτό του σώματος, πόσο μάλλον όταν αυτό λαξεύεται από την αναπνοή και επομένως το χρόνο.

Η χορογραφία δομείται από τις χορεύτριες πάνω σε μια παρτιτούρα αναπνοών, η οποία πέρα από τη χροιά και το ρυθμό της αναπνοής, καθορίζει τον τρόπο κίνησης του κάθε σώματος, καθώς και τον τρόπο σύνδεσης των χορευτριών. Το σώμα γίνεται ένα ασκί, του οποίου η μορφή και η κίνηση είναι απόρροια του πώς ο αέρας μπαίνει και βγαίνει από αυτό, φτάνοντάς το συχνά σε όρια.
 

Το έργο αποπειράται να αποδώσει συγχρόνως δύο διαστάσεις αυτής της ακούσιας και απαραίτητης για τη ζωή λειτουργίας: αφενός την τεχνική, "μηχανιστική" της διάσταση, όπου ο αέρας είναι το καύσιμο για το σώμα - μηχανή, υποταγμένο καθώς είναι σε μια αδιάκοπη συνέχεια εισπνοών και εκπνοών· αφετέρου μια πιο ποιητική πλευρά, αυτή κατά την οποία η ανάσα γίνεται η πνοή της ζωής και επιτρέπει να αναδυθούν εικόνες, στιγμές και σχέσεις ανάμεσα στα δύο σώματα. 

Χορεύουν οι Βιτόρια Κωτσάλου και Αγνή Παπαδέλη-Ρωσσέτου, σε μουσική Ράγκναρ Ανδρέα Κασάπη, κοστούμια Ελευθερίας Αράπογλου (Digitaria), φωτισμούς Μαρίας Αθανασοπούλου, δραματουργία Ελένης Μολέσκη. Συνεργάτιδες στην έρευνα είναι οι Βασούλα Δελλή και Ελευθερία Λαγουδάκη.
 

Η Αγνή Παπαδέλη-Ρωσσέτου

Η Αγνή Παπαδέλη-Ρωσσέτου, με σπουδές στην Κρατική Σχολή Χορού και το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, τις οποίες συνέχισε πάνω στο χορό και τον αυτοσχεδιασμό στις Βρυξέλλες, έχει δημιουργήσει ένα δικό της ύφος στην κίνηση με βάση το οποίο το σώμα ως πρωταγωνιστής ανασύρει μνήμες από το φανταστικό. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έχει συνεργαστεί με πολλούς καταξιωμένους καλλιτέχνες και οργανισμούς στον χορό, την υποκριτική, την σκηνοθεσία καθώς και τις εικαστικές τέχνες, όπως οι Δημήτρης Παπαϊωάννου, Kendell Geers, Ερμίρα Γκόρο, Εθνικό Θέατρο, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, Φεστιβάλ Αθηνών, κ.ά. Από το 2009-2014 ιδρύει μαζί με την Ηρώ Αποστολέλλη την ομάδα Carnation. Το 2015 ξεκινά τις προσωπικές χορογραφικές της απόπειρες.