Το αριστουργηματικό "Τέλος του παιχνιδιού (Endgame)" του Σάμουελ Μπέκετ ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Μάκη Παπαδημητρίου, από τις 13 Οκτωβρίου στο Θέατρο Ιλίσια. Ο Μάκης Παπαδημητρίου συναντά επί σκηνής τον Γιώργο Χρυσοστόμου, οκτώ χρόνια μετά την προηγούμενη εκρηκτική τους συνύπαρξη στη σκηνή, για να ερμηνεύσουν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ντουέτα του παγκοσμίου θεάτρου. Καθώς η προπώληση της παράστασης, που ξεκίνησε στα τέλη Μαΐου, καταγράφει μεγάλη ζήτηση, προστίθενται επιπλέον παραστάσεις, κάθε Κυριακή στις 9 μ.μ.
Το σκηνικό μάς μεταφέρει σε ένα καταφύγιο, μετά το τέλος του κόσμου. Ένα παιχνίδι φτάνει στο τέλος του… ή μήπως το τελευταίο κομμάτι μιας παρτίδας που ξαναρχίζει; Η σκηνοθετική προσέγγιση του Μάκη Παπαδημητρίου εστιάζει στον βαθιά ανθρώπινο πυρήνα του έργου: τέσσερις χαρακτήρες σε έναν ερειπωμένο κόσμο, που προσπαθούν να γεφυρώσουν τις αποστάσεις με λέξεις, βλέμματα, σιωπές. Σιωπές, οι οποίες – όπως όρισε ο ίδιος ο Μπέκετ– τηρούνται ευλαβικά, όχι από τυπολατρία, αλλά γιατί μέσα τους κρύβονται όλα τα αναπάντητα ερωτήματα της ύπαρξης.
Στην παράσταση το κωμικό στοιχείο κυριαρχεί. Σημειώνει ο σκηνοθέτης σχετικά: "Και ναι, υπάρχει και χιούμορ. Πολλές φορές σκοτεινό, άλλες φορές υπόγειο, πάντα αιχμηρό. Ο Beckett δεν γελάει για να ξεχάσει — γελάει για να αντέξει. Κι εμείς προσπαθούμε να τιμήσουμε αυτό το χιούμορ όπως του αξίζει: με ειλικρίνεια και μέτρο, χωρίς να προδώσουμε τη σιωπή του".
Το "Τέλος του Παιχνιδιού" ("Endgame") αποτελεί μια καλλιτεχνική σύμπραξη δημιουργικών συντελεστών, όπου χορογραφία, μουσική, σκηνογραφία και φωτισμοί συντονίζονται με ακρίβεια, δημιουργώντας έναν κόσμο λιτό, ασφυκτικό και συνάμα βαθιά ποιητικό, όπου όσο κι αν όλα δείχνουν χαμένα, η ανάγκη να ειπωθεί κάτι και να ακουστεί κάτι, επιμένει.
Παίζουν: Μάκης Παπαδημητρίου (Χαμ), Γιώργος Χρυσοστόμου (Κλοβ), Δημήτρης Ντάσκας (Ναγκ:), Φραγκίσκη Μουστάκη (Νελ).
Μετάφραση: Κ. Σκαλιόρας
Κίνηση- Βοηθός Σκηνοθέτη: Σεσίλ Μικρούτσικου
Σκηνικά- Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη
Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας
Sound Design: Σταύρος Γασπαράτος
Προπώληση εισιτηρίων μέσω more.com.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Τέλος του παιχνιδιού
Το αριστουργηματικό έργο μας μεταφέρει σε ένα καταφύγιο, μετά το τέλος του κόσμου. Σε αυτό το ερειπωμένο τοπίο, τέσσερις χαρακτήρες προσπαθούν να γεφυρώσουν τις αποστάσεις με λέξεις, βλέμματα, σιωπές, σε μια αναζήτηση των μεγάλων υπαρξιακών ερωτημάτων. Στην παράσταση το κωμικό στοιχείο κυριαρχεί. Σημειώνει ο σκηνοθέτης σχετικά: «Και ναι, υπάρχει και χιούμορ. Πολλές φορές σκοτεινό, άλλες φορές υπόγειο, πάντα αιχμηρό. Ο Μπέκετ δεν γελάει για να ξεχάσει — γελάει για να αντέξει. Κι εμείς προσπαθούμε να τιμήσουμε αυτό το χιούμορ όπως του αξίζει: με ειλικρίνεια και μέτρο, χωρίς να προδώσουμε τη σιωπή του».
