"Η Δύναμη της συνήθειας" vol.2 : Μια σκοτεινή κωμωδία για το τέλος του πολιτισμού

Μετά τον επιτυχημένο περσινό κύκλο παραστάσεων, ο Γιάννος Περλέγκας και η ομάδα χορευτών και ακροβατών "κι όμΩς κινείται" συνεχίζουν τη συνεργασία τους, παρουσιάζοντας με ανανεωμένη ματιά και νέους συντελεστές επί σκηνής την κωμωδία του Τόμας Μπέρνχαρντ "Η Δύναμη της συνήθειας" vol.2.

Η πρεμιέρα θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026 στο Θέατρο Ροές, όπου η παράσταση θα παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 για δέκα μόνο παραστάσεις. Ο Γιάννος Περλέγκας υπογράφει τη σκηνοθεσία, τη μετάφραση αλλά και την πρωταγωνιστική ερμηνεία του έργου, ενώ τη δημιουργική ομάδα συμπληρώνουν οι Χριστίνα Σουγιουλτζή, Νώντας Δαμόπουλος, Αντιγόνη Λινάρδου, Φίλιππος Βασιλείου, Μαρία Αθανασοπούλου, Φανή Μουζάκη και Federico Bustamante, με την πολύτιμη συνδρομή του ΄Άγγελου Μέντη.

Το έργο διαδραματίζεται ένα βράδυ του 1974 στην πλατεία Τερεζιενβίζε του Μονάχου, τον τόπο όπου κάθε χρόνο στήνεται η διαβόητη γιορτή της μπύρας, το Οκτόμπερφεστ. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο διευθυντής του περιοδεύοντος τσίρκου Καριμπάλντι, ένας αδυσώπητος τελειομανής, ο οποίος εδώ και 22 χρόνια επιβάλλει στους συνεργάτες του ατελείωτες πρόβες, με έναν και μόνο στόχο: την άψογη εκτέλεση του "Κουιντέτου της Πέστροφας" του Φραντς Σούμπερτ. Οι έγνοιες του είναι δύο: αφενός η επιβίωση της μικρής οικογενειακής του επιχείρησης και, αφετέρου, η εδώ και 22 χρόνια αποτυχημένη του προσπάθεια να τελειοποιήσει, με τον πενταμελή του θίασο, το μουσικό έργο του Σούμπερτ. Ο ίδιος παλεύει να τελειοποιηθεί στο βιολοντσέλο, να φτάσει τη δεξιοτεχνία του ειδώλου του, του μεγάλου τσελίστα Πάμπλο Καζάλς. Γύρω του, όμως, ο θίασος αποδεικνύεται διαρκώς ανεπαρκής

Ο ανιψιός του, θηριοδαμαστής, εξαναγκάζεται να παίξει πιάνο μετά τον φρικτό θάνατο του προκατόχου του από λεοπαρδάλεις. Η έφηβη εγγονή του καλείται να αντικαταστήσει τη νεκρή ακροβάτισσα μητέρα της στο τεντωμένο σκοινί και ταυτόχρονα να παίξει βιόλα. Ο Κλόουν παλεύει με το σκουφί του –πρέπει να πέφτει στην πίστα αλλά όχι όταν παίζει κοντραμπάσο– ενώ ο Ζογκλέρ, ανίκανος να σηκώσει περισσότερα από δεκαοχτώ πιάτα, παίζει βιολί από παιδί, μοιάζοντας όμως να το απεχθάνεται. Μετά την πρόβα, ο θίασος Καριμπάλντι ετοιμάζεται να αναχωρήσει για την επόμενη στάση: το ΄Άουγκσμπουργκ.

Ο Τόμας Μπέρνχαρντ έγραψε τη "Δύναμη της Συνήθειας" το 1974 για το Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, δύο χρόνια μετά τον "Αδαή και τον Παράφρονα". Αν και φέρει τον υπότιτλο "κωμωδία", το έργο αποτελεί μια ανελέητη, ξεκαρδιστική και ταυτόχρονα σκοτεινή ελεγεία για το τέλος του ευρωπαϊκού πολιτισμού, για την τέχνη, τη μουσική, το γελοίο της ανθρώπινης προσπάθειας και τον υπόγειο φασισμό της κοινωνίας. Πρόκειται για το πρώτο από μια σειρά έργων που ο συγγραφέας έγραψε για τον θρυλικό ηθοποιό Μπέρνχαρντ Μινέτι.

Η συνεργασία του Γιάννου Περλέγκα με την ομάδα "κι όμΩς κινείται" συνεχίζεται μετά τους αριστοφανικούς "Βατράχους" και τον "Κατσούρμπο" του Γεωργίου Χορτάτση στο Φεστιβάλ Αθηνών, σε μια παράσταση όπου η συνύπαρξη αφήγησης, χορού, μουσικής και ακροβατικών καθίσταται αναγκαία και οργανική. Η "Δύναμη της συνήθειας" αποτελεί το τρίτο έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ που σκηνοθετεί ο Περλέγκας, μετά το "Ιμμάνουελ Καντ" και τον "Αδαή και τον Παράφρονα".

Όπως γράφαμε στην κριτική μας για την παράσταση: Ο Γιάννος Περλέγκας είχε την πολύ ωραία ιδέα να συμπράξει με τους χορευτές/ριες και ακροβάτες/ριες της ομάδας "κι όμΩς κινείται", εμποτίζοντας έτσι στο πυκνό κείμενο συνεχή κινητικότητα και την αίσθηση διαρκούς αιώρησης, στοιχείο που λειτουργεί και συμβολικά, καθώς μοιάζει να εικονοποιεί το μετέωρο, διαρκώς αμφίρροπο ερώτημα της καλλιτεχνικής πράξης αλλά και της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης.