3 + 1 αλήθειες για τη "Νόρα: Το σπίτι της κούκλας" στο Altera Pars

#1 Ο διαχρονικός, διεισδυτικός και πάντα ενοχλητικός Χένρικ Ίψεν. To σπίτι της κούκλας από τα δημοφιλέστερα έργα του, ανεβαίνει σταθερά ενάμιση αιώνα τώρα σε κάθε γωνιά της γης. Άρτιο τεχνικά, ανθρώπινο, βαθύ, στοχαστικό, με δεμένη πλοκή που εξακολουθεί να συναρπάζει και να γοητεύει το κοινό. Ένα διαχρονικό αριστούργημα για τον έρωτα, τις ψευδαισθήσεις, την υποκρισία της αστικής τάξης και την κενότητα των προτύπων της, τις δύσκολες αλήθειες που αποστρεφόμαστε και το θαύμα της πραγματικής ένωσης των ανθρώπων.

#2 Στην μετάφραση του έργου, ακολούθησα πιστά το κείμενο προσπαθώντας, όμως, παράλληλα ν' αναδείξω την προφορικότητα και την αμεσότητά του, ώστε ο λόγος να προσεγγίζει τη δική μας σύγχρονη, καθημερινή ομιλία. Στην παράσταση δεν ένιωσα πως χρειαζόταν να παρέμβω έντονα προς την κατεύθυνση του "εκσυγχρονισμού”, απλώς θέλησα ν' απελευθερώσω  το έργο από τους όποιους χρονικούς του περιορισμούς, που θα έκαναν το θεατή να αποστασιοποιηθεί. 'Έτσι επέλεξα να δημιουργήσω ένα άχρονο περιβάλλον για την ιστορία της Νόρας, που να μην ταυτίζεται με κάποια συγκεκριμένη χώρα ή εποχή ενώ ταυτοχρόνως το τελικό σκηνικό αποτέλεσμα να αποπνέει την αίσθηση του γνώριμου και οικείου.  

#3 Επενδύοντας στο ρεαλισμό της υποκριτικής: O ρεαλισμός ήταν πάντα το ρεύμα που με εξέφραζε, το θέατρο που διδάχτηκα και αποφάσισα να υπηρετώ και αυτό που πιστεύω ακράδαντα ότι επικοινωνεί πιο άμεσα και αποτελεσματικά με το κοινό. Σε αυτή την παράσταση επένδυσα πολύ στην κατεύθυνση αυτή. Το βάθος και η περιπλοκότητα των σχέσεων, η τρισδιάστατη δομή των χαρακτήρων, η ένταση και το μέγεθος των συναισθημάτων που ξεδιπλώνονται στην πορεία του έργου, ήταν προσωπικό στοίχημα να αποδοθούν στο ακέραιο, πιστεύοντας ότι εάν αυτό επιτυγχανόταν, χωρίς αποπροσανατολιστικές σκηνοθετικές "ακροβασίες”, ο θεατής θα μπορούσε να βυθιστεί στην ιστορία, ν' αγγίξει τη βαθύτερη ουσία της, να ταυτιστεί κι εν τέλει να ταρακουνηθεί ψυχικά και πνευματικά.

#4 Στοιχεία της επικαιρότητας. Τα τελευταία δύο χρόνια με αφορμή το #MeToo στην Ελλάδα, έχει ανοίξει ένας πολύ δυναμικός κοινωνικός διάλογος πάνω στα έμφυλα ζητήματα. Η έμφυλη βία, από τις γυναικοκτονίες μέχρι τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις στους χώρους εργασίας, αναδεικνύεται σταθερά τα τελευταία χρόνια ως κοινωνική παθογένεια. Ο Ίψεν στο "Σπίτι της κούκλας", κατορθώνει να διεισδύσει στον πυρήνα των έμφυλων ζητημάτων, δεν εξαντλείται στη διατύπωση φεμινιστικών προταγμάτων, πάει παραπέρα, αναζητά τους τρόπους με τους οποίους οι έμφυλοι ρόλοι διαπλάθουν τα συναισθήματα των ανθρώπων, καθορίζουν τη συμπεριφορά και τις επιλογές τους κι αυτό είναι μια πρωτοποριακή ανάλυση ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα, καθιστώντας το έργο, όχι απλώς διαχρονικό, αλλά ουσιαστικά επίκαιρο.

Η εμβληματική "Νόρα” είναι το διαχρονικό σύμβολο της γυναίκας που αγωνίζεται να βρει τον εαυτό της ανάμεσα στους πολλαπλούς και συχνά αντιφατικούς ρόλους που της επιβάλλονται. Η παράσταση "Νόρα: Το σπίτι της κούκλας" που παίζεται στο Altera Pars σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, ανεβαίνει σε μια επετειακή χρονιά για τον καλλιτεχνικό οργανισμό που κλείνει φέτος 20 χρόνια λειτουργίας. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης ερμηνεύει το ρόλο του Τόρβαλντ Χέλμερ και η Αγγελική Κοντού βρλισκεται στο πλευρό του ως Νόρα. Συμπρωταγωνιστούν οι Άντα Κουγιά, Δημήτρης Αγοράς, Σοφία Παναγιωτάκη και σε διπλή διανομή οι Δημήτρης Δρακόπουλος και Σάκης Σιούτης.

Προπώληση μέσω viva.gr