Οι θεατρικές πρεμιέρες της εβδομάδας (02-06/03)

(Ο μικρός) Έγιολφ

Μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του ιψενικού έργου για την απώλεια και την πραγματική σημασία της ανθρώπινης ευθύνης, μέσα από το βλέμμα μιας γενιάς που παλεύει να επαναπροσδιορίσει τις αξίες, τα όρια και τις ευθύνες που της κληροδότησαν οι προηγούμενες. Σε ένα από τα ώριμα ρεαλιστικά του έργα, που γράφτηκε το 1894, ο Ίψεν δεν περιορίζεται στις αναμενόμενες αντιδράσεις απέναντι σε μια τόσο συγκλονιστική πραγματικότητα, αλλά προχωρά πολύ βαθύτερα. Εστιάζει στις καταλυτικές συνέπειες του πένθους και της ενοχής στο αγαπημένο του αντικείμενο μελέτης, το ζευγάρι, το οποίο, μέσα από τη θλίψη και τον πόνο, καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση του στον κόσμο, να αποκαταστήσει ό,τι είναι δυνατό και να ανακαλύψει νέους τρόπους σύνδεσης.

Jazz standards

Δεκαπέντε περφόρμερ επί σκηνής ενώνουν την τζαζ μουσική με τη ριζοσπαστική, μεταμοντέρνα ιαπωνική τέχνη του Butoh. Μια χοροθεατρική παράσταση σε μορφή μιούζικαλ πάνω στα μοτίβα που μας κυβερνούν και επαναλαμβάνονται από τη γέννησή μας: ζωή, θάνατος, ρόλοι, οικογένεια, πόλεμος, έρωτας, βία, επιθυμία. Η μουσική της παράστασης αποτελείται από jazz standards και μη πρωτότυπο υλικό, μπλεγμένο με πρωτότυπη μουσική και διασκευές από τον Αλέξανδρο Μήτρο και τη Βίκυ Φίλιππα και live sound design από τον Αλέξανδρο Μήτρο.

Μικρές ταπεινώσεις

Μια μουσικοθεατρική σύνθεση για τις μικρές καθημερινές ρωγμές που αποκαλύπτουν την ευθραυστότητα, τη μνήμη και τα ανείπωτα «σ’ αγαπώ», η οποία αντλεί από τα ημερολόγια του παππού του Πάνου Παπαδόπουλου. «Ένα ημερολόγιο του παππού μου Νίκου, στάθηκε σαν αφορμή για να φτιάξουμε με τη Νεφέλη αυτή την παράσταση. Η λεπτομερής καταγραφή των περιστατικών της καθημερινότητας του, μέσα από την ευγενική του ματιά, με κάνει να σκέφτομαι πόσο πολύπλοκος και όμορφος μηχανισμός είναι στο βάθος του ο άνθρωπος». Ο Γιάννης μετράει στην κουζίνα τα χρήματα του μήνα. Η Λένα σκέφτεται να δώσει τελικά μια ευκαιρία στον Αντώνη από την διπλανή πολυκατοικία. Ο Δημήτρης αποφασίζει να πέσει πάνω στον ενοχλητικό περαστικό, που δεν κάνει ποτέ στην άκρη. Η Χρύσα πιάνει τον σύντροφό της να της λέει ψέματα. Ο Πάνος προσπαθεί να κάνει μια αγκαλιά τον παππού του που να τη θυμάται. Σήμερα ο Νίκος έχασε την επί 40 χρόνια σύντροφό του. Η Λυδία έδωσε το πρώτο της φιλί.

Μια αχόρταγη σκιά

Μια υπαρξιακή ιστορία για πατέρες, γιους και τους μύθους που μας βαραίνουν, τη μνήμη και την ταυτότητά μας, με την υπογραφή του διεθνώς διακεκριμένου Αργεντίνου σκηνοθέτη και συγγραφέα. Στον πυρήνα του έργου βρίσκονται δύο άντρες: ένας ορειβάτης που έζησε μια ακραία εμπειρία στο βουνό και ένας ηθοποιός που υποδύθηκε τη ζωή του στον κινηματογράφο. Ο καθένας αφηγείται τη δική του εκδοχή, άλλοτε συγκλίνοντας και άλλοτε αποκλίνοντας, σε μια σκηνική ανταλλαγή ανάμεσα στο πρωτότυπο και το είδωλό του. Οι εμπειρίες που μας χώρισαν, οι κοινές πορείες που μας ένωσαν, οι πόθοι και τα πάθη μας, η αλήθεια και η μυθοπλασία, με φόντο μια ιστορία που δένει τις ζωές των ανθρώπων με έναν άρρηκτο δεσμό. Με επιρροές από τον Σταντάλ, τον Μπαλζάκ και τον Τολστόι, ο Πενσότι θέλησε να γράψει ένα έργο που να θυμίζει ένα ανέφικτο μυθιστόρημα. Η ιστορία της «Αχόρταγης σκιάς»: Ο Γιώργος Σταματιάδης είναι ορειβάτης, γιος ενός διάσημου αλπινιστή που εξαφανίστηκε το 1989, στην προσπάθειά του να κατακτήσει την κορυφή της Αναπούρνα, όταν εκείνος ήταν ακόμη μικρό παιδί. Το 2021, ο ορειβάτης αποφασίζει να ολοκληρώσει την ανάβαση στην οποία έχασε τη ζωή του ο πατέρας του.

Με δύναμη από την Κηφισιά

Στο διαχρονικό και βαθιά ανθρώπινο έργο-σταθμό του νεοελληνικού θεάτρου, τέσσερις γυναίκες δεμένες με βαθιά φιλία ονειρεύονται συνεχώς ένα ταξίδι, την ελευθερία, την επανεκκίνηση… Η απόγνωση συνυπάρχει με την ελπίδα, το γέλιο εναλλάσσεται με το κλάμα, το χιούμορ γίνεται άμυνα και εξομολόγηση μαζί. Μέσα από την Αλέκα, τη Φωτεινή, τη Μάρω και την Ηλέκτρα, το έργο μιλά για την αγάπη, τη φιλία, τους άντρες, τις αντιφάσεις της ζωής, τις απώλειες, τις μικρές νίκες και τη δύναμη που μπορούμε να βρούμε μέσα μας.

Σκίτσο 5 | Τι θα κάνουμε: Ιστορίες για την αναμονή της αποκάλυψης

«Ιστορίες για την αναμονή της Αποκάλυψης» αφηγείται το πέμπτο στη σειρά «Σκίτσο» της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, μιλώντας για το κοινωνικό γεγονός της επανάστασης, που, μετά τη γραφή, τη γεωργία και τη δημιουργία της πόλης, καθόρισε όσο κανένα άλλο την Ιστορία του ανθρώπου. Οι εποχές των κρίσεων προκαλούν αλλαγές, ξυπνάνε δυνάμεις αντίστασης, δημιουργούν ουτοπίες. Ουτοπίες που καταστρέφουν τον κόσμο όπως τον ξέρουμε και γεννούν ένα νέο, μια γη της επαγγελίας. Τι γίνεται, όμως, όταν η κρίση δεν φέρνει αλλαγή και το αδιέξοδο δεν παράγει ουτοπίες;

Στάση // Ποτάμι

Ένα σύγχρονο θεατρικό έργο που αφουγκράζεται την ανοιχτή πληγή του δυστυχήματος των Τεμπών, εστιάζοντας στην αγάπη που κρύβεται μες στην απώλεια. Η παράσταση με αφετηρία τον άδικο θάνατο μιας νέας κοπέλας - επιβάτη του τρένου, ανυψώνει τη σημασία της παρουσίας και την αγάπη που βρίσκεται στα απλά, στα καθημερινά. Η παράσταση είναι μια τρυφερή στάση στο ποτάμι, το οποίο η αδικοχαμένη κοπέλα αγαπούσε πολύ, ένα ποτάμι το οποίο λειτουργεί μεταφορικά σαν ένα πέρασμα από τη ζωή προς τον θάνατο.

Aneantir

Η ομάδα Elephas Tiliensis ανεβάζει σε παγκόσμια πρεμιέρα μια σκηνική εκδοχή του τελευταίου μυθιστορήματος του Μισέλ Ουελμπέκ, «Εκμηδένιση», ολοκληρώνοντας έναν άτυπο κύκλο πάνω στο έργο του συγγραφέα, μετά τη «Σεροτονίνη». Μια παράσταση για την αγάπη μέσα σε έναν κόσμο που αποδομείται, για όλους εκείνους που αναγνωρίζουν την ήσυχη απώλεια και τη δυσκολία του να συνεχίσεις να ζεις όταν δεν πιστεύεις πια σε τίποτα — εκτός ίσως από την ανάγκη να αγαπηθείς. Ένα πολιτικό δράμα που διασχίζει άφοβα όλα τα κύτταρα της σύγχρονης πραγματικότητας. Κεντρικό πρόσωπο, ο Πολ Ρεζόν, δεξί χέρι του υπουργού Οικονομικών. Η επιστροφή του Πολ στο πατρικό του λόγω σοβαρής αιφνίδιας ασθένειας του πατέρας του βάζει σε αξονικό τομογράφο τις οικογενειακές σχέσεις και αντιπαραθέτει τον κόσμο των αμπελώνων και των ωραίων δειλινών με τον φρενήρη βίο των πόλεων.

Nora: The hell’s house

Τολμηρή ανασυγγραφή της ιψενικής «Νόρας ή Το Κουκλόσπιτο» σε δημιουργικό διάλογο με τον «Φάουστ» του Γκαίτε, που θέτει ερωτήματα γύρω από την ευθύνη της πράξης, την επιθυμία, το τίμημα της ελευθερίας και τη σύγκρουση με την κοινωνική κανονικότητα. Η παράσταση διατηρεί τα τρία πρόσωπα του ιψενικού έργου: τη Νόρα, τον Τόρβαλντ και τον Κρόγκσταντ. Ο Κρόγκσταντ επανερμηνεύεται ως μια μεφιστοφελική μορφή, όχι ως φορέας κακού, αλλά ως καταλύτης που αποκαλύπτει τις αλήθειες και ωθεί τους ήρωες στη δράση. Το γνώριμο αστικό σαλόνι του «Κουκλόσπιτου» μετατρέπεται σε πεδίο φιλοσοφικής σύγκρουσης, όπου η σταθερότητα αντιπαρατίθεται με την ανάγκη για αλλαγή. Η Νόρα δεν παρουσιάζεται ως σύμβολο ή ηρωίδα, αλλά ως άνθρωπος που τολμά να πράξει. Παρότι εγκλωβισμένη στο ρόλο της συζύγου και της μητέρας, προχωρά σε μια επιλογή που γεννιέται από αγάπη και ανάγκη για ζωή.

Andy

Η ιστορία μιας μποξέρ, εμπνευσμένη από αυτοβιογραφικές ιστορίες και εμπειρίες από τις κοινότητες του box και της street κουλτούρας. Η 18χρονη Andy, μόλις γύρισε από την κηδεία του πατέρα της - προπονητή και ιδιοκτήτη του γυμναστηρίου της. Δεν έκλαψε. Σε μία εβδομάδα δίνει τον πρώτο της επαγγελματικό αγώνα πυγμαχίας. Τη βλέπουμε στο γυμναστήριο να προπονείται, και ενώ αφηγείται την ιστορία της, προσπαθεί να διαχειριστεί το πένθος και τη νέα πραγματικότητα μέχρι να μπει στο ring για τον αγώνα της. Επί σκηνής η ηθοποιός, ο σκηνοθέτης και ο μουσικός αφηγούνται την ιστορία. Αμφισβητώντας τη θεατρική σύμβαση, επεξεργάζονται τη θέση του ανθρώπου στο σύμπαν· τη διαχείριση της υπαρξιακής μοναξιάς, της απουσίας. Την ανάγκη να συνεχίσεις να κινείσαι ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν να έχουν ακινητοποιηθεί.

Νεκροταφείο αυτοκινήτων

Σ’ ένα πρώην συνεργείο αυτοκινήτων ζωντανεύει το αλλόκοτο, ποιητικό σύμπαν του Ισπανού δραματουργού Φ. Αραμπάλ για έναν κόσμο σε επανεκκίνηση, βασισμένο στη μετάφραση του Παύλου Μάτεσι. Μέσα σε μια νύχτα, εκατομμύρια άνθρωποι μπήκαν στα αυτοκίνητά τους, άναψαν τις μηχανές, επιτάχυναν και συγκρούστηκαν μετωπικά με ό,τι βρήκαν μπροστά τους. Χωρίς μανιφέστα και χωρίς εξηγήσεις. Οι ελάχιστοι που επέζησαν θυμούνται αυτό το γεγονός ως «το μεγάλο κακό». Σ’ ένα νεκροταφείο αυτοκινήτων, ανάμεσα σε σκουριασμένα σασί και στραβωμένα τιμόνια, μια κοινότητα ορφανών προσπαθεί να επιβιώσει και να αναδομήσει τον πολιτισμό, μετατρέποντας ένα κατεστραμμένο αυτοκίνητο σε τοτέμ μιας μάλλον καλύτερης εποχής. Ο συγγραφέας ξετυλίγει μια αλλόκοτη ιστορία όπου η τρυφερότητα διαδέχεται τη βία, το χιούμορ εκμαιεύεται από τον πόνο και η καλοσύνη είναι σχεδόν κακούργημα. Μέσα σε αυτό το παράλογο κόσμο αποκαλύπτεται η επιμονή του ανθρώπου να ελπίζει σε καλύτερες μέρες, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα.

Ο γλάρος

Τολμηρή ανάγνωση του εμβληματικού έργου που φωτίζει εκ νέου τα υπαρξιακά αδιέξοδα, τις συγκρούσεις ανάμεσα στον έρωτα και τη ματαίωση, την κοινωνική αδράνεια και την αγωνία της δημιουργίας σε έναν κόσμο που φθείρει τα όνειρα. Η Αρκάντινα, διάσημη ηθοποιός, της οποίας η έντονη παρουσία κυριαρχεί τόσο στη σκηνή όσο και στις προσωπικές της σχέσεις, φτάνοντας στο εξοχικό του αδελφού της Σόριν για το Σαββατοκύριακο, βρίσκεται μπλεγμένη σε μια καταιγίδα αντικρουόμενων επιθυμιών. Ο γιος της Κονσταντίν, αγωνίζεται να βγει από τη σκιά της καθώς κυνηγά τις δικές του καλλιτεχνικές φιλοδοξίες. Ο εραστής της, ο διάσημος συγγραφέας Τριγκόριν, γίνεται αντικείμενο θαυμασμού και έρωτα για την επίδοξη νεαρή ηθοποιό Νίνα. Οι ζωές τους μπλέκονται σε ένα τοπίο έρωτα, φιλοδοξίας και απογοήτευσης, όπου όλοι επιθυμούν κάτι που δεν μπορούν να αποκτήσουν. Όλοι ονειρεύονται μια ζωή διαφορετική από αυτή που ζουν. Και όλοι αποτυγχάνουν, όχι θεαματικά, αλλά υπαρξιακά.

Βρετάνια

Ροές

Δίπυλον

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Baumstrasse - Δρόμος με Δέντρα

Ίσον

ΠΛΥΦΑ

ΦΙΑΤ

Σκηνή «Brecht» - 2510

Φρένο