ΠΑΣΧΑ ΣΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ 17/04/2003

αγγίζοντας το θεϊκό

αγγίζοντας το θεϊκό

Μετέωρα και Άγιο Όρος είναι οι δυο τόποι που μου έρχονται στο μυαλό όταν αναζητώ το απόλυτο σκηνικό για τις μέρες του Πάσχα. Καθώς το δεύτερο είναι απαγορευμένο για τη γυναικεία μου φύση (αν και περιβόλι της Παναγιάς), δεν μου μένει παρά μια και μόνο επιλογή: Πάσχα στα Μετέωρα.

Μεγάλο Μετέωρο: το μοναστήρι-ηγέτης της μοναστικής πολιτείας. Το βλέμμα μου χάνεται στον απέραντο κάμπο της Θεσσαλίας. Ο Πηνειός βιάζεται να διασχίσει τη μονοτονία του κάμπου και να χαθεί στη θάλασσα. Αντίθετα η Πίνδος, σταθερή και σίγουρη, σε προκαλεί να την αγγίξεις. Ακουμπάω στα κάγκελα της μονής και μοιάζω να αιωρούμαι ανάμεσα στη γη και τον ουρανό. Πόσα μάτια πριν από μένα θαύμασαν την ίδια εικόνα; Πόσες καρδιές υποκλίθηκαν στη μεγαλοσύνη της φύσης; Στο λίθινο δάσος των Μετεώρων, μοναδικό στον κόσμο, κάποια "πειραγμένα" από τα εγκόσμια μυαλά αναζήτησαν την απόλυτη Αλήθεια. Κανείς δεν ξέρει αν οι πρώτοι ασκητές βρήκαν αυτό που ζητούσαν. Αν μίλησαν, έστω και μέσα στο παραμιλητό τους, με τον Θεό· αυτό όμως που δημιούργησαν εμείς το λέμε θεϊκό. Το νιώθω να με διαπερνά καθώς φτάνουν στα αυτιά μου μουσικές από σήμαντρο και τάλαντο. Το μυρίζω ανάμεσα στο λιβάνι και το κερί που "ζυμώνουν" οι μοναχές στον Άγιο Στέφανο. Στην πασχαλιά που μωβίζει γλυκά την αυλή του μοναστηριού. Στο πέταγμα των πουλιών που φωλιάζουν στις σχισμές των βράχων. Στην ανοιξιάτικη βροχή της Μεγάλης Παρασκευής. Στις κάρες των μοναχών που παρουσιάζονται, εν είδει εκθέσεως, σε προθήκη του Μεγάλου Μετεώρου.

Οι υπερβατικοί απόκρημνοι βράχοι των Μετεώρων σε υποβάλλουν με το μεγαλείο τους. Μόνο αν βιώσεις τη Μεγάλη Εβδομάδα ή την Ανάσταση σε κάποια από αυτές τις μονές μπορείς να καταλάβεις τη σημαίνει θρησκευτική κατάνυξη. Η ατμόσφαιρα δεν έχει καμιά σχέση με αυτή των τουριστικών ορδών που καταφτάνουν καθημερινά για μια φωτογραφία σε ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά μας μνημεία. Όσοι αποφασίζουν αυτές τις ημέρες να ανέβουν ως εδώ αποζητούν την υπέρβαση. Και δεν είναι ζήτημα θρησκευτικής πίστης με τη στενή έννοια. Το ίδιο το τοπίο σε υποβάλλει, οι λιτές εκκλησίες, οι εκπληκτικές αγιογραφίες, οι ρυθμοί της ψαλμωδίας. Ο αντιφωνικός Κανόνας και το θυμίαμα σμίγουν σε μια μυσταγωγία που κρατάει μέσα της ολοζώντανο το μήνυμα του Βυζαντίου και της Ορθοδοξίας.
Εδώ, το Θείο Πάθος και η αναγέννηση της ζωής ντύνονται τα χρώματα της άνοιξης και ζωντανεύουν σε ένα εκπληκτικό, επιβλητικό φυσικό σκηνικό. Οι βράχοι των Μετεώρων σε παρασέρνουν μαζί τους στην ιλιγγιώδη, κατακόρυφη πορεία τους προς τον ουρανό.

Tips Tips Tips Tips

  • Με αυτοκίνητο, η Καλαμπάκα απέχει 330 χλμ. από την Αθήνα. Για να ανεβείτε στα μοναστήρια, υπάρχουν καλοί δρόμοι και αρκετά πάρκινγκ.
  • Αναζητήστε δωμάτιο στο Καστράκι, το χωριό που ριζώνει στα βράχια των Μετεώρων. Δεν υπάρχουν φοβερές προτάσεις διαμονής, αλλά είναι αξιοπρεπείς. Δείτε το ξενοδοχείο Καστράκι (24320/75336) και τον ξενώνα Doupiani House (24320/24078, 24320/75396).
  • Δοκιμάστε πέστροφα (όσοι δεν νηστεύετε) στο Νερόμυλο (24320/25224, στη Διάβα). Το Πάσχα θα βρείτε το απόλυτο στέκι της κρεοφαγίας στο ταβερνάκι μια σταλιά του Ζιώγα στο Καστράκι (24320/22286),
  • Πάρτε μαζί σας άνετα παπούτσια και ελαφρύ ντύσιμο. Τα Μετέωρα είναι ένας κατ' εξοχήν τόπος για πεζοπορία. Και μάλιστα, ανάμεσα στους βράχους, θα βρείτε χαραγμένα μονοπάτια.
  • Οργανώστε εκδρομές στις γύρω περιοχές. Αν έχετε ξαναπάει σε Ελάτη και Περτούλι, βάλτε πλώρη για τα χωριά του Ασπροποτάμου, μέσα από μια πανέμορφη διαδρομή. Στάση για φαγητό, καφέ και ποτό στον Πύργο Μαντάνια. Μια καινούργια επίσης διαδρομή μας "άνοιξε" και η δημιουργία του Λείριον, ενός ακόμα ξενοδοχείου αξιώσεων, στο χωριό Παλαιοχώρι. Κάντε μια βόλτα.

ΤΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ ΣΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ

  • Οι λειτουργίες στις μονές ξεκινούν στις 7 το απόγευμα και τελειώνουν γύρω στις 9.30 το βράδυ. Το βράδυ της Ανάστασης αρχίζει στις 9 μ.μ., οι πόρτες ανοίγουν μετά το Χριστός Ανέστη στις 12 για όσους θέλουν να φύγουν και η λειτουργία συνεχίζεται για όσους θέλουν να μείνουν για μιάμιση περίπου ώρα ακόμη. Οι πρωινές λειτουργίες γίνονται κανονικά. Οι επιτάφιοι στολίζονται διακριτικά, χωρίς το κουβούκλιο που συναντάμε στις υπόλοιπες εκκλησίες.
  • Εάν έχετε πρόβλημα με το περπάτημα, προτιμήστε τη μονή του Αγίου Στεφάνου
  • Οι γυναίκες με παντελόνια δεν μπαίνουν στις μονές. Υπάρχουν φούστες που σας δίνουν να φορέσετε πάνω από αυτά.


ΠΟΙΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΕΤΕ
  • Μεγάλο Μετέωρο: Το παλιότερο και μεγαλύτερο από τα σωζόμενα ως σήμερα μοναστήρια. Ιδρύθηκε τον 14ο αιώνα από τον Όσιο Αθανάσιο το Μετεωρίτη, που έδωσε στα Μετέωρα το όνομά τους.
  • Απέναντι από το Μεγάλο Μετέωρο βρίσκεται η Μονή Βαρλαάμ, εξίσου εντυπωσιακό μοναστήρι, με πιο ενδιαφέρον στοιχείο τις αγιογραφίες που αποδίδονται στον Φράγκο Καπελάνο, σπουδαίο αγιογράφο της Κρητικής Σχολής.
  • Ο Άγιος Στέφανος είναι το γυναικείο μοναστήρι, με μια κοινότητα μοναχών πανεπιστημιακής μόρφωσης. Βρίσκεται ακριβώς πάνω από την Καλαμπάκα, στο νοτιοανατολικό άκρο των Μετεώρων, με εντυπωσιακή θέα προς το θεσσαλικό κάμπο.
  • Η Μονή Ρουσάνου, παρά τη θέση της (σκαρφαλωμένη στην κορυφή ενός απότομου κατακόρυφου βράχου), είναι εύκολα προσπελάσιμη με σκάλες. Γαντζωμένη πεισματικά στο στενό πλάτωμα της κορυφής, αναστηλώθηκε το 1980 και από τότε λειτουργεί κανονικά σαν γυναικείο μοναστήρι.
  • Ο Άγιος Νικόλαος Ανάπαυσας είναι το πρώτο μοναστήρι που συναντά κανείς ανεβαίνοντας από το Καστράκι και είναι ένα πραγματικό μετέωρο πάνω σε μικρό βράχο, με αξιοσημείωτο στοιχείο τις τοιχογραφίες του μεγάλου αγιογράφου Θεοφάνη. Δεν έχει μοναχούς, αλλά το λειτουργεί ένας παπάς.
  • Η Αγία Τριάδα είναι το πιο δυσπρόσιτο από τα μοναστήρια των Μετεώρων (προσεγγίζεται ύστερα από δύσκολη πεζοπορία και αφού ανεβείτε 140 σκαλιά), αξίζει όμως τον κόπο για τη μοναδική του θέα: έχετε κυριολεκτικά στο πιάτο την Καλαμπάκα, τον Πηνειός, την Πίνδος και τον Κόζιακας, καθώς και τα γύρω μοναστήρια. Φυσικά, πρέπει να το επισκεφθείτε ημέρα.


Έλλη Μπουμπουρή
[email protected]