Ποιο είναι το ομορφότερο χωριό της Ηπείρου; Αυτό κι αν είναι challenge! 14/12/2020

Τέτοιες μέρες πέρυσι κάναμε βόλτες στα σοκάκια των ηπειρώτικων χωριών, φωτογραφίζαμε επιβλητικά αρχοντικά, πορτοκαλί φύλλα και αναμμένες καμινάδες στις πλατείες και μερικά από τα ομορφότερα λιθόκτιστα γεφύρια της Ελλάδας, κάναμε στάση για τσίπουρο και πίτες στα παραδοσιακά καφενεία, σχεδιάζαμε rafting… Από τα κοσμοπολίτικα Ζαγοροχώρια μέχρι τα πιο απομονωμένα αλλά με τις δικές τους ομορφιές Μαστοροχώρια, η Ήπειρος μπορεί να περηφανεύεται ότι έχει μερικά από τα ομορφότερα χωριά της Ελλάδας. Μέχρι να μπορέσουμε να τα περπατήσουμε ξανά είπαμε να κάνουμε μια λίστα με τα δικά μας αγαπημένα για να παρηγορηθούμε! Όποιο και να διαλέξετε, ένα είναι σίγουρο, η ακατέργαστη ομορφιά τους θα σας συνεπάρει από το πρώτο λεπτό.

banner

Ζαγοροχώρια

Τα 46 ορεινά πετρόκτιστα χωριά στα βόρεια των Ιωαννίνων, ανάμεσα στο Μιτσικέλι και στην Τύμφη (ή Γκαμήλα), με φόντο την επιβλητική χαράδρα του Βίκου, «πέρα από το βουνό» όπως μαρτυρά το σλαβικό όνομά τους, δεν κατέχουν άδικα τον τίτλο ενός από τους δημοφιλέστερους ορεινούς προορισμούς.

Πάπιγκο

Από τα πιο ξακουστά χωριά του Ζαγορίου, με την επιβλητική Αστράκα να τα αγκαλιάζει σαν φύλακας άγγελος και φυσικές κολυμπήθρες, τις Οβίρες Ρογκοβού, ιδανικές για καλοκαιρινές βουτιές ανάμεσα σε λείες πλάκες από σχιστόλιθο, το σκηνικό είναι ξεχωριστό όλο το χρόνο. Την εικόνα συμπληρώνουν καλοδιατηρημένα λιθόκτιστα κτίρια παραδοσιακής ζαγορίσιας αρχιτεκτονικής και καλντερίμια που οδηγούν σε ξωκλήσια και βρύσες. Χωρίζεται στο Μεγάλο Πάπιγκο και στο γειτονικό του χωριό σε απόσταση 2 χλμ., το Μικρό Πάπιγκο. Το Μεγάλο Πάπιγκο έχει μεγαλύτερη τουριστική ανάπτυξη, με περισσότερους ξενώνες, καφέ και ταβέρνες, παραμένοντας όμως ανέγγιχτο στο χρόνο και προσφέροντας ένα μοναδικό τοπίο. Για καλή χορτόπιτα και κολοκυθόπιτα, ντόπια κρέατα στη σχάρα και σπιτικό λουκάνικο καθίστε στην παραδοσιακή πέτρινη ταβέρνα «Ιωαννίδης». Το Μικρό Πάπιγκο από την άλλη είναι ένας διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός, όπου από την είσοδο του και μετά έχετε πρόσβαση μόνο με τα πόδια. Στην είσοδο του χωριού, δίπλα στην εκκλησία των Ταξιαρχών, βρίσκεται το παλιό σχολείο, έργο του Μιχαήλ Αναγνωστόπουλου όπου πλέον φιλοξενείται το Κέντρο Ενημέρωσης της WWF. Εκεί θα σας ενημερώνουν για την πανίδα και τη χλωρίδα της περιοχής.

banner

Δίλοφο

Ένα ακόμη μικρό διαμάντι είναι το Δίλοφο στο οποίο πρέπει να αφήσετε το αυτοκίνητο στην είσοδο του χωριού και να προχωρήστε με τα πόδια. Λίγα μέτρα μετά την είσοδο, σας υποδέχεται ένα εντυπωσιακό πέτρινο αρχοντικό, προϊδεάζοντας σας για τον αρχιτεκτονικό πλούτο του Δίλοφου. Πρόκειται για το σπίτι του Λουμίδη (του γνωστού Λουμίδη με τους καφέδες). Το Δίλοφο υπήρξε ένα από τα πιο εύρωστα χωριά της περιοχής. Κάθε βήμα θα σάς αποκαλύπτει και μια πτυχή της αλλοτινής του ακμής. Φαρδιά καλντερίμια, ζαγορίσια αρχοντικά από επιδέξια πελεκημένες πέτρες δημιουργούν ένα μοναδικό οικιστικό σύνολο. Η πλατεία του με τον πλάτανο, απρόσμενα μικρή, γλυκύτατη, περιτριγυρισμένη από αυστηρά πέτρινα οικοδομήματα (μεταξύ των οποίων και η Αναγνωστοπούλειος Σχολή), μοιάζει με θεατρικό σκηνικό.

Αρίστη

Η Αρίστη είναι είναι ένα πανέμορφο κεφαλοχώρι, με 128 κατοίκους, που βρίσκεται στο δυτικό Ζαγόρι στα 642 μέτρα υψόμετρο. Γνωστή για τα καλοδιατηρημένα πέτρινα αρχοντικά της αλλά και για την πλούσια βλάστηση της. Όσο ψηλότερα ανεβαίνετε η θέα θα σας μαγεύει ενώ τα γραφικά πλακόστρωτα δρομάκια της και η κεντρική της πλατεία με τον μεγάλο πλάτανο είναι σήματα κατατεθέν. Μην παραλείψετε να περάσετε κι από την όμορφη εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και από το μοναστήρι της Παναγίας της Σπηλιώτισσας. Ανεβαίνοντας στο ψηλότερο σημείο θα έχετε θέα όλο το χωριό αλλά θα δείτε και τον ανηφορικό δρόμο που οδηγεί στο Πάπιγκο. Τέλος, απολαύστε το καφεδάκι σου και παραδοσιακές πίτες στο διακοσίων ετών καφενείο «Εν Αρίστη» κάτω από τα πλατάνια.

Άνω Πεδινά

Το χωριό με τη θέση-κλειδί για τους λάτρεις των on the road διαδρομών βρίσκεται στις νοτιοδυτικές πλαγιές της Τύμφης και βόρεια του Μιτσικελίου, χτισμένα σε υψόμετρο 960 μέτρων πάνω από ένα μικρό οροπέδιο. Ένα σχετικά ανερχόμενο χωριό του Ζαγορίου με νέους ατμοσφαιρικούς ξενώνες και καλές ταβέρνες. Τα γραφικά Άνω Πεδινά με τα πετρόχτιστα από ζαγορίσια στουρναρόπετρα αρχοντικά και τα στενά καλντερίμια θα σάς συναρπάσουν. Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε την Μονή Ευαγγελίστριας που χτίστηκε το 1647 και λειτούργησε σαν ένα «κρυφό σχολειό» αλλά την Λαμπριάδειος Οικοκυρική Σχολή όπου παλιά γινόντουσαν μαθήματα υφαντικής. Καλύτερη ώρα της ημέρας, το δειλινό. Καθίστε στην αυλή της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου και απολαύστε τις τελευταίες ακτίνες του ήλιου να διαχέονται στις πλαγιές και τα σπίτια να βάφονται σε ένα ονειρεμένο πορτοκαλί.

Κήποι

Ένα από τα πιο όμορφα χωριά του κεντρικού Ζαγορίου που ατενίζει από ψηλά τα τρίτοξα γεφύρια Καλογερικό και του Μύλου (τα πιο όμορφα γεφύρια του Ζαγορίου), χτισμένο σε υψόμετρο 800 μέτρων. Το όνομα του το πήρε από τους κήπους των παραδοσιακών σπιτιών, για τους οποίους οφείλεται ο ποταμός Μπαγιώτικος που περνάει μέσα από το χωριό. Πρόκειται για ένα μικρό χωριό περίπου 70 κατοίκων, με υπέροχη θέα. Τα καλντερίμια του, οι πέτρινες βρύσες του, το ψηλό καμπαναριό με ρολόι στο προαύλιο του ναού του Αγίου Νικολάου αλλά και το λαογραφικό μουσείο «Αγάπιος Τόλης» είναι μερικά από τα highlights. Δοκιμάστε οπωσδήποτε γίγαντες με ποικιλία από άγρια χόρτα («μαζέματα»), το κοκκινιστό ελάφι και το αγριογούρουνο στο φούρνο στην παραδοσιακή ταβέρνα «Στου Μιχάλη».

Μαστοροχώρια

Η πατρίδα των ξακουστών μαστόρων της πέτρας με τη σπάνια ομορφιά και τα πέτρινα σπίτια μόλις λίγα χλμ βόρεια της Κόνιτσας. Διάσπαρτα χωριουδάκια αριστερά και δεξιά του ποταμού Σαραντάπορου, που φτάνουν έως τις παρυφές του Γράμμου. Η Πυρσόγιαννη είναι το γνωστότερο και πιο ζωντανό από τα χωριά του Γράμμου. Το πρώτο χωριό που συναντάτε ερχόμενοι από την Κόνιτσα, κτισμένο αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 860 μέτρων. Καλοστεκούμενα αρχοντικά με τις περίτεχνες εξώπορτες και τις πέτρινες βρύσες, μικρές πλατείες και δρομάκια που αναπτύσσονται γύρω τους είναι μερικές από τις ομορφιές του χωριού. Έχει εξαιρετική θέα προς τα γύρω βουνά και δάση και περιβάλλεται από πυκνό δρυοδάσος. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε το τσιριβίρι, παραδοσιακό τοπικό φαγητό (Πίτες, κόκορας, κουνέλι ή κότα κοκκινιστά, με καμμένο αλεύρι και σκορδαλιά) στο παλιό καφενείο μετατράπηκε στο μεζεδοπωλείο «Αρμολόι».

Εξίσου μαγευτική είναι και η Καστάνιανη, στην απέναντι, δασωμένη πλαγιά του βουνού Γύφτισσα. Ένα χωριό λες και βγήκε από χριστουγεννιάτικο παραμύθι. Η δεξιοτεχνία των σπουδαίων μαστόρων της πέτρας φαίνεται και εδώ παντού. Θα δείτε θαυμάσια σπίτια και κτίρια, ειδικότερα την εκκλησία του Αγίου Νικολάου και το διώροφο σχολείο που πλέον δεν λειτουργεί, αλλά και τέσσερα μονότοξα πέτρινα γεφύρια – τρία εντός του οικισμού και ένα εκτός. Ρυάκια που διατρέχουν το χωριό αλλά και παραδοσιακές πέτρινες βρύσες που βρίσκονται διάσπαρτες μέσα στο χωριό. Για νόστιμους μεζέδες και παραδοσιακό τσίπουρο καθίστε στο μοναδικό καφενείο του χωριού του Φώτη και της Γιώτας.

Τζουμέρκα

Σαν προστατευμένες φωλιές διάσπαρτες στα Αθαμανικά Όρη, στην περιοχή της Κεντρικής Πίνδου, τα 47 Τζουμερκοχώρια μοιράζονται ανάμεσα στους νομούς Ιωαννίνων και Άρτας. Τεχνητές λίμνες, σπήλαια, μοναστήρια κρυμμένα στους βράχους, επιβλητικά φαράγγια και γυμνές, άγριες κορυφές είναι μερικά από τα τοπία που θα ενθουσιάσουν κυρίως τους λάτρεις του οικολογικού τουρισμού.

Βουργαρέλι

Χτισμένο σε υψόμετρο 773 μέτρων, μόλις 58χλμ από την Άρτα, δεσπόζει ανάμεσα σε δύο λοφοσειρές, του Προφήτη Ηλία και της Ομαλής. Ένα χωριό για όσους επιθυμούν την απόλυτη ηρεμία αλλά παράλληλα θέλουν να χαθούν στα μαγευτικά τοπία του. Στη κεντρική πλατεία με τα πλατάνια, δίπλα από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, μπορείτε να απολαύσετε το πρωινό σας καφεδάκι μαζί με τους κατοίκους του χωριού. Για νόστιμες τυρόπιτες, λαχανόπιτες, νόστιμα μαγειρευτά και παραδοσιακά γλυκά θα επισκεφτείτε το Τάσου Ειρήνη.

Αθαμάνιο

Το Αθαμάνιο είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στις παρυφές των Τζουμέρκων σε υψόμετρο από 620μ έως 1042μ. Η πλακόστρωτη πλατεία με τα δύο πλατάνια (το ένα αιωνόβιο) είναι ιδανική για να απολαύσετε το ντόπιο τσίπουρο. Ο Άγιος Νικόλαος με την πέτρινη βρύση και η Αγία Κυριακή είναι επίσης must see του χωριού.Υπάρχουν αρκετά μονοπάτια ιδανικά για ορειβασία και σημεία πάνω από το χωριό για αναρρίχηση. Σε απόσταση 3 χιλιομέτρων και σε υψόμετρο 960 μ. λειτουργεί και πίστα αγώνων παραπέντε, ιδανική για τους λάτρεις των extreme sport. Τέλος, το ξεχωριστό αίσθημα που σάς προσφέρει το χωριό είναι αυτό της απεραντοσύνης από τις ψηλότερες κορφές του.

Κυψέλη

Μια οικιστική… κυψέλη που βρίσκεται στους πρόποδες των Τζουμέρκων σε υψόμετρο 600 μέτρων και αποτελείται από 5 συνοικισμούς, τη Λούτσα, την Καλλονή, την Αγία Ευαγγελίστρια, τα Ρουπακιά και τον Άι-Γιώργη. Στην Κυψέλη βρίσκεται και ένα από τα πιο σημαντικά μουσεία των Τζουμέρκων , το Λαογραφικού Μουσείου του Παντελή Χρ. Καραλή. Στο μουσείο μπορείτε να μάθετε για περισσότερους από αιώνες ιστορίας των Τζουμέρκων μέσα από σκεύη αγροτικής ποιμενικής και οικιακής χρήσης, όπλα και ενδυμασίες της περιοχής, ξυλόγλυπτα, υφαντά, κεντήματα, νομίσματα, εργαλεία διαφόρων επαγγελματιών. Φυσικά το χωριό προσφέρει υπέροχες εικόνες με τα άγρια τοπία του και τις γύρω βουνοκορφές.

Μέτσοβο

Χτισμένο αμφιθεατρικά στις καταπράσινες πλαγιές της Πίνδου πάνω από τον Μετσοβίτικο ποταμό, σε υψόμετρο 1.200 μ., το βλάχικο κεφαλοχώρι έχει αφήσει τη σφραγίδα του στον ταξιδιωτικό χάρτη της ορεινής Ελλάδας. Πατρίδα των εθνικών ευεργετών Γεωργίου Αβέρωφ, Νικόλαου Στουρνάρα και Μιχαήλ Τοσίτσα. Σπίτια χτισμένα με την παραδοσιακή ηπειρώτικη αρχιτεκτονική, με πέτρα, ξύλο και πλάκες, ανάμεσα σε λιθόστρωτα, κατηφορικά δρομάκια, μια γραφική κεντρική πλατεία με τεράστια πλατάνια και πολυάριθμες ταβέρνες και καφετέριες, μαγαζιά με παραδοσιακά προϊόντα ξυλοτεχνίας και ντόπια υφαντά θα ανακαλύψετε στο ιστορικό Μέτσοβο. Μην παραλείψετε να περάσετε από την κεντρική πλατεία, με τις τρεις βρύσες που αποτελούν σημείο συνάντησης για τους ντόπιους με τις παραδοσιακές φορεσιές και τις χαρακτηριστικές γκλίτσες. Μπορείτε να επισκεφθείτε και την πινακοθήκη Αβέρωφ, ένα μουσείο νεοελληνικής τέχνης που Έχει σε μόνιμη έκθεση αντιπροσωπευτικά έργα των σημαντικότερων Ελλήνων ζωγράφων, χαρακτών και γλυπτών του 19ου και του 20ού αιώνα, όπως των Γύζη, Λύτρα, Βολανάκη κτλ. Εκτός από τη μόνιμη έκθεση μπορείτε να δείτε κατά καιρούς περιοδικές εκθέσεις με έργα που συγκεντρώνονται από άλλα μουσεία και ιδιωτικές συλλογές της χώρας ή του εξωτερικού. Τέλος, για παραδοσιακή μετσοβίτικη κουζίνα προτιμήστε σίγουρα «Το Κουτούκι του Νικόλα».

Άννα Νάτση