Σίντρα - Λισαβόνα: «Αιχμάλωτοι» της ιστορίας και του Ατλαντικού! 10/09/2015

Από τα παραμυθένια κάστρα της Σίντρα και την πορτογαλική ριβιέρα μέχρι την ατμοσφαιρική Λισαβόνα που χαλαρώνει σε πάρκα, σε λόφους και στην ακροθαλασσιά, το φθινόπωρο στην Πορτογαλία αναδίνει μια γλυκιά, μυστηριακή αύρα στην άκρη της Ευρώπης.

Σε απόσταση ούτε μιας ώρας από τη Λισαβόνα, η πορτογαλική ριβιέρα ξεδιπλώνει τη γοητεία της παραδοµένη στην απεραντοσύνη του Ατλαντικού. Γεµάτα παραθεριστικές κατοικίες, πολυτελή ξενοδοχεία και νοσταλγικές περαντζάδες, τα παραλιακά θέρετρα του Cascais και του Estoril φτιάχνουν ένα, τηρουµένων των αναλογίων, πορτογαλικό ανάλογο των δικών µας νοτίων προαστίων, ενώ τις διαδοχικές παραλίες κατά μήκος της διαδροµής προτιµούν σταθερά οι επίδοξοι σέρφερ στην προσπάθειά τους να «πιάσουν» τα θεόρατα κύµατα του αφρισµένου ωκεανού.

Λίγο παραπέρα, στο ακρωτήρι Κάµπο ντα Ρόκα, ένας φάρος στην κορυφή ενός εντυπωσιακού βράχου σηµατοδοτεί –ούτε λίγο ούτε πολύ– το δυτικότερο άκρο της Ευρώπης. Την πρωτόγνωρη αίσθηση ότι βρίσκεσαι στην άκρη του κόσµου, µε συντροφιά τους ήχους του ωκεανού, απαλύνουν τα γλυκά χρώµατα του ηλιοβασιλέµατος.

Αν ανηφορίσετε προς τη γραφική κωµόπολη Σίντρα, ένα άλλο ταξίδι ξεκινά, µόνο που αυτή τη φορά το story είναι παραµυθένιο και περιλαµβάνει κάστρα και παλάτια, βασιλιάδες κι ευγενείς. Σκαρφαλωµένη σε γρανιτένια βράχια, ολόκληρη η περιοχή της Σίντρα ήταν από παλιά η αγαπηµένη των αριστοκρατών χάρη στο µοναδικό µικροκλίµα και την υπέροχη φύση της. Τα πρώτα κάστρα έχτισαν οι Μαυριτανοί, κατά το πέρασµά τους από την Ιβηρική, και ακολούθησε η πλειοψηφία της αριστοκρατίας της χώρας, η οποία ερχόταν εδώ για διακοπές και κυνήγι.

Η περιοχή, που απλώνεται σε περίπου δέκα χιλιάδες στρέµµατα, ανακηρύχτηκε το 1995 Μνηµείο Παγκόσµιας Κληρονοµιάς της UNESCO µε την ονοµασία «Πάρκα και Παλάτια της Σίντρα». Πανέµορφα πολυτελή αρχιτεκτονήµατα, περικυκλωµένα από βοτανικούς κήπους και δάση, συγκροτούν ουσιαστικά ένα υπαίθριο ανοιχτό µουσείο.

Τα 4 must της Σίντρα

Ξεκινήστε την περιήγησή σας από τη µικρή πόλη της Σίντρα, που είχε γοητεύσει τον Λόρδο Βύρωνα. Ένα συµπαθητικό cafe φέρει, µάλιστα, το όνοµά του και βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το επιβλητικό Palacio Nacional de Sintra, το οποίο ξεκίνησε να χτίζεται τον 11ο αι. Μια βόλτα στο λαβυρινθώδες εσωτερικό του αποκαλύπτει ισχυρές τις µαυριτανικές επιρροές, σε συνδυασµό µε γοτθικά και αναγεννησιακά στοιχεία, καθώς η ανέγερσή του ολοκληρώθηκε κάποιους αιώνες αργότερα.

Ατµοσφαιρικά εσωτερικά αίθρια µε τρεχούµενο νερό συνδέουν τα πολλά δωµάτια του παλατιού µε τα περίτεχνα ταβάνια και τα πανέµορφα πλακάκια και οδηγούν στην τεράστια κουζίνα µε τις πανύψηλες και ορατές από παντού κωνικές καµινάδες. Παρατηρήστε τα «κοντά» κρεβάτια στις βασιλικές κάµαρες – οι βασιλείς κοιµούνταν καθιστοί, καθώς η οριζόντια θέση παρέπεµπε σε θάνατο!

Το Palacio Nacional de Sintra θα το δείτε ξανά, φτάνοντας στην κορυφή του Castelo dos Mouros, µαζί µε υπέροχες πανοραµικές βίστες της περιοχής μέχρι τον Ατλαντικό. Η επιλογή της τοποθεσίας του φρουρίου από τους Μαυριτανούς είναι προφανούς στρατηγικής σηµασίας, ενώ πολλά χρόνια αργότερα ο βασιλιάς Φερδινάνδος ο Β΄ λάτρευε να έρχεται εδώ και να ζωγραφίζει. Κάντε μια βόλτα μέσα στα τείχη και εντοπίστε την κινστέρνα, τους στάβλους και την Πόρτα της Προδοσίας.

Για να φτάσετε βέβαια μέχρι εδώ, θα περάσετε πρώτα μέσα από το πάρκο Pena µε την οργιαστική βλάστηση. Οι πιο περιπετειώδεις της παρέας μπορείτε να γνωρίσετε το πάρκο µε ανεβασµένη αδρεναλίνη, καθώς υπάρχουν και υποδοµές για canopy (εναέριες διαδρομές).

Βγαλµένο από παραµύθι μοιάζει το γειτονικό Palacio Nacional da Pena, το οποίο ξεπροβάλλει πολύχρωµο από την κορυφή ενός απόκρηµνου βράχου. Αποτελεί δηµιούργηµα του Φερδινάνδου Β΄ (του ροµαντικού βασιλιά που λέγαµε και πιο πάνω), ο οποίος έφτιαξε εδώ ένα από τα αντιπροσωπευτικότερα δείγµατα του πορτογαλικού ροµαντισµού. «Είναι το οµορφότερο πράγµα που έχω δει στη ζωή µου», είχε γράψει ο Ρίχαρντ Στράους, ύστερα από την επίσκεψή του στο παλάτι και στους ατελείωτους κήπους που το περιβάλλουν.

Ένα mini bus θα σας ανεβάσει από το πάρκινγκ στην είσοδο του παλατιού, ενώ αξίζει τον κόπο να δοκιµάσετε τις πορτογαλικές γεύσεις του εστιατορίου και να απολαύσετε τον καφέ σας στη βεράντα µε την πανοραµική θέα. Πολύ ενδιαφέρον και το πωλητήριό του.

Ακόµη ένα δείγµα του πορτογαλικού ροµαντισµού, το Palacio de Monserrate, είχε ήδη προσελκύσει το ενδιαφέρον του Λόρδου Βύρωνα, προτού ο σερ Φράνσις Κουκ αποφασίσει να αγοράσει την υπό κατάρρευση εξοχική έπαυλη και αναδείξει τα γοτθικά και μαυριτανικά της αρχιτεκτονικά στοιχεία. Όλα αυτά γύρω στο 1860, γιατί έκτοτε το Palacio ξανασυνάντησε την εγκατάλειψη, μέχρι τις πολύ πρόσφατες εργασίες αναστύλωσης, χάρη στις οποίες η βιβλιοθήκη, η τραπεζαρία και άλλοι χώροι εκπέµπουν εκ νέου τη λάµψη του παρελθόντος.

Το οίκηµα περιβάλλει ένας πανέµορφος βοτανικός κήπος, τον οποίο δηµιούργησε ο Κουκ συγκεντρώνοντας φυτά από κάθε γωνιά του κόσµου. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού φιλοξενούνται συχνά συναυλίες. 

Ένα ξενοδοχείο - προορισμός

Ακόµη κι αν δεν γνωρίζεις την ιστορία του, μια αίσθηση μεγαλοπρέπειας σε τυλίγει με το που μπαίνεις στο «Palacio Estoril». Χτισµένο το 1930, µέλος πλέον των Small Luxury Hotels of the World, το ξενοδοχείο-θεσµός παρέχει στους επισκέπτες του τις πιο σύγχρονες ανέσεις, αµπαλαρισµένες µε γενναίες δόσεις αρ ντεκό πολυτέλειας και διαχρονικού μεγαλείου.

Από την έναρξη της λειτουργίας του έχει φιλοξενήσει από αρχηγούς κρατών μέχρι σταρ, που έχουν δώσει το όνοµά τους στα δωµάτια της πτέρυγας η οποία βρίσκεται δίπλα στην εντυπωσιακή πισίνα. Μάλιστα, ένας αστικός μύθος λέει πως στο «Palacio Estoril» εµπνεύστηκε ο Ίαν Φλέµινγκ την περσόνα του Τζέιµς Μποντ. Το σίγουρο είναι, πάντως, πως το 1969 φιλοξένησε μέρος των γυρισµάτων τού «Στην υπηρεσία της αυτής μεγαλειότητος».

Στάση στη Λισαβόνα

Απλωμένη σε εφτά λόφους στις όχθες του Τάγου, του μεγαλύτερου ποταμού της Ιβηρικής, η πορτογαλική πρωτεύουσα ζει το καλοκαίρι της όλο έξω. Σε καταπράσινα πάρκα, σε πλατείες στρωμένες με τραπέζια, με μια bica (ο πορτογαλικός εσπρέσο) ή ένα vinho a copo (κρασί με το ποτήρι) στο χέρι. Ο καλύτερος τρόπος γνωριμίας μαζί της παραμένει το περπάτημα, μια και τα πάντα στο ιστορικό κέντρο βρίσκονται σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους.

Με αφετηρία τους πανέμορφους κήπους του Εδουάρδου VII, η πλατιά εμπορική λεωφόρος Da Liberdade καταλήγει στην κεντρική Πλατεία Εμπορίου. Πάνω στον Τάγο, εδώ θα δείτε το άγαλμα του βασιλιά Χοσέ I, θα σκαρφαλώσετε μέχρι την κορυφή της θριαμβικής αψίδας Arco da Rua Augusta για πανοραμική θέα στο ποτάμι και στις κεραμιδένιες στέγες της πόλης, ενώ στο Lisboa Story Centre η μακραίωνη ιστορία της Λισαβόνας ξαναζωντανεύει μέσω της multimedia τεχνολογίας.

Λίγο παραπέρα, εκεί όπου ο Τάγος συναντά τον Ατλαντικό, η περιοχή του Belem είναι γεμάτη αξιοθέατα, όπως το Μνημείο των Ταξιδευτών στο σημείο από το οποίο αναχωρούσαν οι καραβέλες για νέα λιμάνια, ο μαρμάρινος και γοτθικού ύφους Πύργος του Belem αλλά και το Μοναστήρι του Αγίου Ιερώνυμου με τους τάφους του Βάσκο Ντα Γκάμα και του εμβληματικού Πορτογάλου καλλιτέχνη Φερνάντο Πεσόα. Γλυκιά συντροφιά στη βόλτα θα σας κρατήσουν τα πεντανόστιμα σφολιατένια ταρτάκια pasteis de nata από την «Antiga Confeitaria de Belem», με ιστορία από το 1837.

Πίσω στο κέντρο, η καρδιά της πόλης χτυπά στις πάντα ζωντανές συνοικίες Bairro Alto, Chiado και Baixa. Χαθείτε στα σοκάκια, ανακαλύψτε ψαγμένα μέρη για shopping και φαγητό, ξαποστάστε σε εκείνα τα όμορφα pavillon που στολίζουν τις πλατείες και δεν είναι περίπτερα αλλά το τέλειο μέρος για να απολαύσετε ένα δροσερό ρόφημα στη σκιά των δέντρων.

Στα must, μια selfie με το άγαλμα του Πεσόα καθισμένο στο τραπέζι που πάντα προτιμούσε στο ιστορικό «Café a Brasileira», όπως και η ανάβαση με τον δημοφιλή σιδερένιο ανελκυστήρα Elevador de Santa Justa από τα στενά της Baixa στην πλατεία Carmo.

Λισαβόνα χωρίς την εμπειρία μιας βόλτας με τα μονοβάγονα τραμ electricos να αγκομαχάνε σε ανηφόρες και να περνάνε ξυστά από προσόψεις μαγαζιών σχεδόν δεν νοείται. Πιο διάσημο, το τραμ 28 που κάνει μια θαυμάσια γύρα στο κέντρο λίγο προτού ανηφορίσει ασθμαίνοντας στην Alfama, τη γειτονιά των φάντο, που αφηγείται την ιστορία της μέσα από λαβυρινθώδη σοκάκια γεμάτα σπίτια με λουλουδιασμένες αυλές και τοίχους καλυμμένους με τα πανέμορφα ζωγραφιστά πλακάκια azulejos.

Λίγο πιο πάνω, στέκει περήφανο το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου, το παλαιότερο της πόλης, με ιστορία από τον 2ο αι. π.Χ. και υπέροχη θέα από τις πολεμίστρες και τους καταπράσινους κήπους.

Βαλσάμης Δουκάκης