Γατζέα: το ανερχόμενο hot spot του Πηλίου 30/12/2014

Κάτι τρέχει στους πρόποδες του βουνού των Κενταύρων

Έχει ακόμη το Πήλιο μυστικά προς ανακάλυψη; Κι όμως. Ένα από αυτά, η πανέμορφη Γατζέα, μπαίνει πλέον στην ατζέντα των weekends μας όλο το χρόνο, χάρη στον πετρόχτιστο ξενώνα «Villa Amanti» που άνοιξε πρόσφατα.

Κανείς δεν μπορεί να πει ότι γνωρίζει απολύτως το Πήλιο. Και σας το λέω εγώ που έχω περάσει αμέτρητα καλοκαίρια στα παραθαλάσσια Πλατανίδια, στις βορειοανατολικές ακτές του Παγασητικού, κάνοντας τακτικά εξορμήσεις στο βουνό κι έκτοτε έχω ανεβεί ουκ ολίγες φορές στην περιοχή για ρεπορτάζ. Ακόμη πάντως κι αν υποθέσουμε πως γνωρίζεις καλά έναν τόπο, μέσα στα χρόνια αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο τον βλέπεις. Αυτό συνέβη με εμένα και τη Γατζέα. Αφήνοντας πίσω την πόλη του Βόλου με προορισμό κάποιο από τα αγαπημένα πηλιορείτικα χωριά, τις Μηλιές, τον Λαύκο, την Τσαγκαράδα ή την Νταμούχαρη, προσπερνούσα την πινακίδα προς Γατζέα.

Άλλες φορές πάλι περνούσα από τη σκαρφαλωμένη στο βουνό Άνω Γατζέα με τον «Μουτζούρη», το γραφικό τρενάκι που κάνει τη μαγική διαδρομή Μηλιές-Λεχώνια. Και πάντα σκεφτόμουν να επιστρέψω στον υπέροχο εγκαταλελειμμένο σταθμό της και να περπατήσω στο βουνό­ για να βρω το καλύτερο φωτογραφικό πλάνο για τη γέφυρα του Ντε Κίρικο. Η περιοχή της Γατζέας και κυρίως το παραθαλάσσιο κομμάτι της αποτελεί κυρίως καλοκαιρινό προορισμό, με κάποια ενοικιαζόμενα δίπλα στα εξοχικά σπίτια. Η απόφαση της Αντιγόνης και της Αμαλίας να μετατρέψουν το πέτρινο αναπαλαιωμένο αρχοντικό τους σε ξενώνα στην Άνω Γατζέα (απέχει μόλις 4 χλμ. από την Κάτω Γατζέα και 17,5 χλμ. από την πόλη του Βόλου) αλλάζει τα δεδομένα και βάζει την ευρύτερη περιοχή στον τουριστικό χάρτη του Πηλίου. Έχοντας ως βάση τον ξενώνα περάσαμε ένα αξέχαστο σαββατοκύριακο, που συνδύαζε τη χαλάρωση με βόλτες στο βουνό και στη θάλασσα.

Ένα πέτρινο σπίτι όπως η «Villa Amanti» (6944446010, 6944807891) ονειρευόμουν πάντα για εξοχικό. Το αρχοντικό-ξενώνας αποπνέει σπιτική θαλπωρή και νοικιάζεται ολόκληρος σε ζευγάρια, παρέες και οικογένειες (μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 8 άτομα και μάλιστα το ένα δωμάτιο έχει κρεβάτια-κουκέτες κατάλληλα για παιδιά). Η Αντιγόνη και η Αμαλία, οι δύο αδερφές στις οποίες ανήκει, τον έχουν διακοσμήσει με περισσή φροντίδα και γούστο χωρίς την παραμικρή διακοσμητική υπερβολή. Αρκεί να δείτε τον τρόπο με τον οποίο έχουν εξοπλίσει την κουζίνα. Έχουν φροντίσει να υπάρχουν τα πάντα, από πλυντήριο πιάτων και τοστιέρα μέχρι μίξερ, ενώ σε ένα ντουλάπι έχουν σε απόλυτη τάξη, χρωματιστά κουτάκια με ζάχαρη, μαρμελάδες, μέλι, τσάι, σοκολάτα και βότανα. Η πέτρα και το ξύλο κυριαρχούν παντού τόσο στα τρία υπνοδωμάτια του επάνω ορόφου –το ένα με δικό του μπάνιο– όσο και σε αυτό του ισογείου δίπλα στη μεγάλη σάλα. Η ζεστασιά του τζακιού σε κρατάει μέσα το χειμώνα, όμως δύσκολα αντιστέκεσαι στη θέα των ελαιώνων και της θάλασσας από την ευρύχωρη βεράντα ή την πετρόχτιστη αυλή όπου βρίσκονται το μπάρμπεκιου αλλά και μια αιώρα. Η Αμαλία, η οποία πρόσφατα απαρνήθηκε την Αθήνα αναζητώντας την αυθεντική εμπειρία του Πηλίου, είναι πάντα stand by για ό,τι χρειαστείτε κι έτοιμη να σας δείξει τα μυστικά της περιοχής που κι εκείνη ανακάλυψε μόλις.

Η εξοχή ανοίγει πάντα την όρεξη για βόλτες. Η φύση του Πηλίου είναι μαγική όλες τις εποχές και υπάρχουν άπειρα παλιά μονοπάτια και καλντερίμια –οδικό δίκτυο άλλοτε μεταξύ των χωριών– που σας επιτρέπουν να την απολαύσετε σε όλο της το μεγαλείο. Ο άνθρωπός σας για όμορφες διαδρομές, πεζοπορικές ή με ορειβατικό ποδήλατο, είναι ο δραστήριος Αλέξανδρος Πετρούτσος, ιδιοκτήτης του γραφείου εναλλακτικού τουρισμού Montis Ordo (6977955298, 2423023226). Μαζί­ με τους Φίλους των Καλντεριμιών του Πηλίου έχει καθαρίσει και συντηρεί πολλά από τα μονοπάτια. Ζητήστε του να σας δείξει την ήπια, αλλά αποκαλυπτική σε ορεινή ομορφιά πεζοπορική διαδρομή που φτάνει στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό της Άνω Γατζέας.

Φτάνοντας­ εκεί, επισκεφθείτε το Μουσείο Ελιάς και Λαδιού (2423022009) για να δείτε την παραδοσιακή διαδικασία παραγωγής λαδιού αλλα και σαπουνιού. Καθίστε στον παλιό καφενέ για να δοκιμάσετε τα μεζεδάκια του Γιώργου και της Μαρίας δίπλα στην ξυλόσομπα και ζητήστε τους να σας δείξουν το παλιό παντοπωλείο της οικογένειας Παπαδόπουλου. Με κρατική ή δημοτική υποστήριξη θα μπορούσε άνετα να μεταμορφωθεί σε μουσειακό χώρο, καθώς ο ιδιοκτήτης του το έχει διατηρήσει ακριβώς όπως ήταν τη δεκαετία του ’60. Ανάμεσα στα ράφια με τις καλμαλίνες, τα σχοινιά και τα μεγάλα βαρέλια για το ρύζι θα έχετε την αίσθηση ότι από κάπου θα ξεπροβάλει ο Ζήκος.

Μπορεί ο χειμώνας να θέλει βουνό, όμως και η θάλασσα έχει την ομορφιά της. Τα χρώματα του ορίζοντα της δίνουν μια κρυστάλλινη λάμψη, γι’ αυτό και αξίζει να κάνετε μια βόλτα στην Κάτω Γατζέα, να περπατήσετε στον παραλιακό δρόμο και να ολοκληρώσετε τη βόλτα δοκιμάζοντας ένα από τα θεσπέσια γλυκά του καφέ «Γιαλοπαρμένο». γκανάς σοκολάτας με μέλι, ουίσκι και μους σοκολάτας γάλακτος, σάμαλι με καϊμάκι, στρούντελ μήλου με σος ανγκλέζ κ.ά., τα οποία μπορείτε να τα πάρετε και σε πακέτο. Με καλάθι γεμάτο ζαρζαβατικά θα φύγετε αν αποφασίσετε να επισκεφθείτε το αγρόκτημα Πήλια Γη (6973481855) στα γειτονικά Καλά Νερά, το οποίο τώρα οργανώνεται ως πρότυπη μονάδα βιολογικών αγροτικών προϊόντων. Φτάνοντας θα σας δώσουν ένα καλάθι για να μαζέψετε μόνοι σας πιπεριές, μελιτζάνες, κυδώνια και άλλα ζαρζαβατικά και φρούτα, ανάλογα με την εποχή.

Συνεχίζοντας την εξόρμηση, αξίζει να κάνετε μια στάση και στην κοντινή Βυζίτσα. Ένα χωριό-ανοιχτό μουσείο βαλκανικής αρχιτεκτονικής. Πηλιορείτες που πλούτισαν το 19ο αιώνα από το εμπόριο, κυρίως στην Αίγυπτο, έχτισαν εδώ τα αρχοντικά τους – τρίπατα πέτρινα κτίρια με καλοδουλεμένα ξύλινα σαχνισιά και περίτεχνους φεγγίτες. Τα περισσότερα λειτουργούν σήμερα ως ξενώνες, οπότε ζητήστε να ρίξετε μια ματιά και στο εσωτερικό, ώστε να δείτε τις ξύλινες γυριστές σκάλες και τα «λεπτοκεντημένα» ταβάνια. Οι ταβέρνες και τα λοιπά μαγαζιά συνωστίζονται γύρω από την πλατεία. Εμείς κάναμε στάση για γλυκό το κουταλιού στον Αγροτουριστικό Συνεταιρισμό Γυναικών Βυζίτσας Εσπερίδες και δεν το μετανιώσαμε… Βρήκαμε από κάστανο, καρυδάκι και φιρίκι μέχρι σπιτικές μαρμελάδες, κουλουράκια και χειροποίητα ζυμαρικά.

Αν δεν καθίσετε για φαγητό σε κάποια από τις ταβέρνες της Βυζίτσας, κρατήστε την όρεξή σας μέχρι να επιστρέψετε στην Άνω Γατζέα για να δοκιμάσετε τους γευστικούς πειρασμούς του Μάνου και της Δήμητρας στην παραδοσιακή ταβέρνα-καφενείο «Αγγελικόν». Δεν θα ξέρετε τι να πρωτοδιαλέξετε: πηλιορείτικο σπεν­τζοφάι και συκωτάκια λαδορίγανη, γουρουνόπουλο ή αρνάκι στο φούρνο, μπιφτεκάκια κοκκινιστά με πιπεριές ή ρεβιθοκεφτέδες και πιπερόπιτα; Όπως κι αν έχει, η Γατζέα είναι ένας ανερχόμενος τουριστικός προορισμός που αξίζει να τον προλάβετε στη σημερινή του φάση. ­τώρα που έχουν επιλέξει να μείνουν σε αυτόν σύγχρονοι αναχωρητές και νέοι επιχειρηματίες με όραμα για κάτι καινούργιο και όμορφο, το οποίο δεν πηγαίνει κόντρα στο περιβάλλον και στην παράδοση του τόπου.

Μαρία Κρύου