H Ακτή του Αμάλφι ή όπως είναι γνωστή στα ελληνικά η Costiera Amalfitana που εκτείνεται νότια της Νάπολης, είναι ένας προορισμός που εδώ και δεκαετίες αποτελεί σημείο αναφοράς για ταξιδιώτες από όλον τον κόσμο που αναζητούν το καλοκαίρι το απόλυτο ιταλικό τοπίο.
Δραματικοί φιδωτοί δρόμοι, πολύχρωμοι οικισμοί σκαρφαλωμένοι πάνω σε απότομα βράχια και μια απέραντη θάλασσα που σε συντροφεύει σε κάθε στροφή. Σε αντίθεση με το διάσημο Αμάλφι και το πολυφωτογραφημένο Ποζιτάνο στα οποία κάθε καλοκαίρι δημιουργείται το αδιαχώρητο από ντόπιους και τουρίστες, το Ραβέλο έχει καταφέρει να ξεχωρίσει! Όχι γιατί υπερτερεί σε ομορφιά από τα υπόλοιπα μέρη, αλλά γιατί προσφέρει κάτι εντελώς διαφορετικό. Γνωστό ως το Μπαλκόνι της Ακτής Αμάλφι, το Ραβέλο είναι ένα γραφικό χωριό χτισμένο σε υψόμετρο 350 μέτρων πάνω από τη θάλασσα.
Αφήνοντας πίσω σας την πόλη του Αμάλφι, θα χρειαστεί να αποχαιρετήσετε για λίγο την ακτογραμμή και να ακολουθήσετε τον φιδογυριστό ανηφορικό δρόμο που μετά από μόλις 12΄ οδηγεί στην είσοδο του οικισμού. Εκεί, αφήστε το αυτοκίνητο σας στο parking, καθώς η κυκλοφορία οχημάτων δεν επιτρέπεται στο ιστορικό κέντρο του χωριού και ελάτε να σας ξεναγήσω σε ένα από τα αγαπημένα μου μέρη στην Ιταλία.
Ραβέλο
Φτάνοντας στο Ραβέλο, παρά την παρουσία αρκετών επισκεπτών, το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνεσαι είναι η αίσθηση ηρεμίας. Ίσως γιατί το μικρό αυτό στολίδι προσελκύει ένα κοινό που δεν αναζητά τόσο την ένταση, όσο την ομορφιά, την ιστορία και τον πολιτισμό. Σε αντίθεση με το κοσμικό Ποζιτάνο και το ολοζώντανο Αμάλφι, εδώ οι ρυθμοί επιβραδύνονται αισθητά. Και μαζί τους πέφτει και η θερμοκρασία, καθώς το δροσερό αεράκι που φυσά λόγω του υψόμετρου σας υποδέχεται ευχάριστα, ακόμη κι όταν λίγα μόλις χιλιόμετρα πιο κάτω, ο υδράργυρος έχει χτυπήσει κόκκινο.
Το Ραβέλο θεωρείται ιστορικά καταφύγιο καλλιτεχνών και διανοούμενων, όπως η Virginia Woolf, o Άγγλος Συγγραφέας EM Foster και ο Joan Miro. Μάλιστα, το Αuditorium Oscar Niemeyer που θα σας καλωσορίσει στην είσοδο μαρτυρά την καλλιτεχνική ταυτότητα της περιοχής. Δύσκολο να περάσει απαρατήρητη αυτή η κατάλευκη, φουτουριστική κατασκευή που μοιάζει με κύμα που αιωρείται πάνω από τον απότομο γκρεμό. Πρόκειται και το μοναδικό δημόσιο έργο του σπουδαίου Βραζιλιάνου αρχιτέκτονα Νiemeyer στην Ιταλία. Το μοντέρνο κτίριο που ξεχωρίζει για τη δυναμική, γλυπτική του μορφή εγκαινιάστηκε το 2010 και είχε ως στόχο να αποκτήσει το Ραβέλο έναν μόνιμο στεγασμένο χώρο πολιτισμού που θα ενίσχυε την ταυτότητα του ως Πόλη της Μουσικής.
Σήμερα, το αμφιθέατρο φιλοξενεί συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις, ενώ αποτελεί και μια από τις βασικές σκηνές του Ravello Festival όταν οι καιρικές συνθήκες δεν επιτρέπουν τη διεξαγωγή των υπαίθριων συναυλιών στη Villa Rufolo.
Η θέα από ψηλά αποκαλύπτει μόνο μια μικρή γεύση από όσα επιφυλάσσει το Ραβέλο. Μόλις διασχίσετε το χαρακτηριστικό τούνελ θα βρεθείτε στην Piazza Vescovado, την κεντρική πλατεία του χωριού, όπου δεσπόζει ο Καθεδρικός Ναός, αφιερωμένος στον Άγιο Παντελεήμονα. Χτισμένος τον 11ο αιώνα, ξεχωρίζει για τις επιβλητικές χάλκινες βυζαντινές πύλες, τον μαρμάρινο άμβωνα και το λιτό, αλλά ατμοσφαιρικό εσωτερικό του. Αφού τον επισκεφθείτε, αφιερώστε λίγα λεπτά και απολαύστε από τα σκαλιά του ναού την κεντρική πλατεία, εκεί όπου χτυπά η καρδιά του Ραβέλο.
Γύρω της απλώνονται μικρά cafes με τραπεζάκια στον ήλιο, ντόπιοι που συνομιλούν ζωηρά, άλλωστε βρισκόμαστε στη νότια Ιταλία, αλλά και επισκέπτες που απολαμβάνουν ένα limoncello ή ένα δροσιστικό sorbet λεμόνι, προϊόν για το οποίο φημίζεται ολόκληρη η περιοχή. Τόσο στα γύρω σοκάκια, όσο και μέσα σε κρυμμένες ολάνθιστες αυλές θα ανακαλύψετε από κλασικές trattorias, όπως η Οsteria Ravello (@osteria_ravello_), η old-school Trattoria da Cumpa Cosinmo ή Salvatore Ravello 1958 (@salvatoreravello), μέχρι fine dining εστιατόρια όπως το Rossellini’s μέσα στο Palazzo Avino ή το il Flauto di Pan (@ilfautodipan).
Όσο η ζέστη υποχωρεί και το απόγευμα δίνει τη θέση του στο βράδυ, η πλατεία γεμίζει από νεαρόκοσμο που αράζει με ένα spritz το χέρι, συνθέτοντας μια ζωντανή ατμόσφαιρα. Από εκεί το χωριό ξεδιπλώνεται μέσα από ένα δίκτυο από λιθόστρωτα σοκάκια και περάσματα που αποκαλύπτουν πολύχρωμα σπίτια, λουλουδιασμένες αυλές και μικρές γωνιές που προσκαλούν να χαθείς χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Το Ραβέλο είναι αρκετά μικρό ώστε μέσα σε λίγες ώρες θα το έχετε περπατήσει όλο.
Στη διάρκεια αυτής της περιπλάνησης θα ανακαλύψετε γκαλερί Τέχνης,αλλά και μικρά καταστήματα που μοιάζουν να έχουν μείνει αναλλοίωτα στον χρόνο με χειροποίητα κεραμικά διακοσμημένα με τα χαρακτηριστικά μοτίβα και χρώματα της Ακτής Αμάλφι, λινά υφάσματα, τοπικά προϊόντα, λικέρ και αρωματικά λεμόνια.
H Villa Rufolo
Μια γνωριμία με το Ραβέλο δεν είναι ποτέ ολοκληρωμένη αν δεν επισκεφθείτε τις δύο φημισμένες βίλες του. Κι αν υπάρχει ένα σημείο που συμπυκνώνει όλη τη γοητεία του, αυτό είναι η Villa Rufolo στην είσοδο του οικισμού. Xτισμένη τον 13ο αιώνα από την πανίσχυρη οικογένεια Ρούφολο, αποτέλεσε σύμβολο του πλούτου και της ακμής του Ραβέλο.
Σήμερα, μπορείτε ναπεριηγηθείτε στα εναπομείναντα μεσαιωνικά κτίσματα, στους πολυφωτογραφημένους κήπους και τις βεράντες που μοιάζουν να αιωρούνται πάνω από το Αμάλφι, χαρίζοντας μια από τις πιο εμβληματικές εικόνες της περιοχής. Η απαράμιλλη ομορφιά της μάλιστα είναι γνωστό ότι μάγεψε τον Ρίχαρντ Βάγκνερ, ο οποίος όταν την επισκέφθηκε το 1880 βρήκε εδώ την έμπνευση για την όπερα Πάρσιφαλ. Από τότε, το όνομα του συνδέθηκε άρρηκτα με τη βίλα, μια σχέση που παραμένει ζωντανή μέχρι και σήμερα μέσα από το Festival Ravello (www.fondazioneravello.com, @ravellofestival).
Κάθε καλοκαίρι, από τις αρχές Ιουλίου, έως τις αρχές Σεπτεμβρίου (φέτος απότις 4 Ιουλίου, έως τις 5 Σεπτεμβρίου), οι ιστορικοί της κήποι μετατρέπονται σε ένα μοναδικό υπαίθριο μουσικό θέατρο, φιλοξενώντας συναυλίες κλασικής μουσικής με φόντο το μπλε σκούρο του Τυρρηνικού Πελάγους (Είσοδος €8, https://villarufolo.com).
H Villa Cimbrone
Αν ωστόσο η παραμονή σας στο Ραβέλο είναι σύντομη και έχετε χρόνο να επισκεφθείτε μόνο από τις δύο βίλες για τις οποίες φημίζεται, θα σας πρότεινα να επιλέξετε τη Villa Cimbrone, η οποία κατά τη γνώμη μου, δεν θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο! Θεωρείται, και όχι άδικα, ένα από τα πιο exclusive σημεία, όχι μόνο της Costiera Amalfitana, αλλά και ολόκληρης της Ιταλίας. Η πρόσβαση απαιτεί λίγα λεπτά περπάτημα, όμως αυτή η μικρή τελετουργία απομάκρυνσης από την κεντρική πλατεία λειτουργεί σαν μια ήρεμη προετοιμασία γι΄αυτό που πρόκειται να αντικρίσετε.
Έπειτα από περίπου 10’ στη λιθόστρωτη Via San Francesco που στη συνέχεια γίνεται Via Santa Chiara θα φτάσετε στην είσοδο των κήπων. Σήμερα η Villa Cimbrone στεγάζει ένα από τα πιο εμβληματικά πολυτελή ξενοδοχεία της Ιταλίας, όπου η διαμονή αποτελεί εμπειρία από μόνη της (www.hotelvillacimbrone.com, @villacimbrone).
Για σχεδόν μια χιλιετία, υπήρξε ιδιωτική αριστοκρατική κατοικία, περνώντας από τα χέρια ισχυρών οικογενειών του Ραβέλο, πριν ο Βρετανός λόρδος Ernest William Beckett τη μεταμορφώσει, στις αρχές του 20ου αιώνα, στο ρομαντικό αριστούργημα που γνωρίζουμε σήμερα.
Ευτυχώς οι κινηματογραφικοί της κήποι παραμένουν ανοιχτοί στο κοινό (Είσοδος €10, www.hotelvillacimbrone.com/villa-cimbrone-gardens-2/). Αγάλματα, καλοφροντισμένα παρτέρια με πολύχρωμα λουλούδια, επιβλητικές δεντροστοιχίες που χαρίζουν απλόχερα τη σκιά τους και μια σχεδόν απόκοσμη γαλήνη συνθέτουν ένα σκηνικό που θυμίζει επίγειο παράδεισο.
Κι εκεί που πιστεύετε πως τίποτα δεν μπορεί να σας εντυπωσιάσει περισσότερο, φτάνετε στην Terrazza dell’ Infinito, τη διάσημη βεράντα της με τις μαρμάρινες προτομές που μοιάζουν να αγναντεύουν στο άπειρο. Μπροστά σας ξεδιπλώνεται μια από τις πιο συγκλονιστικές θέες της Ιταλίας. Ο ορίζοντας χάνεται εκεί όπου ο ουρανός συναντά τη θάλασσα και μπροστά σας απλώνεται η Costiera Amalfitana. Είναι από εκείνες τις εικόνες που καμία φωτογραφία δεν μπορεί να αποδώσει πραγματικά!
Sentiero Dei Limoni
Μια από τις πιο αυθεντικές εμπειρίες που αξίζει να ζήσει κανείς στο Ραβέλο είναι το περίφημο Sentiero dei Limoni, το μονοπάτι των Λεμονιών. Πρόκειται για ένα παλιό πέτρινο μονοπάτι που συνδέει το Ραβέλο με τα παραθαλάσσια χωριά Μινόρι και Μαΐόρι. Η διαδρομή περνά μέσα από λεμονιές, σκαλοπάτια και στενά περάσματα με θέα που ανοίγει συνεχώς προς τη θάλασσα. Για αιώνες αυτός ήταν ο δρόμος που χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι για να μεταφέρουν τα περίφημα λεμόνια της Ακτής Αμάλφι. Σήμερα η κατάβαση διάρκειας 30-40΄αποτελεί έναν από τους πιο όμορφους περιπάτους της περιοχής!
Palazzo Avino
Από τον Καθεδρικό Ναό ακολουθήστε τη Viale Richard Wagner και σύντομα θα ανακαλύψετε μια διαφορετική πλευρά του Ραβέλο. Στην ήσυχη Via San Giovanni del Toro, ανάμεσα σε στενά περάσματα, καμάρες και σπίτια βαμμένα στις ζεστές αποχρώσεις της ώχρας, βρίσκονται μερικά από τα πιο ιστορικά ξενοδοχεία της περιοχής, όπως το Belmond Hotel Carusο (@belmondhotelcaruso) και το Palazzo Avino, μέλος των Leading Hotels of the World (@palazzoavino).
To δεύτερο, με ιστορία φιλοξενίας που ξεπερνά τον ενάμιση αιώνα, αποτελεί προορισμό από μόνο του, ακόμη κι αν δεν έχετε την ευκαιρία να διανυκτερεύσετε σε κάποια από τις πολυτελείς σουίτες του. Στεγασμένο σε ένα ανακαινισμένο αριστοκρατικό παλάτι του 12ου αιώνα, αποπνέει μια διακριτική, ανεπιτήδευτη κομψότητα. Οι χαρακτηριστικές ροζ αποχρώσεις της πρόσοψης, οι προσεγμένοι εσωτερικοί χώροι και, πάνω απ’ όλα οι βεράντες που αγναντεύουν τμήμα της Ακτή του Αμάλφι, συνθέτουν εικόνες που δύσκολα ξεχνιούνται.
Εκεί, στην Τerrazza Meraviglia, την ώρα που κάθε Ιταλός απολαμβάνει το καθιερωμένο του aperitivo, σας προτείνω να γράψετε τον επίλογο αυτού του ταξιδιού. Με ένα dry martini στο χέρι και το βλέμμα χαμένο στο απέραντο γαλάζιο, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί από αυτό το σημείο πέρασαν προσωπικότητες όπως ο Ηumphrey Board, η Gina Lollobrigida και ο Εduardo De Filippo…
Αυτό που κάνει το Ραβέλο να ξεχωρίζει είναι η ισορροπία του. Δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει με υπερβολές, ούτε να επιδείξει μια φανταχτερή πολυτέλεια. Με την αύρα της Dolce Vita να πλανάται διάχυτη ακόμα στην ατμόσφαιρα και μια διαχρονική, παλιάς κοπής κομψότητα, σε κερδίζει μέσα από τις μικρές λεπτομέρειες: το φως έτσι όπως γλιστρά στα λιθόστρωτα σοκάκια, το άρωμα των λουλουδιών, τον ήχο των βημάτων νωρίς το πρώι και την αίσθηση ότι εδώ ο χρόνος κυλά λίγο πιο αργά από ότι στους διάσημους γείτονες του…
Σε έναν προορισμό όπως η Costiera Amalfitana, όπου όλα μοιάζουν να διεκδικούν της προσοχή σου, το Ραβέλο επιλέγει έναν διαφορετικό δρόμο. Προσφέρει μια εμπειρία πιο ουσιαστική. Είναι από εκείνα τα μέρη που δεν τα επισκέπτεσαι για να γεμίσεις τη μνήμη του κινητού σε με φωτογραφίες -αν και θα το κάνεις-, αλλά για να τα αισθανθείς και, όταν πλέον φύγεις, συνεχίζουν να σε συνοδεύουν με τις εικόνες τους για πολύ καιρό…
Πως να πάτε
Ο πιο εύκολος τρόπος να φτάσετε στην Costiera Amalfitana και στο Ραβέλο είναι με απευθείας πτήση από την Αθήνα προς τη Νάπολη με Αegean Αirlines ή Easyjet. Από εκεί έχετε δύο βασικές επιλογές: είτε να νοικιάσετε αυτοκίνητο ή να πάρετε ταχύπλοο από το λιμάνι της Νάπολης (Molo Beverello) προς το Αμάφλι (διάρκεια 2-2,5 ώρες) κι από εκεί να συνεχίσετε με το τοπικό λεωφορείο ή ταξί για το Ραβέλο.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
