Ιωάννινα: 48 ώρες και 3,5 εστιατόρια

Είναι σίγουρα η λίμνη, οι πίτες, η παλιά πόλη, είναι όμως και πολλά περισσότερα από αυτά. Τα Ιωάννινα δεν εξαντλούνται σε ένα ΣΚ, είναι πολύπλευρα και πολυδιάστατα, οπότε εδώ θα επικεντρωθούμε στη διάσταση «φαγητό».

Το μαγαζάκι που λέγαμε εστιατόριο Ιωάννινα Το Μαγαζάκι που λέγαμε

Ξεκινάω κάπως ανορθόδοξα, όχι με έναν καφέ κάπου δίπλα στη λίμνη, στο κέντρο της πόλης, αλλά με μία πίτα στην Αμφιθέα, μια πιο under-the-radar περιοχή στην απέναντι πλευρά της λίμνης που βλέπει τα Γιάννενα "πιάτο". Βρίσκομαι στον Χρύσανθο, μια παραδοσιακή ταβέρνα όπου για περισσότερα από 25 χρόνια η κυρία Αριστέα μαγειρεύει γιαννιώτικη κουζίνα. Στο τραπέζι έχει ήδη έρθει η "κοφτόπιτα", μια κάπως ξεχασμένη πίτα με χοντρό πλιγούρι και φέτα. Έγραφα παλιότερα "πιστεύω ότι οι Ηπειρώτες είναι ικανοί να μαγειρέψουν τα πάντα σε φορμάτ πίτας" και το ξαναλέω και τώρα προσθέτοντας "και να το κάνουν πολύ καλά".

Chrysanthos
Χρύσανθος

Σε αυτό το λονγκ γουικέντ που συμβαίνει στα Ιωάννινα η κεντρική ιδέα είναι το φαγητό, οπότε θα εστιάσω κυρίως σε αυτό.  Στον Χρύσανθο ήρθαμε μεσημέρι, κατευθείαν από το αεροδρόμιο, και έτσι προτείνω να το κάνετε και εσείς. Δεν θα υπήρχε καλύτερη "εισαγωγή στα Γιάννενα", καθώς αφενός στο τραπέζι έχεις όλα τα sos, με τους λαχανοντολμάδες, τη μοσχίδα, την πρασόπιτα και τις λοιπές πίτες της κυρίας Αριστέας, αφετέρου απλώνεται μπροστά σου η λίμνη με την ολόκληρη την πόλη στο φόντο.       

πίτες

 

Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα στον καθησυχαστικό και ώριμο αστικό εκλεκτικισμό του Hotel Du Lac, είμαστε και πάλι στην πόλη, αυτή τη φορά στα στενά γύρω από την κεντρική λεωφόρο Αβέρωφ. Όλη αυτή η πλευρά στα αριστερά της Αβέρωφ με μέτωπο προς τη λίμνη, που ξεκινάει από το κτίριο της Περιφέρειας Ηπείρου και φτάνει μέχρι το κάστρο, είναι εντυπωσιακά γεμάτη με conceptικά bar, επιμελημένες micro roasteries και διάφορα άλλα συναφή "hipster traps". Μπορώ να γυρίζω εδώ ώρες, το καλύτερο μου είναι, δεν θέλουμε όμως να αργήσουμε στο Θαμών. Φυσικό ξύλο, γήινες αποχρώσεις, μια σχεδόν σκανδιναβικών αποχρώσεων απλότητα παντού, που αφήνει το ενδιαφέρον να εστιάσει στην πάντα busy, ανοιχτή κουζίνα. Το Θαμών είναι ένα σύγχρονο city bistro με αφετηρία τα τοπικά υλικά και σημείο αναφοράς την ηπειρώτικη κουζίνα. Ο chef και ιδιοκτήτης Θανάσης Τάσσος πιστεύει στην τοπική γαστρονομία την οποία και έχει απόλυτη προτεραιότητα του. Όχι ότι εγώ δεν πίστευα από πριν, κάθε άλλο, απλώς στο τέλος αυτού του δείπνου ανανέωσα τους προσωπικούς μου όρκους πίστης στον τρόπο που ο Θανάσης αξιοποιεί τα υλικά του και αναδεικνύει την κληρονομιά του. Σε πιάτο αυτό μεταφράζεται σε: "χοιρινό μάγουλο με γιουβέτσι και καδοτύρι".

Θαμών
Θαμών

Δεύτερο μεσημέρι στα Γιάννενα, η κινηματογραφική πρωινή ομίχλη έχει εξαφανιστεί, η μέρα είναι πλέον ηλιόλουστη και ιδανική για βόλτες στους πεζόδρομους του κέντρου, στο κάστρο, και στα πέριξ των τειχών στενά. Σε ένα τέτοιο, με υπέροχη "πέτρινη" θέα στα τείχη, βρίσκεται Το Μαγαζακι που Λέγαμε. Μόνο ένας άνθρωπος σαν την ιδιοκτήτρια και chef Μαρία Κλήμη θα έδινε αυτό το όνομα στο εστιατόριο του. Γεμάτη ενέργεια, η Μαρία έχει δημιουργήσει ένα μικρό, προσωπικό εστιατόριο, όπου μαγειρεύει τη δική της προσέγγιση στο θέμα "τοπική κουζίνα" με υλικά σχεδόν αποκλειστικά από παραγωγούς της ευρύτερης περιοχής με τους οποίους συνεργάζεται σταθερά. Δοκιμάσαμε δύο από τα πιο δημοφιλή της πιάτα, το παστίτσιο προβατίνας με ντόπιες μακαρούνες (το οποίο το καλοκαίρι το βγάζει σε παραλλαγή με γαρίδες) και την καπνιστή πέστροφα από τον Βοϊδομάτη με τσιγαριαστά χόρτα. Αν πάτε τη συζήτηση στα θέματα της συνέπειας της παραγωγής, αλλά και των προτεραιοτήτων που έχουν οι περισσότεροι όταν βγαίνουν για φαγητό, υπολογίστε να μείνετε και για απογευματινό καφέ, η Μαρία έχει άποψη για όλα αυτά – άλλωστε ήταν από τους πρώτους στα Ιωάννινα που ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν τοπικά υλικά – και με χαρά θα τη συζητήσει μαζί σας.

Το μαγαζάκι που λέγαμε
Το Μαγαζάκι που λέγαμε

Τελικά όντως οι 48 ώρες είναι πολύ λίγες για την πόλη αυτή και δυστυχώς φεύγω έχοντας αφήσει εκκρεμότητες για την επόμενη φορά, με σημαντικότερη το Σίλφιον. Άνθρωποι που ξέρουν από Γιάννενα, μου έχουν πει ότι το φαγητό του chef Γιάννη Χρηστίδη αξίζει καθώς βασίζεται στην ίδια λογική της αξιοποίησης των τοπικών πρώτων υλών και της παράδοσης, αλλά με τη δική του, φρέσκια ματιά. Τους ακούω και σημειώνω το Σίλφιον στην ατζέντα μου με πορτοκαλί marker που δεν έχω πιο σημαντικό.    

Εστιατόρια:
Το Μαγαζάκι που λέγαμε
Χρύσανθος
Θαμών
Σίλφιον

Επιλογές διαμονής:
Hotel du Lac
Brettania Hotel
Cens Platinum Luxury Suites
Hypnos Cozy Living
Lithia

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Travel

Τελικά, πόσους τουρίστες έχει -και χωρά- η Αθήνα;

Η πρωτεύουσα προσελκύει τουρίστες λόγω της πλούσιας ιστορίας της με κορυφαίο αξιοθέατο την Ακρόπολη, αλλά και λόγω της σύγχρονης και ζωντανής καθημερινότητάς της. Σε τι φάση βρίσκεται όμως συγκριτικά με τις πιο πολυσύχναστες πόλεις του πλανήτη;

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
27/04/2026

Το Tanneries Hotel & Spa δίνει νέα ζωή σε μια ιστορική συνοικία στα Χανιά

Tο Tanneries Hotel & Spa αναδεικνύεται ως ένα κρυμμένο στολίδι, που τιμά το παρελθόν και δείχνει τον δρόμο για το μέλλον της φιλοξενίας.

Το ελληνικό νησί που δε σταματούν να αποθεώνουν οι Βρετανοί

Το μικρό νησί που βρίσκεται απέναντι από την Μήλο αποτελεί για ένα ακόμα καλοκαίρι κορυφαίο ελληνικό προορισμό με τους Βρετανούς να δείχνουν την προτίμησή τους.

4 προσιτά νησιά γι' αυτό το καλοκαίρι

Από τη Χίο ως την Κω και από τη Λέσβο στη Σάμο, τα νησιά του Αιγαίου σε παρασύρουν σε αυθεντικές εμπειρίες με ουσία, που γίνονται πιο προσιτές μέσω Κοινωνικού Τουρισμού.

Αυξήθηκαν οι "απάτητες παραλίες" - Η μοναδική παραλία στην Αττική που βρίσκεται στη λίστα

Με 13 νέες παραλίες εμπλουτίστηκε η λίστα με στόχο την προστασία παραλιών, που έχουν ιδιαίτερη αισθητική, γεωμορφολογική ή οικολογική αξία.

H Louis Hotels φέρνει τις διακοπές πιο κοντά με ξενοδοχεία και resorts που ξεχωρίζουν

Η σεζόν ξεκινάει με τα 25 ξενοδοχεία της αλυσίδας να μας υποδέχονται και να σε κάνουν να αισθάνεσαι αμέσως ότι εκεί ανήκεις!

Το εθιστικό slow living της Σίφνου: Από την τοπική κουζίνα στις παραλίες και τις πεζοπορίες

Η Σίφνος ζει αργά: πεζοπορίες, κεραμικά, βουτιές σε τυρκουάζ νερά, ρεβυθάδα 12 ωρών. Εδώ, όλα απαιτούν χρόνο. Όπως και το οδοιπορικό που ακολουθεί.